สัปดาห์นี้ดูเหมือนว่าจะเริ่มต้นได้เป็นอย่างดี เช้าวันอาทิตย์ก็สามารถวิ่งได้เต็มระยะทางอย่างที่ตั้งใจ จากนั้นก็ใช้เวลาทั้งวันนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ทำงานมากมายจนตาแทบเหล่

เช้าวันจันทร์ก็เกิดเหตุให้ต้องเอาเวลาไปซ่อมและทำความสะอาดพัดลมตลอดช่วงเช้าจนไม่เป็นอันได้วิ่งอีกแล้ว พอกลับมานั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ได้สักระยะก็เริ่มปวดหัว น่าจะเป็นเพราะใช้สายตามาเกินไปก็เป็นได้

วันรุ่งขึ้นออกไปทำงานนอกบ้านพร้อมกับอาการมึนๆ ที่ยังไม่หมดไปแม้จะตั้งใจเข้านอนพักผ่อนอย่างเต็มที่ตลอดคืน ระหว่างวันที่ทำงานก็มีอาการปวดหัวอยู่บ้างแต่ก็ต้องตั้งสติทำงานต่อไปจนสำเร็จเสร็จสิ้น ปัญหามาเกิดเอาตอนค่ำที่ตบะแตกอย่างที่ควบคุมไม่อยู่ แทนที่จะพักผ่อนกลับตั้งหน้าตั้งตาหาของกินจากตู้กับเข้าใส่ปาก เพื่อตอบสนองสัญญาณจากร่างกายที่ส่งออกมาเรื่อยๆ ว่าเหนื่อยกับงานวันนี้มาก ขอกินอะไรชดชเยเสียหน่อย

เช้าขึ้นมาจึงได้อาการสลึมสลือไม่สดชื่นเป็นการตอบแทนในทันที ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกแล้วว่าการกินอะไรก่อนนอนจะทำให้ร่างกายไม่ได้พักผ่อนตอนกลางคืนอย่างเต็มที่และจะมีปัญหาตามมาเมื่อตอนตื่นนอน ไม่ได้วิ่งอีกหนึ่งวัน

วันพฤหัส พอจะออกวิ่งตอนเช้าให้เหมือนเดิมก็มีสายฝนโปรยลงมาไล่ พยายามฝืนวิ่งต่อไปแต่ความหนักเห็นทีจะเพิ่มขึ้น จึงตัดสินใจว่าคงต้องหยุดโดยเร็ว วิ่งได้เพียงสองกิโลเท่านั้น พอหยุดวิ่งได้ไม่นานฝนก็หยุดตาม แต่สิ่งที่ยังอยู่ตลอดวันคืออาการไม่สดชื่นที่ยังคงตามมาหลอกหลอนอยู่ และเริ่มมีอาการแปลกๆ ที่ใต้ราวนมด้านขวาจนถึงแถวๆ ขายโครง ไม่รู้ว่าเป็นอะไรทั้งๆ ที่ดูเหมือนอาการนี้จะหายไปได้สักพัก แต่ก็ยังกลับมาอีก หัวก็ตื่อๆ ตลอดวัน

จนเช้าต่อมาถึงได้ออกวิ่งจนเต็มระยะอีกครั้ง ทุลักทุเลเป็นอย่างยิ่ง ร่างกายก็ยังไม่สดชื่นอยู่เหมือนเดิม แต่ก็ฝืนวิ่งได้เพื่อสังเกตร่างกาย เช้าวันเสาร์ก็ยังไม่แตกต่าง จนสะสมระยะทางได้น้อยไปหน่อยอย่างนี้

แต่ก็ได้วางแผนล่วงหน้าเอาไว้นานแล้วเหมือนกันว่าสัปดาห์นี้จะได้อดล้างพิษอีกครั้ง เช้านี้เดินขึนตาชั่งได้ผลอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลอีก บ่ายเมื่อวานก็ยังไม่ยอมยั้งปากเพราะคิดว่าอาการเจ็บหน้าอกด้านขวาคงหายแล้ว ที่ไหนได้พอตกเย็นก็กลับมาอีก

ตลอดทั้งวันนี้ที่ต้องกินเพียงแอปเปิ้ลอย่างเดียวแทนอาหาร ก็มีชาหญ้าหนวดแมวเป็นเครื่องเคียง อาการเสียดหน้าอกขวาก็ยังไม่หมดไปสนิท การวิ่งใช้เช้าวันอดโดยไม่มีอะไรรองท้องเหมือนปกติยิ่งเพิ่มความยากลำบากในการวิ่งเข้าไปอีก ดีที่ยังสามารถลากไปจนเสร็จได้

ยังคงต้องสังเกตอาการอีกหน่อยว่าอาการเสียดเจ็บแบบนี้เป็นเพราะอะไร ปัจจัยน่าสงสัยแรกๆ ก็คือชนิดของอาหารการกิน ตามมาด้วยปริมาณและเวลาที่กิน ใจหนึ่งก็ยังเชื่อว่าธรรมชาติจะสามารถบำบัดอาการนี้ได้ แต่อีกใจหนึ่งก็คิดหวังพึ่งการแพทย์สมัยใหม่รักษาให้หายไปโดยเร็ว

