กิจทำบุญประจำปีของครอบครัวรออยู่ในวันแรกของสัปดาห์ ต้องเตรียมตัวเดินทางไปบ้านบึง ชลบุรี ตั้งแต่ยังไม่สว่าง ไม่ห่วงว่าจะไม่ได้ออกวิ่งเสียหนึ่งวัน แต่ห่วงอาหารการกินที่รอให้เลือกกินเมื่อเสร็จการเลี้ยงพระเพล

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าสามารถควบคุมให้กินน้อยได้สำเร็จหรือเปล่า เช้ารุ่งขึ้นยังรู้สึกเหนื่อยตกค้างอยู่นิดหน่อย จึงออกวิ่งระยะสั้นก่อนเดินทางออกจากบ้านไปในภารกิจของครอบครัวประจำตลอดทั้งสัปดาห์นี้

วันต่อๆ มาก็สามารถปรับขึ้นไปที่แผนการวิ่งหกร้อยแคลอรี่ได้เหมือนเดิม ทำระยะทางเจ็ดกิโลเมตรได้อย่างต่อเนื่อง และปิดท้ายในเช้าวานนี้อย่างสดชื่นด้วยระยะทางแปดจุดสี่กิโลเมตรเหมือนงานที่กำลังจะมีขึ้นเร็วๆ นี้

ทั้งสัปดาห์สามารถทำระยะถึงสี่สิบกิโลได้อีกครั้ง

หลังงานทำบุญเลี้ยงพระก็จำเป็นต้องเพิ่มยาโรคเกาต์ขึ้นอีกเม็ดในตอนเย็นเพื่อเฝ้าระวังอาการมิให้กำเริบมารบกวนแผนการฝึกซ้อมเพื่องานที่กำลังจะมาถึง ส่วนน้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลครึ่งเหมือนเดิม

สัปดาห์นี้รู้สึกเหมือนร่างกายกำลังพยายามจุดไฟในเตาเผาพลังงานที่ค่อยๆ หรี่ลงตลอดช่วงสามเดือนจนดับไป น้ำหนักตัวยังไม่เปลี่ยนแปลงก็ไม่อยากจะเป็นกังวลให้มากนัก ความสนใจยังอยู่เรื่องเดิมคือพยายามออกกำลังกายให้ได้สม่ำเสมอทุกวัน

แผนการฝึกซ้อมเพื่องานเดินวิ่งเฉลิมพระเกียรติที่กำลังจะมาถึงจะคงเดินหน้าต่อไป นอกจากใช้เสริมสร้างความพร้อมให้ร่างกายแล้วยังต้องเฝ้าดูข้อต่อต่างๆ ว่าจะรับภารกิจนี้ได้ดีแค่ไหน

ภารกิจของครอบครัวในสัปดาห์นี้แน่นเอียดทุกวันรวมถึงวันอังคารที่ต้องเดินทางไปถึงอำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี แน่นอนว่าจะไม่ได้ออกวิ่งไปหนึ่งวัน ส่วนความตั้งใจจะรักษาความสม่ำเสมอของการออกวิ่งยังมีอยู่เต็มเปี่ยม

กลับจากต่างจังหวัดด้วยร่างกายที่อ่อนล้า เช้ารุ่งขึ้นจึงขอวิ่งสั้นเสียหนึ่งวัน ต่อมาก็มีเพื่อนในกลุ่มเพื่อนนักวิ่งบนเว็บไซต์เฟซบุ๊คพาข้อมูลการวิ่งเฉลิมพระเกียรติช่วงปลายเดือนนี้มาแนะนำ น่าสนใจมากด้วยเป็นการวิ่งเฉลิมพระเกียรติ ระยะทางแค่แปดจุดสี่กิโลเมตร ไม่เสียค่าใช้จ่าย ได้ของที่ระลึกจากการร่วมงานและที่สำคัญคืออยู่ใกล้บ้านมาก ทำให้รู้สึกถึงความเป็นไปได้หากจะเข้าร่วม นอกจากร่างกายที่ต้องเตรียมแล้วยังคงมีเรื่องการลงทะเบียนและการกิจการรอบๆ ตัวให้เข้าที่เข้าทางสำหรับวันนั้น ที่สำคัญหวังว่าจะไม่มีอาการบาดเจ็บอะไรรบกวนก่อนเวลา

เช้าวานนี้จึงทดลองทำระยะแปดกิโลเมตรอีกครั้งเพื่อสังเกตร่างกาย ผลก็คือคงต้องเตรียมกล้ามเนื้อด้วยการซ้อมอีกมากเลยทีเดียว อย่างไรก็ยังคงพอมีเวลา

สัปดาห์นี้สามารถสะสมจนได้เห็นตัวเลขสี่สิบกิโลเมตรอีกครั้ง

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลครึ่งเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเหมือนกับตัวเองน้ำหนักไม่ต่ำกว่าเก้าสิบกิโลเห็นจะได้ ดูจากเอวกางเกงที่คับจนน่ารำคาญ ทำให้ต้องพิจารณาเรื่องอาหารการกินในชีวิตประจำวันอย่างคร่ำเคร่งอีกครั้ง ถึงตอนนี้ยังคิดไม่ออกว่าจะเอาอย่างไรดี จะอดหนึ่งวัน จะอดหรือจะลดมื้อเย็น แล้วจะรับมือกับช่วงค่ำอย่างไร หนทางยังค่อนข้างมืดบอดอยู่ แต่รอบเอวดูเหมือนจะพองขึ้นทุกวัน

พยายามบริหารหน้าท้องก่อนนอนก็กลายเป็นยิ่งตื่นตัวจนนอนไม่หลับ จะเพิ่มการออกกำลังช่วงเย็นก็ยังไม่เสร็จงานหรือมีกิจต่อเนื่องอยู่ พยายามไม่กังวลให้มากเกินไปเพราะเดี๋ยวจะพาไปหาอะไรกินแก้เครียด กลับเข้าสู่วงจรอุบาทว์ อ้วน-เครียด-กิน ไม่รู้จบได้อีก