วันที่สามของการเตรียมตัวยังไม่เริ่มต้นด้วยน้ำแอ็ปเปิ้ลเพราะเช้านี้จะออกวิ่งแต่เช้าอีกวัน สภาพอากาศก็ช่างเป็นใจไม่น้อยเหมือนเมื่อวาน สามารถออกวิ่งได้ตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น

เช้านี้เมฆน้อยลงไปถนัดตา อากาศไม่ร้อน ไม่รบกวนการวิ่ง ตั้งใจว่าจะวิ่งที่ระยะทางแปดกิโลเหมือนเดิม อาการบาดเจ็บที่ข้อเท้าซ้ายยังมีอาการหน่วงๆ อยู่ แต่ไม่รบกวนจนมากจนวิ่งไม่ได้

วิ่งเสร็จก็มาดื่มน้ำแอ็ปเปิ้ลเสียก่อน จากนั้นก็นั่งดูผลการแข่งขันของงานเมื่อวานจากทั่วโลก เวลาที่วิ่งเมื่อวานก็ขึ้นสกอร์บอร์ดเรียบร้อยแล้ว

สบายอารมรณ์ก็อาบน้ำอาบท่ามานั่งกินข้าวเช้า ยังเป็นอาหารเจอยู่และมีพะโล้เต้าหู้ของโปรดเสียด้วย

หลังจากกินเต้าหู้ไปสองชิ้นก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนที่มันจะถูกพามาต้มพะโล้จะต้องทอดเสียก่อน แย่หละสิ ต้องหยุดตักพะโล้โดยพลันและเปลี่ยนไปกินอย่างอื่นแทน

ไม่นานเต้าหู้ทอดจากพะโล้ก็ออกฤทธิ์ อาการเสียดที่ใต้ราวนมข้างขวาค่อยๆ กลับมาเยือนจากนั้นไม่นาน เห็นผลทันตา ต่างกับเมื่อวานที่ไม่ได้กินของทอดเลย ร่างกายก็สบายตัวตลอดทั้งวัน

มานั่งทำงานต่อจนกระทั่งเกือบเที่ยงก็ไม่ลืมที่จะดื่มน้ำแอ็ปเปิ้ลรอบที่สอง แล้วเว้นระยะสักพักค่อยกินข้าวเที่ยง โดยเตรียมขมิ้นขาวออกจากตู้เย็นเอาไว้ก่อนตั้งแต่หลังมื้อเช้า

อิ่มอร่อยแล้วก็เก็บล้างและมานั่งทำงานต่อ จนมาดื่มน้ำแอ็ปเปิ้ลที่เหลือก็เกือบสี่โมงเย็นแล้ว

มื้อเย็นราวห้าโมงกว่าก็เตรียมขนมปังโฮลวีททาแยมสตอเบอรี่ไว้ตั้งแต่หลังมื้อเที่ยง เพราะต้องเอาออกมาจากตู้เย็นไว้ก่อน นมถั่วเหลืองกล่องก็เหมือนกัน จากนั้นปิดท้ายด้วยกล้วยเล็บมือนาง มะละกอและเสาวรส

ตลอดทั้งวันยังคงมีอาการเสียดรบกวนอยู่แต่ก็พยายามวางจิตไว้ที่งานที่กำลังทำอยู่ มิให้ขุ่นข้องหมองใจไปกับสภาพความไม่สบายกายดังกล่าว ดีที่เย็นนี้ไม่ต้องกินยาแก้กล้ามเนื้ออักเสบอีก ตับจะได้ไม่ต้องทำงานหนักจนกว่าจะถึงวันล้างพิษจริง

ยังคงเริ่มต้นสัปดาห์นี้ด้วยแผนการวิ่งแปดกิโเลอยู่เหมือนเดิม หากไม่มีอะไรผิดพลาด นี่คงเป็นโค้งสุดท้ายของการเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันที่กำลังจะมาถึง

