หมดเวลาขี้เกียจแล้ว สัปดาห์ใหม่ต้องตั้งสติเพื่อตั้งใจออกวิ่งได้เป็นปกติให้ได้อย่างที่เคย สิ่งที่พอจะทำได้ก่อนเลยก็คือรีบเข้านอนไม่ช้าไปกว่าสี่ทุ่ม เพื่อที่จะได้ตื่นเช้าขึ้นมาวิ่งได้อย่างเต็มที่

สัปดาห์นี้ไม่มีภารกิจนอกบ้านทั้งวันอีกแล้ว ไม่มีวันไหนที่ต้องหยุดวิ่งโดยตั้งใจอีก ขนาดที่เข้าวันอังคารต้องตื่นขึ้นมาพร้อมเม็ดฝนที่กำลังจะลาไป ในที่สุดก็ต้องตั้งใจออกวิ่งให้ครบรอบ วิ่งไปวิ่งมาก็เห็นวี่แววว่าเป้าหมายระยะทางที่ตั้งไว้ตั้งแต่ต้นเดือนอาจจะทำครบร้อยห้าสิบกิโลได้สำเร็จก็เป็นได้

มาสะดุดที่เช้าวันพฤหัสที่ตื่นมาพร้อมกันฝนที่ยังไม่ขาดเม็ด แม้ไม่หนักหนาอะไรก็ไม่สะดวกที่จะออกวิ่ง จึงเลือกที่จะนั่งอ่านหนังสือที่ค้างอยู่แทนดีกว่า จนกระทั่งวานนี้ตั้งใจไว้ก่อนเลยว่าจะวิ่งสิบกิโลอีกครั้งหนึ่ง เก็บระยะทางเอาไว้ก่อน ดีกว่าต้องมาตามไล่เก็บทีหลัง แต่สัญญาณไม่ดีก็เริ่มเมื่อผ่านกิโลเมตรที่หกไปแล้ว เอ็นร้อยหวายข้างซ้ายมีอาการไม่เข้าที่เข้าทาง แต่ก็ยังฝืนวิ่งได้จนจบ ก่อนที่จะออกไปจ่ายของเข้าบ้านต่ออีก

ทั้งสัปดาห์สะสมไปได้อย่างหน้าประทับใจ

ตลอดทั้งเดือนแม้จะมีขึ้นมีลงบ้างแต่ก็ยังมีวันที่สามารถวิ่งสิบกิโลได้ถึงสามวันเลยทีเดียว

ใจหนึ่งก็หวังว่าที่เผาผลาญพลังงานไปตลอดทั้งสัปดาห์น่าจะช่วยลดน้ำหนักลงไปได้บ้าง เอาเข้าจริงเดินขึ้นตาชั่งเช้านี้ยังคงอยู่ที่ปริ่มแปดสิบสี่กิโลอยู่เหมือนเดิม ไม่น่าจะเป็นผลมาจากบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นเมื่อเที่ยงวันพุธวันเดียวกระมัง เพราะก่อนไปละเลียดแซลมอนซาชิมิจานใหญ่ๆ ก็ได้ออกวิ่งเพื่อจุดเตาเผาพลังงานไว้แล้วแต่เช้าตรู่

น่าจะเป็นเพราะวิถีชีวิตการนั่งมากกว่า ยังไม่รู้จะเพิ่มอะไรเข้าไปเพื่อเพิ่มการเผาผลาญพลังงาน ไม่อยากไปกังวลกับมันมากนักทั้งที่ไม่มีความก้าวหน้ามาหลายเดือนแล้ว

สงสัยที่น่ากังวลตอนนี้น่าจะเป็นเอ็นร้อยหวายข้างซ้ายเสียมากกว่า…

สัปดานี้วิ่งไปได้แค่สองวันที่เริ่มสัปดาห์เท่านั้นเอง

ต่อไปนี้เป็นคำแก้ตัวล้วนๆ

ปัญหาคุณภาการนอนยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่องจนไม่อยากลุกตื่น ตื่นแล้วก็ยังไม่อยากทำอะไร กว่าหัวจะโล่งจนคิดอ่านทำอะไรได้ก็เกือบจะแย่

