หลัง Keynote เช้าวันอังคารที่ 12 กันยาที่ผ่านมา เวลาที่แคลิฟอร์เนีย ผมเข้าไปหลังเวทีเพื่อทักทายพี่ Steve Jobs เช่นเคย ประโยคแรกที่ผมอยากจะถามแกก็คือวันนี้ไม่มี One More Thing หรอกหรือ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะต้องพูดถึงเหตุการณ์ล่าสุดที่ผ่านมาก่อน มันเป็นมารยาท
ผมเริ่มทักทายพี่แกว่า “ผมเดาว่าคุณคงได้รับข้อร้องเรียนจากเจ้าของ iPod shuffle มาแน่เลยว่าเจ้า iPod ของเขาหรือเธอนั้นหายประจำ ในที่สุดคุณก็ต้องให้ทีมออกแบบทำที่หนีบมาให้เลย ลูกค้าจะได้ไม่ต้องห่วงอีกใช่ไหม”
แกยิ้มมุมปากแล้วและเอ่ยว่า “เกลียดจริงนักคนรู้ทัน”
ผมคุยต่อ “ก็แน่หล่ะ คนที่เขาโขมยไป เกิดใช้ไม่เป็นเพราะดันคิดว่าเป็นหมากฝรั่ง พอเปิดออกดูดันไม่มีสักชิ้น จะเอาไปคืนก็ไม่ได้”
แกเสริมว่า “เลยเล่นไปหย่อนไว้ในตู้ไปรษณีย์ พอบุรุษไปรษณีย์เห็นคำว่า ‘Designed by Apple in California’ ก็เลยช่วยส่งกลับมายังบริษัท ทุกวันนี้เลยมี iPod shuffle มากมายในแผนก ‘Lost & Found’ ที่ campus”
ผมแทบกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ เราคุยกันได้อีกหน่อย ผมก็ยิงคำถามสุดท้ายที่เตรียมไว้ในใจ “ทำไมวันนี้ไม่มี One More Thing… หล่ะ ทุกคนชอบมันมากเลยนะครับ”
แกทิ้งท้ายไว้น่าสนใจว่า “วันนี้ยังไม่มีครับ แต่เวลาเดียวกันนี้ อีกเจ็ดวัน พอคุณกลับไปบ้านที่กรุงเทพแล้ว คุณรอดู One More Thing… ในโทรทัศน์ที่บ้านคุณได้เลย”
ณ ตอนนั้นผมไม่รู้หรอกว่าจะมีอะไรให้ประหลาดใจ แต่วันนี้ผมเชื่อแล้วว่าวันที่ 19 เดือน 9 ปี พ.ศ. 2549 มี One More Thing… ที่ผมต้องนั่งดูโทรทัศน์ตามเวลาที่ว่าจนเกือบเช้า
“ประกาศจากฉบับที่ 3/2549…………………….โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง!!!”