น้ำหนักตัวที่เก้าสิบเอ็ดกิโลกรัมดูเหมือนจะเป็นกำแพงยักษ์ทมึนขวางกั้นไว้อย่างแข็งแรงเสียจริง จะรอดก็ไม่ได้ จะข้ามไปก็ยิ่งลำบากยิ่งนัก เช้านี้เดินลงจากตาชั่งด้วยน้ำหนักตัวเก้าสิบเอ็ดกิโลครึ่งอย่างไม่มีอะไรให้งุนงงสงสัย จะไปให้ถึงเป้าหมายจำเป็นต้องฝ่ากำแพงยักษ์นี้ไปเสียก่อน

ถ้าไม่นับบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นมื้อกลางวันเมื่อวันจันทร์ที่กินไม่ได้มากเสียเท่าไหร่เพราะอึ่มเร็วผิดปกติ ก็จะมีเหตุการณ์วันพุธที่ไปงีบหลับเสียตอนบ่ายแก่ๆ ทำให้คืนนั้นนอนไม่หลับ พาลทำให้ต้องลุกจากที่นอนมานั่งหยิบอะไรใส่ปากอยู่นาน ที่เป็นเหตุการณ์ไม่ปกติประจำสัปดาห์ เช้าขึ้นมาจึงไม่ได้เดินออกกำลังเพราะไม่พร้อมสักเท่าไหร่ ต่อมาวันศุกร์เช้าจึงตั้งใจว่าจะเดินชดเชย ปรากฏว่าฝนก็โรยลงมาอย่างไม่ผิดจากที่คาดนัก เดินไปได้ห้ากิโลก็ต้องหยุดเพราะพื้นที่ใต้หลังคาออกจะคับแคบ ไม่เหมาะสำหรับเดินนานๆ ตกเย็นเห็นโอกาสเหมาะจึงออกเดินอีกครั้ง ได้เต็มที่เพียงหกกิโลก็ไม่ไหวแล้ว

เป็นปรากฏการณ์พิเศษที่วันเดียวเดินได้ทั้งเช้าและเย็น

เช้าวันเสาร์ ก็เดินให้มากอย่างที่ตั้งใจไว้เช่นกัน จนทำให้สถิติรวมของสัปดาห์ที่ผ่านมาดีที่สุด

เช้านี้เปลี่ยนบรรยากาศด้วยการฟังบันทึกการแสดงสดของมิสิอะ นักร้องหญิงชาวอาทิตย์อุทัยที่หาตัวนักร้องไทยสมัยใหม่เทียบได้ยากมาก หลังจากที่ฟังสตูดิโออัลบั้มล่าสุดไปเมื่อวานเย็น ระหว่างการเดินจำเป็นต้องเรียกเพาเวอร์ซองขึ้นมาช่วยถึงสองครั้งจนทีแรกจะหยุดเดินที่หลักเก้ากิโลเมตรเพราะออกอาการล้า แต่เพลงในรายการก็มาถึงเพลงที่เลือกเป็นเพาเวอร์ซองนั่นเองแต่เป็นแบบแสดงสดจึงมีแรงเดินต่อไปจนจบเพลง ผลที่ได้คือเดินได้ไกลที่สุดอีกครั้ง

ตั้งใจจะเดินให้มากในวันเสาร์อาทิตย์เพื่อสะสมระยะทางไว้อย่างที่เคยบอก เมื่อเทียบกับน้ำหนักตัวที่ลดลงช้าเหลือเกินก็ออกจะรู้สึกไม่ดีบ้างเหมือนกัน เพราะคิดเข้าข้างตัวเองว่า ตั้งใจเดินขนาดนี้แล้วยังไม่เห็นความคืบหน้าอีกหรือนี่ แต่เพื่อความก้าวหน้าที่แท้จริงจำเป็นต้องสลัดความรู้สึกด้านลบเหล่านั้นทิ้งไปให้หมด

เพราะได้เรียนรู้จากหนังชุดเรื่องจูมงว่า “หากจะทำงานใหญ่ให้สำเร็จ ต้องอดทนต่อความยากลำบากทั้งมวล”

เช่นนั้นแล…