นอนไม่หลับจนแม้จะรีบเข้านอนแล้วก็ยังไม่สามารถทำให้หลับได้ทันที ในที่สุดคุณภาพการนอนก็ไม่ถึงเกณฑ์อีก

แม้วันพุธที่ต้องออกไปทำงานนอกบ้านก็ยังรับผลจากปัญหานี้อยู่ พาเอาวันที่เหลือของสัปดาห์อยากหยุดวิ่งเอาเสียดื้อๆ ลืมเป้าหมายที่ตั้งไว้ท้าทายตัวเองเมื่อต้นเดือนไปเลย

จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่สัปดาห์ใหม่

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่ปริ่มแปดสิบสามกิโลด้านขาดไปนิดหน่อย ดีที่ไม่ดีดไปสูงกว่านี้ทั้งที่พฤติกรรมไม่ดีเกี่ยวกับการกินกลับมาเยี่ยมอยู่บ้างเหมือนกัน

สัปดาห์ใหม่เป็นสัปดาห์สุดท้ายของเดือน น่าจะได้สติกลับมาวิ่งได้อีกเหมือนเคย ส่วนสติทีจะจัดการอาหารการกินนั้นก็คงไม่ถึงกับเสื่อมถอยไปเลยกระมัง

ยังพอจะมีอนาคตหากไม่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ถลำลึกลงไปสู่หนทางแห่งความล้มเหลว…

ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลกระทบอย่างชัดเจนต่อคุณภาพการวิ่งคือคุณภาพของการนอนในคืนที่ผ่านมา เปิดสัปดาห์นี้แทบจะไม่อยากออกวิ่งเลยด้วยซ้ำ แต่ก็บอกตัวเองว่าจะวิ่งน้อยวิ่งมากก็ขอให้ได้วิ่งเสียหน่อยแล้วกัน จึงฝืนวิ่งไปได้นิดหน่อย

เช้ารุ่งขึ้น อาการยังหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็พยายามออกวิ่งมากขึ้นอีกนิด

สัปดาห์นี้เลื่อนวันที่ต้องออกไปทำงานจากวันอังคารเป็นวันพุธ และหลังจากที่ได้นอนอย่างเต็มที่ในคืนวันจันทร์ ตื่นเช้ามาด้วยความพร้อมสำหรับการวิ่งอย่างเต็มที่ และหลังจากที่ได้วิ่งไประยะหนึ่งก็รู้สึกได้ว่าสามารถวิ่งต่อเนื่องไปได้อีก และในที่สุดก็สามารถวิ่งสะสมระยะทางได้ถึงระดับสิบกิโลเมตรอีกครั้งหนึ่ง

งานสัปดาห์นี้ช่างหนักหน่วงยิ่งนัก จากที่ตั้งใจว่าเช้ารุ่งขึ้นน่าจะออกวิ่งสั้นๆ ได้สักหน่อย กลายเป็นว่าผลกระทบนั้นต่อมาจนถึงวันศุกร์เลยทีเดียว แถมเช้าวันศุกร์ก็มีฝนพลัมตั้งแต่ก่อนสว่าง หยุดวิ่งต่อเนื่องกันไปเลยสามวัน

มาปิดสัปดาห์ได้ในเช้าวันเสาร์ รีบออกวิ่งเสียก่อนที่จะมีฝนตกจนครบแผนการวิ่ง ได้ระยะทางสะสมของสัปดาห์ไปเพียงเท่านี้

วี่แววน้ำหนักตัวจะขึ้นเริ่มปรากฏอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะมื้อเย็นที่ออกจะสนุกสนานกับการกินมากหน่อย เหตุผลหนึ่งก็คือไม่อยากหิวอีกในตอนค่ำ แต่ก็ใช่ว่าจะหักห้ามใจได้ทุกค่ำไป