สัปดาห์นี้สามารถเริ่มต้นได้เหมือนเดิม แผนการวิ่งวันละเจ็ดร้อยแคลอรี่ก็คงจะเหมือนเดิม จะวิ่งได้ช้าเร็วแค่ไหนก็คงไม่กะเกณฑ์ให้มากนัก ขอแค่สามารถวิ่งต่อไปจนจบก็ควรจะพอใจแล้ว

แม้ช่วงเย็นจะพอมีอาการะบมที่ส้นเท้าบ้าง แต่พอได้นอนพักผ่อนตลอดคืน ตื่นเช้าขึ้นมาอาการก็หายไป ไม่รบกวนจนวิ่งไม่ได้

นอกจากวันอังคารที่ไม่ได้วิ่งเพราะต้องออกไปทำงาน เช้ารุ่งขึ้นก็ต้องรีบออกไปทำภารกิจสำคัญแต่เช้าเช่นกัน สัปดาห์นี้จึงไม่ได้วิ่งอีกสองวัน วันที่เหลือจึงต้องตั้งใจและใส่ความพยายามให้มาเพื่อวิ่งได้ครบ

เช้าวันพฤหัสเกิดอยากเข้าห้องน้ำตั้งแต่ราวๆ ตีสี่ หลังเสร็จกิจล้มตัวลงนอนก็มีเรื่องสงสัยให้ต้องลุกขึ้นมาตรวจสอบอีกหน่อย จากนั้นก็กลายเป็นเลือกที่จะไม่กลับไปนอนอีก นั่งทำงานตั้งแต่นั้น พอสว่างได้ที่ก็ออกวิ่งตามแผน แรกๆ ก็วิ่งไปหาวไปและกลัวใจว่าจะวิ่งได้ไม่เต็ม เอาเข้าจริงก็สามารถวิ่งได้จนเสร็จ เป็นเรื่องน่าประทับใจของปีเลยก็ว่าได้

ส่วนวันต่อๆ มาก็ไม่สามารถทำได้อย่างนี้อีก ระยะทางสะสมของสัปดาห์นี้ทำให้ระยะทางรวมดีขึ้นมากโขเลย

นอกจากได้วิ่งตามปกติแล้วยังพยายามคุมการกินจุบจิบหลังมื้อเย็นให้มากอีกด้วย เพราะแน่นอนแล้วว่ายิ่งมื้อดึกต่อเนื่องเท่าไหร่ ก็ยิ่งลดน้ำหนักลงได้ยากขึ้นเท่านั้น แถมมื้อดึกทำให้ตื่นนอนตอนเช้าแบบไม่ค่อยสดชื่นสักเท่าไหร่ด้วย

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลครึ่งแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะลงไปได้มากกว่านี้ มื้อดึกก็เป็นปัจจัยสำคัญที่จะละเลยไม่ได้

แผนการต่อไปยังไม่มี จะพยายามรักษาความเป็นปกติแบบสัปดาห์นี้ให้ได้ดูสักสองสามสัปดาห์ก่อนก็แล้วกัน

หลังจากพักผ่อนและพักรักษาตัวจากอาการเจ็บข้ออีกครั้งนานนับสัปดาห์ ก็จำเป็นอยู่เองที่ต้องตั้งใจลุกขึ้นพยายามวิ่งให้ได้อีกครั้ง

เช้าวันพุธสัปดาห์นี้ตื่นขึ้นก่อนเวลาเสียด้วย ต่างจากเช้าวันพุธทั่วไปที่เช้านี้ไม่มีอาการเมื้อยล้าหลงเหลือจากวันวานมากนัก จะบอกว่าไม่มีเลยก็คงไม่ผิดเสียทีเดียว และเช้านี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นของความพยายามครั้งใหม่

แผนการวิ่งสำหรับคนที่ต้องหยุดวิ่งไปนานก็ต้องเริ่มอย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่หักโหมให้มากนัก จึงคิดที่จะแบ่งการวิ่งในหนึ่งวันเป็นสองรอบอีกครั้ง รอบเช้าตามปกติและรอบเย็นราวๆ สี่โมงถึงห้าโมงเย็น

นอกจากนี้ยังเริ่มเป้าหมายการวิ่งไว้เพียงแค่ห้ากิโลเมตรต่อครั้งก่อน หากสามารถวิ่งได้จนถึงเช้าวันเสาร์ก็น่าจะได้ไม่น้อยกว่าสามสิบกิโล และผลก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

แต่การวิ่งตอนเย็นยังส่งผลเสียอยู่เหมือนเดิมคือทำให้ส้นเท้าล้ากว่าการวิ่งเพียงรอบเดียวในหนึ่งวัน อีกทั้งมื้อเย็นกลับต้องการอาหารมากขึ้นเสียอีก เย็นวันศุกร์แทบแย่กว่าจะเข้านอน

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลตามปกติ แม้กลางสัปดาห์จะมีบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นมื้อใหญ่ที่นั่งละเลียดอาหารมากมายอยู่นานเกือนสองชั่วโมง กระเพาะยังไม่ถึงกับครากแต่ก็อื่มเป็นพิเศษจริงๆ

