จากที่คิดเอาไว้ว่าสัปดาห์นี้จะลดระดับการฝึกลงนิดหน่อย จะได้ไม่หักโหมจนเกินไปนัก แต่เอาเข้าจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น

การทดลองจัดเพลงสำหรับฟังระหว่างวิ่งมีมาก่อนแล้วราวสองสัปดาห์ เพิ่งพบเพลงของวงเทียร์ส ฟอร์ เฟียร์ส วงโปรเกรสซีฟจากเกาะอังกฤษที่เป็นแฟนมานาน ว่าน่าจะเอามาใส่ไว้ด้วยจึงลองดู ปรากฏว่าช่วยยืดเวลาในการวิ่งออกไปได้อีก เพราะอยากฟังเพลงให้จบ ผลก็คือสามารถวิ่งได้วันละเก้ากิโลอยู่ดี

หักสองวันของสัปดาห์ออกไปแล้วก็ยังสามารถสะสมระยะทางได้อย่างน่าประทับใจ

ผลลัพธ์ที่ไม่ได้คาดฝันก็คือ หลังจากต้องออกไปทำงานนอกบ้านในวันอังคาร ก็สามารถยืนทำงานได้ตลอดทั้งวัน หมดวันแล้วก็ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าอย่างเคย ไม่รู้ว่าขาแข้งแข็งแรงขึ้นเพราะได้วิ่งมากหรือเปล่า ต้องสังเกตสัปดาห์ต่อไปดูอีก

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่ปริ่มแปดสิบเจ็ดกิโลค่อนไปทางเกินอยู่ ตลอดสัปดาห์ก็ยังคุมอาหารการกินต่อเนื่อง ที่ขาดไม่ได้คือขมิ้นชันแค็ปซูล ดูเหมือนอาการเจ็บที่ใต้ราวนมด้านขวาจะบรรเทา แต่พอวันพฤหัสได้กินไอศครีมมะพร้าวอ่อนเข้าไปก็มีอาการกลับมาอีก

ส่วนคุณภาพการนอนก็ดีขึ้น พอควบคุมมื้อเย็นให้เสร็จเร็วหน่อย พอดื่มน้ำหลังมื้อเย็นแล้วก็ไม่ดื่มอีก ช่วยให้ไม่ต้องลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำระหว่างนอนอีก จะมีก็แต่ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่มักจะเย็นขึ้นไปอีกราวๆ ตีสามตีสี่ ทำให้ตื่นขึ้นมาเปลี่ยนท่านอนบ้าง ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวบ้าง ไม่รู้ว่าเพราะหมอนที่หนุนหัวไปกันทางลมเข้าเครื่องหรืออย่าไร จึงทำให้ตัวจับความเย็นคลาดเคลื่อนไป เรื่องนี้คงต้องสังเกตและปรับกันอีกสักหน่อย

แผนการสำหรับสัปดาห์ใหม่คงจะลดระดับระยะทางลงให้ได้ในสัปดาห์นี้ และคงระดับนี้ไว้จงถึงวันแข่งจริง