สัปดาห์นี้เริ่มต้นอย่างมีความหวังว่าเดือนใหม่คงจะก้าวหน้าได้อย่างเป็นรูปธรรม แผนการว่ิงก็คงแต่ละสัปดาห์ก็ต้องหักไปสองวันคือวันที่ออกไปทำงานข้างนอกบ้านกับวันรุ่งขึ้นที่ลุกแทบไม่ขึ้น แต่สัปดาห์นี้มีวันศุกร์อีกหนึ่งวันเพราะเกิดอุบัติเหตุขึ้นเล็กน้อย จนขอนอนตื่นสายเสียหนึ่งวันแถมต่อเนื่องมาถึงเช้าวันเสาร์เสียอีกด้วย

สัปดาห์นี้จึงสะสมได้แค่เบาะๆ เพียงเท่านี้

อุบัติเหตุที่ว่าก็คือหลังจากทำระยะทางได้ถึงสิบกิโลอีกครั้งในทันทีที่ได้นอนอย่างเต็มที่เมื่อคืนวันพุธ แผนการกินบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นในมื้อเที่ยงวันพฤหัสก็ต่อเนื่องในทันที

ทุกครั้งที่แวะไปกินบุฟเฟต์มักจะปิดท้ายด้วยกาแฟเอสเปรสโซหนึ่งแก้ว แต่เอสเปรสโซร้อนแก้วนี้ทำงานได้อย่างดีจนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันทั้งคืน ลุกขึ้นลุกลงที่นอนอยู่หลายรอบ จนตีสองแล้วก็ล้มตัวลงนอนอีกครั้ง มารู้สึกตัวอีกทีก็เจ็ดโมงเช้าแล้ว ต้องรีบออกไปทำธุระอื่นๆ ต่อจึงตื่นนอนอย่างเป็นทางการ

ดูเหมือนปัญหาการนอนยังคงต่อเนื่องมาถึงคืนถัดมาทำเอาเช้าวันเสาร์หลังจากออกไปปฏิบัติภารกิจประจำสัปดาห์แล้วก็เลยอู้ไม่วิ่งเสียอีกวัน

เช้านี้ก็ลืมชั่งน้ำหนักเสียอีก มานึกขึ้นหลังจากออกวิ่งไปได้สักพัก (เหมือนเดิม) แถมวิ่งไปได้ครึ่งทางฝนก็ปรอยลงมาเหมือนจะทดสอบจิตใจว่าจะหยุดวิ่งเสียตรงนั้นหรือเปล่า

แต่หลังจากที่อู้ไปหลายวัน เช้านี้จึงวิ่งต่อจนครบแปดกิโลตามแผน แล้วเดินขึ้นตาชั่งได้ผลอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลครึ่ง

ความรู้สึกติดค้างกับบุฟเฟต์มื้อเที่ยงวันพฤหัสยังรบกวนจิตใจอยู่ ดูเหมือนจะรบกวนพฤติกรรมให้ต้องออกหาอะไรกินเป็นมื้อดึกอีกครั้ง แถมสัปดาห์หน้ามีวันสำคัญกลางสัปดาห์เลย ไม่รู้ว่าจะได้ชำระแค้นด้วยมื้อเที่ยงหรือไม่อย่างไร

กลายเป็นจิตใจกำลังลุ่มหลงอยู่กับการกินอีกครั้งแล้วหรือนี่ ???

เหลืออีกไม่กี่วันก็จะครบเดือนกรกฏาคมแล้ว ความสงสัยในครั้งแรกที่ว่าเดือนนี้จะสามารถสะสมได้ถึงเก้าสิบกิโลหรือไม่ยังไม่มีคำตอบ

แต่สัปดาห์นี้ไม่ต้องออกไปทำงานข้างนอก หากสามารถวิ่งได้ครบทุกเช้าก็คงดีไม่น้อย แผนการวิ่งในตอนแรกก็คือวิ่งให้ได้ทุกวันก่อน พอเอาเข้าจริงคืนวันอังคารก็ยังมีอันต้องนอนดึกอยู่ เช้าวันพุธตื่นขึ้นมาก็วิ่งไม่ไหวอยู่ดี จึงหยุดวิ่งไปเช้าหนึ่งเช่นเดียวกับสัปดาห์ก่อนๆ

เหลืออีกสองวันจะหมดเดือน อีกหนึ่งวันจะหมดสัปดาห์และเริ่มต้นเดือนใหม่ ความเป็นไปได้ของการสะสมระยะทางให้ถึงเก้าสิบกิโลก็ใกล้เป็นจริงย่ิงขึ้น แต่ต้องลุกขึ้นมาวิ่งให้ได้ในเช้าที่เหลือนะ

ละก็ทำได้ดังหวัง

เมื่อครบสัปดาห์ก็ทำให้สามารถสะสมระยะทางของสัปดาห์ได้ถึงห้าสิบกิโลได้อีกครั้ง

ส่วนน้ำหนักชั่งเมื่อเช้านี้เริ่มปริ่มๆ แปดสิบแปดกิโลอีกครั้ง แม้ตลอดสัปดาห์ก็ยังควบคุมตัวเองได้ค่อนข้างดี จะมีก็คืนวันอังคารที่ยังเดินหาอะไรกินตอนดึกอยู่ แต่ก็ตระหนักดีอยู่ว่าการกินอะไรก่อนนอนจะให้ผลอย่างไร

แผนการต่อไปยังไม่มีอะไรใหม่ รักษาแผนการกินเอาไว้เหมือนเดิม พยายามคุมความอยากอาหารในตอนค่ำ ส่วนแผนการวิ่ง หากไม่เจ็บป่วยขึ้นมาอีกก็ควรจะวิ่งได้ตามปกติต่อไป