หลังจากเขียนบันทึกสรุปสัปดาห์ที่แล้วเสร็จก็เดินทางลงใต้ตามภารกิจครั้งสำคัญของครอบครัว เป็นการเดินทางที่น่าประทับใจเพราะไม่ได้ออกจากบ้านอย่างนี้มานานมากแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ส่งผลตามมาก็คือพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปด้วย

เพราะการใช้ชีวิตนอกบ้านทำให้หลายๆ อย่างขาดไปเมื่อเทียบกับชีวิตที่อยู่บ้าน สิ่งหนึ่งที่ต้องระมัดระวังค่อนข้างมากก็คือต้องไม่ให้เกิดเจ็บข้อขาเข่าเท้าขึ้นมาอย่างเด็ดขาด เรื่องนี้เป็นความสำคัญระดับสูงสุด การกินยาก็ไม่ได้ช่วยได้ทั้งหมดนี่ก็เป็นบทเรียนครั้งสำคัญเช่นกันว่าร่างกายยังไม่อยู่ในสภาพที่สามารถปล่อยมือให้เมื่อในอดีต

เดินทางกลับถึงกรุงเทพแล้วก็ยังต้องระวังอาการอยู่ดี และอาการเมื่อยที่ข้อเท้าทั้งสองข้างก็แสดงตัวกันชัดๆ ไม่มีปิดบัง นอกจากนี้ยังมีสภาพฝนที่ตกตอนเช้าตรู่และภารกิจอื่นๆ ของครอบครัวในตอนเช้าจนไม่ได้ออกวิ่งอีกหลายวันกระทั่งหมดสัปดาห์เมื่อวาน ด้วยความตั้งใจอย่างเต็มที่จึงเก็บระยะทางไปได้อีกหนึ่งวัน

เช้าวิ่งเสร็จก็ออกไปตะเวนไหว้พระที่วัดในจังหวัดอยุธยา มีวัดที่ไม่เคยไปเลยจึงเดินถ่ายรูปแบบลืมเหนื่อยกันทีเดียว กลับถึงบ้านอาการเมื่อยข้อเท้าก็ปรากฏดังๆ อีกครั้ง

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลครึ่ง ไม่น่าแปลกใจเพราะพฤติกรรมเปลี่ยนไปตลอดสัปดาห์ และด้วยอาการเสียดที่ใต้ราวนมข้างขวาที่แวะกลับมาทักทายอยู่หลายวันจึงตัดสินใจกำหนดวันล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งใหม่ให้เริ่มต้นอีกในสุดสัปดาห์หน้าเพื่อให้เสร็จในวันแรมสิบห้าค่ำที่กำลังจะมาถึง

และยังมีอาการเสียวที่ฝ่าเท้าขวาแวะมากวนอีกอาการ เข้าใจว่าน่าเป็นเพราะพร่องวิตามินบีไปหน่อยก็เป็นได้ ทั้งที่ไม่ค่อยอยากกินข้าวมากนักก็ยังต้องกินข้าวกล้องให้พอกระมังอาการถึงจะดีขึ้น

ตั้งใจว่าจะพาสลัดผักกลับมาอย่างเป็นทางการอีกครั้ง ดูกันต่อว่าจะทำได้อย่างไรกันบ้าง