เริ่มต้นใหม่

หยุดเขียนบันทึกไปหลายปีด้วยเหตุผลและเหตุการณ์ประดังประเดเข้ามา

ย้อนความสักนิดก็ดี ช่วงค่อนท้ายของปีสองห้าห้าแปดได้ไปตรวจสุขภาพอย่างจริงจังที่ศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ด้วยว่าถูกอาการเกาต์กำเริบต่อเนื่องยาวนานเหลือเกิน ไม่เป็นอันคิดอ่านจะทำอะไรทั้งนั้น เมื่อผลออกมาว่าไตมีปัญหาจึงเริ่มต้นลดน้ำหนักแบบหักดิบเพื่อให้สุขภาพโดยรวมดีขึ้นอย่างรวดเร็ว ความกลัวตอนนั้นช่วยให้ทำสำเร็จอย่างดีเยี่ยม

เมื่อได้พบหมอด้านไตอย่างเป็นกิจลักษณะก็ตั้งใจว่าจะรีบสร้างสุขภาพดีให้เห็นผลจริง แต่แล้วช่วงสิ้นปีก็ได้เข้าไปนอนรักษาโรคไข้เลือดออกที่ศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ นับว่าหนักที่สุดในชีวิตเพราะไม่เคยเป็นอะไรขนาดนี้ ออกจากโรงพยาบาลแล้วก็ต้องฟื้นฟูร่างกายกันอีกนานพอสมควร มารู้ตัวอีกทีก็ได้เห็นน้ำหนักตัวที่เป็นแนวพุ่งลงก่อนป่วยกลายเป็นพุ่งขึ้นอย่างต่อเนืองในช่วงครึ่งหลังของปีสองห้าห้าเก้า

และสิ้นปีก็พุ่งกลับไปที่ตัวเลขสามหลักอีกจนได้ การเปลี่ยนแปลงหลายอย่างก็ตามมา แต่ด้วยยาแผนปัจจุบันสำหรับควบคุมโรคเกาต์ทำงานได้อย่างดี ยิ่งทำให้ขาดแรงกระตุ้นด้วยความกลัวแบบที่มีในช่วงแรกของการหักดิบลดน้ำหนัก

อย่างไรก็ดี ปีที่แล้วได้ทำความฝันอย่างหนึ่งให้เป็นจริงคือขับรถออกไปเที่ยว ช่วงกลางปีได้ไปเที่ยวโคราช ทางวังน้ำเขียวต่อปากช่อง ปลายปีได้ไปเที่ยวภาคเหนือจากน่าน ไปยังลำปาง ลำพูนและเชียงใหม่ ได้ขึ้นไปดอยสุเทพ และดอยอินทนนท์ครั้งแรกในชีวิต ต้องถือว่าได้ให้รางวัลกับตัวเองแล้ว

ปีใหม่นี้จึงต้องย้อนกลับมาเข้มงวดกับตัวเองอย่างจริงจังอีกครั้ง ที่จริงตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาก็พยายามเริ่มต้นใหม่อยู่หลายต่อหลายครั้ง ผลคือสะสมคะแนนความล้มเหลวมากขึ้นเรื่อยๆ พอมีเวลาได้ย้อนกลับมาส่องข้างในของตัวเองก็พบว่าคำตอบทั้งหมดล้วนอยู่ที่ตัวเราเองทั้งนั้น จะทำหรือไม่ทำอะไร จะทำได้ต่อเนื่องหรือไม่ จะเอาชนะความเคยชินที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ได้หรือไม่ อยู่ที่ตัวเราเองทั้งนั้น

จึงเริ่มต้นเดินเร็วปรับร่างกายมาก่อนสักระยะ จากที่เคยทำได้แค่สามสิบนาที ระยะทางประมาณสามกิโล ก็เพิ่มเป็นห้ากิโลในวันปีใหม่และตลอดสัปดาห์แรกของปีนี้ ดูเหมือนร่างกายจะรับได้จึงเดินต่อไปจนครบหกสิบนาที เป้าหมายอยู่ที่ห้าจุดห้าห้ากิโลเมตร เป็นระยะแห่งความสุข

2 - 8 ม.ค. 2560

พักบ้างหนึ่งวันเพื่อได้ออกไปทำภารกิจอื่นๆ ของตัวเอง หรือจะเรียกว่าให้รางวัลกับตัวเอง หรือเป็นการพักเพื่อไปต่อก็ได้หมด ด้วยว่าเพื่อไม่ให้ตึงจนเกินไป

น้ำหนักตัวลดลงมาหนึ่งกิโลเหลือหนึ่งร้อยจุดสี่กิโลกรัม เป็นผลจากการพยายามควบคุมอาหารอีกครั้งเป็นหลัก กินผักกินสลัดให้มาก กินเนื้อสัตว์ให้น้อยที่สุด หยุดขนมระหว่างมื้อ และที่สำคัญคือหยุดมื้อค่ำอย่างเด็ดขาด ต้องต่อสู้กับความหิวเพราะเคยชินอย่างหนัก รับมือด้วยการสร้างความคุ้นเคยกับความหิวนั้นแทน ก่อนนอนก็ต้องกินยาเพื่อควบคุมความดันและไตอยู่แล้ว ก็ได้กินน้ำแก้วใหญ่ๆ หนึ่งแก้ว

ที่จริงแม้กระทั่งการเริ่มเขียนบันทึกอีกครั้งก็ต้องใช้กำลังภายในอยู่ไม่น้อย นี่จึงเป็นส่วนหนึ่งของการเข้มงวดกับตัวเองเหมือนกัน