เพียงคืนแรกก็ได้เรื่อง เกิดปัญหาขึ้นจนทำให้ต้องครุ่นคิดจะไม่สามารถถอนตัวตนออกมา กว่าจะหลับตาลงปาเข้าไปเกือบเช้าวันใหม่ ต้องหยุดวิ่งไปอีกหนึ่งวัน ต่อเนื่องจนถึงเข้าวันพฤหัสถึงได้วิ่งอีกครั้ง

สภาพอากาศช่วงนี้ดีเป็นพิเศษ มีฝนตกตอนเช้าบ้าง ตอนกลางคืนบ้าง ช่วงเช้าจึงมีอากาศไม่ร้อนมากนัก เช้าวันพฤหัสพอได้เริ่มออกวิ่งก็วางแผนจะวิ่งเพิ่มเพื่อเก็บตกที่วันจันทร์ไม่ได้วิ่ง วิ่งแต่พอประมาณแก่เวลาก็สามารถเก็บระยะทางได้อีกสิบกิโล ซ้อมใหญ่ไปในตัว

แถมเช้าวันศุกร์ก็มีฝนแทนกระหน่ำลงมาอีก ยิ่งเพิ่มความกังวลว่าเช้าวันเสาร์จะสามารถออกวิ่งได้หรือเปล่า ดีที่ยังไม่มีฝนต่อ เช้าวันแข่งขันการวิ่งสิบกิโลเพื่อมนุษยชาติสามารถออกวิ่งได้แต่เช้าตรู่ สามารถทำเวลาได้ไม่ถึงเจ็ดสิบเก้านาทีอีกด้วย วิ่งถึงตอนนั้นก็ยังสามารถวิ่งต่อไปได้อีก จนสามารถทำระยะทางได้ถึงสิบสองกิโลอย่างที่ตั้งใจไว้ในตอนแรก

เรื่องหนึ่งที่ได้สัมผัสก็คือเมื่อวิ่งถึงระยะสิบกิโลเมตร จากนั้นมันไม่มีเรื่องความเหน็ดเหนื่อยอีกต่อไปแล้ว มันจะเหลือเพียงสภาพของร่างกายเท่านั้นว่าจะสามารถวิ่งต่อไปอีกได้หรือไม่ หากจะให้วิ่งต่อไปจนขาลากกันไปข้างหนึ่งก็มิใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่หากปล่อยให้ถลำลึกไปถึงขั้นนั้น คงมีแต่ผลเสีย

วิ่งเสร็จแล้วต้องเดินเพื่อปรับร่างกายอยู่สักพักทั้งที่ไม่มีความรู้สึกเหนื่อยอะไรอีกแล้ว

แม้จะสะสมระยะทางได้ไม่มากแต่ก็เห็นแนวโน้มว่าเดือนนี้น่าจะเก็บระยะทางได้ถึงร้อยห้าสิบกิโลได้อีกครั้ง …หากไม่มีฝนตกแต่เช้าตรู่ในวันที่เหลือของเดือนนี้

ส่วนน้ำหนักชั่งเมื่อเช้านี้ยังคงอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลอยู่ เกือบจะลืมขึ้นชั่งแล้ว ดีที่สวนรองเท้าไปเพียงข้างเดียวแล้วนึกขึ้นได้จึงรีบมาขึ้นชั่งให้แน่ใจเสียก่อน

และหลักชัยสำคัญอีกอย่างก็คือเช้านี้เป็นเช้าแรกที่ปรับน้ำหนักตัวในไอพ็อดลงจากแปดสิบแปดกิโลกรัมที่ใช้มานานมากลงมาอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลกรัม นี่จะมีผลต่อการคำนวณอัตราการเผาผลาญแคลอรี่ในระหว่างที่ออกวิ่ง

สัปดาห์หน้าจะมีการล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งที่สาม ดูกันว่าร่างกายจะตอบสนองอย่างไรบ้าง