สงกรานต์ระอุ

สัปดาห์นี้เริ่มต้นด้วยการย้ายตัวเซนเซอร์ที่อยู่ในรองเท้าออกมาเหน็บไว้ที่เชือกรองเท้าข้างซ้ายอีกครั้ง หลังจากเฝ้าสังเกตผลการวิ่งได้ความว่าจะมีช่วงหนึ่งของการวิ่งที่ความเร็วตกลงไปอย่างผิดสังเกต พอย้ายออกมาแล้วก็ฉลองด้วยดารวิ่งเสียสิบเอ็ดกิโลเลย ทำให้คิดวางแผนไปว่าสัปดาห์นี้น่าจะสะสมได้สักหกสิบกิโล

แต่เหตุการณ์บ้านเมืองยามสงกรานต์ปีนี้ไม่น่าอภิรมย์ทำให้ต้องคิดติดตามอย่างใกล้ชิด พร้อมกับต้องบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นมาออกวิ่งในสภาพอากาศยามเช้าที่ร้อนระอุขึ้นไปกว่าเดิม เพียงแต่เจ็ดโมงกว่าก็ปาเข้าไปสามสิบองศาแล้ว วิ่งเสร็จก็เหงื่อนโทรมกายเลยทีเดียว

เช้าวันพุธจึงถือโอกาสหยุดเสียหนึ่งวัน ถือโอกาสพักฟื้นเสียหน่อย แต่พอกลับมาวิ่งในเช้าวันพฤหัสก็วิ่งได้เพียงครึ่งทาง แผนการวิ่งของสัปดาห์นี้จึงลดเป้าหมายลงสักหน่อย จะได้ไม่เครียดและไม่หักโหมเกินไป

ผลที่ได้เป็นดังนี้

Summary Week 200916

ร่างกายออกอาการอ่อนเพลียเต็มขั้นตั้งแต่เมื่อวาน มีเริมปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากบนด้านซ้าย อันที่จริงก็รู้สึกแปลกๆ มากสักสองสามวันแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าสถานการณ์เพียงแค่นี้จะส่งผลให้ร่างกายอ่อนล้าถึงเพียงนี้ ผิดกับการต่อสู้ตลอดปีที่แล้วที่ไม่เคยมีอาการเช่นนี้เลย

เช้านี้เดินขึ้นตาชั่งแบบสลึมสลือก่อนที่ล้มตัวลงนอนต่ออีกสักหน่อย น้ำหนักวิ่งไปอยู่ที่เก้าสิบกิโล คงเป็นเพราะมื้อเย็นที่อิ่มหนำมากไปหน่อยแล้วกระมัง

แผนเร่งด่วนคือต้องรีบโด๊บร่างกายให้ฟื้นทันภารกิจประจำสัปดาห์หน้าที่รออยู่ จึงต้องพึ่งวิตามินซีหนึ่งพันมิลลิกรัมมื้อละสองเม็ดสามเวลาหลังอาหาร บวกกับเข้านอนให้เต็มที่ช่วยอีกแรง

สัปดาห์ต่อไปคงต้องปรับแผนอาหารเย็นให้เบาลงสักหน่อยด้วยอีกทางหนึ่ง