ดีที่วิ่งเอาไว้ก่อนในตอนเช้า และตลอดสัปดาห์ก็วิ่งได้มากตามที่ตั้งใจก็คงเป็นจุดเริ่มต้นความพยายามครั้งใหม่อย่างน่าภูมิใจ

แผนต่อไปคงพยายามวิ่งวันละหนึ่งรอบ รอบละราวๆ เจ็ดร้อยแคลอรี่เหมือนอย่างเคยให้ได้ จะได้ไม่ต้องกังวลกับการวิ่งรอบบ่ายที่อาจกระทบกับตารางเวลาสำหรับกิจการอื่นๆ

สารพัดเหตุการณ์เกิดขึ้นต่อเนื่องในสัปดาห์นี้จนทำให้ได้ออกวิ่งเพียงแค่วันเริ่มต้นวันเดียว

แถมวันที่ได้วิ่งเป็นวันที่อดล้างพิษแบบหนึ่งวันเสียด้วย แน่นอนว่าวันจันทร์รุ่งขึ้นจะต้องสิ้นสุดการอดและไม่ได้วิ่งอีกวัน วันต่อมาก็ต้องออกไปทำงานข้างนอก วันพุธเช้าก็พักร่างกายและออกไปทำภารกิจของครอบครัว

วันพฤหัสเป็นวันสารทไหว้บะจ่าง ก็ต้องตื่นขึ้นมาตั้งโต๊ะไหว้พ่อแต่เช้า วันรุ่นขึ้นไหว้อากุง เพราะถือเอาวันหลังไหว้บะจ่างหนึ่งวันเป็นวันตายของอากุง

หลังจากกินบะจ่างตั้งแต่เที่ยงๆ วันพุธ วันต่อๆ มาก็เริ่มมีอาการเกาต์กำเริบ แม้ไม่มากแต่ก็ทำให้ข้อหัวแม่เท้าซ้ายเจ็บและแดงแต่ไม่บวม อย่างไรก็ยังไม่พร้อมสำหรับการวิ่ง

ผลก็คือสัปดาห์นี้ได้วิ่งเพียงแปดกิโลกว่า

แถมวันนี้ครบเดือนพฤษภาคมพอดิบพอดี จึงสรุปรวมระยะทางสะสมของเดือนไปในทีเดียว พลาดเป้าไม่ถึงร้อยห้าสิบกิโลจนได้

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะต้องขึ้นแน่นอน นอกจากไม่ได้วิ่งออกกำลังแล้ว ยังมีบะจ่างสูตรประจำตระกูลและจากญาติมิตรเข้ามาช่วยเสริม การกินข้าวเหนียวจะอ้วนง่ายกว่ากินเข้าวจ้าวหากไม่ได้ออกแรงเลย ชั่งเช้านี้จึงขึ้นไปอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลครึ่งเรียบร้อยแล้ว

แม้จะได้อดล้างพิษหนึ่งวันไป แต่มื้อดึกยังคงวนเวียนอยู่อีกเหมือนมีอาการเสพติด พยายามควบคุมการกินอาหารทุกมื้อไม่ให้มากเกินไปอยู่เหมือนกันแต่น้ำหนักก็ยังคงขึ้นอยู่ดี

กำลังคิดว่าจะเสริมด้วยการสวนกาแฟล้างพิษเสียด้วยจะดีไหมนี่

เริ่มสัปดาห์นี้อย่างยากลำบากและทรมานไม่น้อย หลังจากที่สะสมระยะทางไปตามปกติในเช้าวันอาทิตย์ เช้าวันจันทร์กลับเริ่มต้นด้วยอาการปวดหัวอย่างแรง สงสัยมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ ออกไปทำงานในวันรุ่งขึ้นก็ยังพอมีอาการค้างอยู่นิดหน่อย เช้าวันพุธเลยต้องพักไว้อีกวัน

มาออกวิ่งต่อได้อีกครั้งในวันพฤหัสแล้ว สัปดาห์นี้คงได้ไม่มากอีกเช่นเคย แต่ก็ดีที่สามารถวิ่งต่อเนื่องจนหมดสัปดาห์

ระยะทางสะสมจึงออกมาแบบนี้

แถมสัปดาห์นี้ยังมีปัญหาเรื่องมื้อดึกกลับมาอีกครั้ง เหมือนจะติดใจเอามากเสียด้วย ดึกแล้วก็ยังต้องหาอะไรใส่ท้อง แม้สักนิดก็ยังดี น้ำหนักตัวชั่งเมื่อเช้าจึงเลื่อนขึ้นไปอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลอีกแล้ว

อย่างไรก็ดี วันนี้เดินตามกำหนดการอดล้างพิษหนึ่งวันสำหรับเดือนนี้ได้ดังใจ หวังว่าจะได้พักระบบทางเดินอาหารเสียหน่อย และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าอะไรที่อาจจะเริ่มรวนก็ขอให้เข้าที่เข้าทางเสียทีแล้วกัน