ผลก็คือเข็มตาชั่งเด้งขึ้นไปอยู่ที่แปดสิบสามกิโลเรียบร้อยแล้วในเช้านี้ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าหากสามารถลดปริมาณมื้อเย็นลงได้ จะสามารถรักษาน้ำหนักไว้ได้ แต่ก็ไม่รู้จะจัดการอย่างไรกับตัวเองดี

ขอให้ได้นอนเต็มที่ก่อนก็แล้วกัน ค่อยว่ากันใหม่…

เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ด้วยความสดชื่นเต็มที่เพราะได้น้ำฝนลงมาช่วยลดความร้อนอยู่เนืองๆ เช้านี้เหมาะกับการวิ่งเป็นอย่างยิ่ง จึงตั้งใจวิ่งต่อจนสามารถทำระยะทางได้ถึงสิบกิโลเมตรได้อีกครั้งในรอบสองเดือน

เสียท่าในเช้าต่อมา ด้วยปัจจัยการนอนทำให้กว่าจะลุกขึ้นมา กว่าจะออกวิ่งได้ ต้องตัดสินใจลดระยะทางลงเพื่อให้อย่างน้อยก็ได้ออกวิ่งอีกหนึ่งเช้า จากนั้นต้องพักไปสองวันเพื่อออกไปทำงานนอกบ้าน มาวิ่งได้อีกครั้งในเช้าวันพฤหัสและศุกร์ตามปกติ

ส่วนเช้าวานนี้เป็นงานสำคัญของครอบครัว ต้องออกเดินทางไปทำบุญอุทิศแก่บรรพบุรุษที่บ้านบึง ชลบุรี ดีที่ช่วงเตรียมงานตลอดสัปดาห์ไม่ถึงกับต้องหยุดวิ่ง แต่เช้านี้ต้องหยุดวิ่งอีกหนึ่งวัน

ทั้งสัปดาห์ทำระยะทางได้ตามนี้

ในการซิงค์ข้อมูลของวันพฤหัสและวันศุกร์ พบปัญหาว่าไม่มีข้อมูลปรากฏบนหน้ารวมสถิติและหน้าการตั้งเป้าหมายและการแข่งขันทั้งหลาย แรกทีเดียวก็คิดว่าระบบคงช้า เดี๋ยวก็มากวาดเก็บตกการคำนวณทั้งหมดเอง ทิ้งไว้หลายชั่วโมงก็ยังไม่มีวี่แวว จึงจะเป็นต้องย้ายข้อมูลของทั้งสองวันไปไว้ในที่เก็บข้อมูลบนไอพ็อดนาโนสำหรับเตรียมการซิงค์ข้อมูล และทำการซิงค์ข้อมูลซ้ำเข้าไปอีกที

เป็นอันเรียบร้อย ข้อมูลการวิ่งของทั้งสองวันไปปรากฏในหน้ารวมสถิติและหน้าอื่นๆ ที่พลาดไปเป็นที่เรียบร้อย แม้จะตั้งกระทู้ถามไปแล้ว ก็ต้องตามไปตอบว่าได้แก้ปัญหาเองไปแล้ว

งานทำบุญบรรพบุรุษวานนี้เป็นอีกวันที่ครอบครัวมาจากที่ต่างๆ จะได้พร้อมหน้ากันตอนเสร็จงานที่โต๊ะอาหาร มีหลายเมนูที่กินไม่ได้ ดีที่มีน้ำพริกไข่ปูและผักจิ้มมากมายช่วยให้ผ่านมาได้ แถมยังมีปลาสำลีทอดตัวเล็กๆ อีกตัว อิ่มแล้วอาการเจ็บที่ชายโครงด้านขวามือกลับมาเยือนแทบจะทันที ต้องอดทนไว้ก่อนเพื่อดูอาการ

