ต่อสู้กับตัวเอง

เปิดปีใหม่อย่างดี เปิดสัปดาห์ใหม่ได้ดีแต่วันเดียว ตื่นมาเช้าวันจันทร์ออกอาการขี้เกียจเสียแล้ว ต่อเนื่องมาถึงเช้าวันอังคารอีกด้วย เท่าที่สังเกตดูน่าจะมาจากคุณภาพของการนอนอีกแล้ว พอนานไม่พอก็ออกอาการอย่างนี้อีก เรียกได้ว่าต้องหย่าขาดรายการโทรทัศน์รอบค่ำไปก่อนกระนั้นเลย

มาเสียท่าอีกครั้งในคืนวันพฤหัสเพราะเกิดกินกาแฟเอาตอนมื้อเที้ยงแก่ๆ ทำให้นอนไม่หลับอีกคืน เช้าวันศุกร์ออกลูกอู้ไปอีกวัน

เช้าวันพุธและวันพฤหัสหลังจากที่ได้นอนอย่างเต็มที่ สามารถออกวิ่งได้เต็มแปดกิโลอย่างน่าประทับใจ มาต่อในเช้าวันเสาร์ที่เริ่มมีความหนาวเย็นกลับมาเยี่ยมยามเช้าอีกครั้ง ช่วยให้การวิ่งทำได้ดีขึ้นอีกด้วย

ไม่อยากคิดว่าเสียฤกษ์เปิดปีใหม่ แต่อยากคิดว่าทำเท่าที่ทำได้ให้ดีที่สุดก็แล้วกัน ดังนี้

แผนการกินอื่นๆ ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่ต้องคอยสังเกตอาการเสียดบริเวณใต้ราวนมขวาที่กลับมารบกวนอยู่จนทำลายคุณภาพการนอนไปด้วย มาท้ายๆ สัปดาห์ค่อยดีขึ้นนิดหน่อย

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังคงอยู่ที่แปดสิบสี่กิโลครึ่ง กางเกงขายาวหลวมๆ ช่วยให้ความรู้สึกดีขึ้นบ้าง น้ำหนักตัวขนาดนี้ชั่งได้ครั้งหลังสุดเมื่อราวสิบสองปีที่แล้ว หลังจากที่กลับมาจากอเมริกา แต่หลังจากนั้นก็มีแต่ขึ้นเอาๆ

ยังต้องย้ำจิตใต้สำนึกของตัวเองว่าต้องไม่กลับไปอ้วนเหมือนเดิมอีก จากนี้เป็นต้องสังเกตสัญญาณต่างๆ ที่จะออกมาจากอวัยวะทุกส่วน และต้องปรับสมดุลย์ให้สุขภาพโดยรวมเป็นปกติที่สุด

อาหาร การนอน การออกกำลังกาย ยังคงเป็นปัจจัยสำคัญในทุกวันนี้ที่ต้องใส่ใจ