หลายวันมานี้ได้เปลี่ยนการกินขมิ้นชันแคปซูลจากทุกมื้อหลังอาหารมาเป็นหลายๆ เม็ดก่อนนอน เพื่อให้ผงขมิ้นชันเข้าไปช่วยกระบวนการล้างพิษของตับกลางดึกระหว่างที่นอนหลับสนิท คาดหวังว่ากระบวนการธรรมชาติจะรักษาตัวเองได้เต็มที่

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้านี้ยังอยู่ที่แปดสิบสองกิโล เดือนนี้จะไม่มีโปรแกรมล้างพิษตับเพราะขยับเป็นระยะสองเดือนต่อหนึ่งครั้งแทน แต่ก็มีหน้าที่ดูแลอำนวยความสะดวกให้แม่เหมือนเคย สัปดาห์หน้าจะต้องออกจับจ่ายหาซื้อของมังสวิรัติและผักอินทรีย์จากโครงการหลวงมาเตรียมไว้

แผนการกินยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ส่วนแผนการออกกำลังกายก็พยายามดูว่าจะสามารถเพิ่มการยกน้ำหนักเข้าไปได้อย่างไร

พอฝันอยากพักสักหน่อยเมื่อวิ่งได้ครบร้อยห้าสิบกิโลได้ สัปดาห์นี้ก็เปิดมาด้วยฝนจนได้พักสมดังใจจริงๆ มาได้ออกวิ่งในเช้าต่อมา จากนั้นก็ต้องพักอีกวันเพราะมีภารกิจต้องไปทำงานนอกบ้านอีกครั้ง เช้าวันพุธก็ต้องพักร่างกายเสียอีกวัน

เหมือนจะได้พักตามที่อยากเลยทีเดียว สรุปผลการวิ่งของเดือนมิถุนายนเป็นดังนี้

ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาสะสมระยะทางให้ได้หนึ่งร้อยห้าสิบกิโล มานั่งดูสถิติรวมแต่ละเดือนก็มีความคิดว่าน่าจะทำให้ได้ไม่น้อยไปกว่าเดือนมกราคมที่วิ่งได้เกือบถึงสองร้อยกิโล แต่ที่สุดแล้วก็ไปไม่ถึงเพราะช้าไปเสียแล้ว

วันพฤหัสเป็นวันเริ่มต้นเดือนใหม่ มาพร้อมกับฝนตลอดคืนที่ต่อเนื่องมาจนเช้ากระทั่งสว่าง อดวิ่งแน่นอนอีกวัน แต่ฝนยังกลับมาให้หายคิดถึงอีกอย่างต่อเนื่อง จนสัปดาห์นี้ได้วิ่งแค่วันเดียวเท่านั้น

เช้านี้ไม่มีฝนอีก ก่อนออกไปวิ่งก็ต้องเดินขึ้นตาชั่ง ตัวเลขแปดสิบสองกิโลกลับมาอีกแล้ว น่าจะเป็นเพราะไม่ได้ออกกำลังไปเสียหลายวัน เดือนใหม่นี้คงเข้าหน้าฝนเต็มที่แล้ว ไม่รู้ว่าจะอดวิ่งอีกกี่เช้า แต่ที่แน่ๆ ต้องออกไปทำงานนอกบ้านในวันอังคารอยู่อีก

แผนการอื่นๆ ไม่มี แต่พอได้พักหลายวันก็รู้สึกอยากทำอะไรเพื่อชดเชย สิ่งที่คิดได้ก่อนก็คือน่าจะสร้างกล้ามเนื้อ ตุ้มน้ำหนักก็นอนพักอยู่นิ่งๆ มานาน น่าจะหยิบมายกในวันที่ไม่ได้ออกวิ่ง แต่จะดีไม่น้อยหากสามารถวางแผนการสร้างกล้ามเนื้อเพิ่มอย่างเป็นระบบอย่างมีเหตุมีผลชัดเจน นี่น่าจะเป็นผลดีระยะยาวต่อน้ำหนักตัว