ทดลองเพิ่มแผนการวิ่งเท่าวันจริงที่แปดจุดสี่กิโลเมตรได้สองวันก็ได้เรื่องเลย

เริ่มสัปดาห์ใหม่กับการปรับเพิ่มแผนการวิ่งให้เท่าวันจริงเพื่อดูร่างกายว่าจะตอบสนองอย่างไร ทั้งที่ระยะนี้เคยทำได้ต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน แต่แล้วก็กลายเป็นระยะที่ร่างกายในวันนี้ไม่ยอมรับเสียอย่างนั้น

อาการหนืดๆ ที่ข้อเท้าขวาค่อยๆ ตามมาหลังจากอาการเมื่อยที่กล้ามเนื้อน่องนำไปก่อนแล้ว มาได้ออกวิ่งสั้นๆ อีกครั้งในเช้าวันอังคารเพื่อเตรียมตัวไปทำภารกิจนอกบ้าน และก็ต้องพักการวิ่งไปเลยในวันที่เหลือเพื่อไม่ให้อาการที่ว่านั่นลุกลามไปกว่านั้น

แน่นอนว่าต้องอาศัยยาแก้อาการอักเสบเข้าช่วยอีกแรงด้วย น่าเสียดายที่ทำไม่ได้อย่างที่หวัง

ที่คิดจะไปร่วมงานเดินวิ่งเฉลิมพระเกียรติในเช้าวันนี้ก็เป็นอันยกไปด้วยความไม่พร้อมทั้งทางร่างกาย จิตใจและสภาพแวดล้อม

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลอีกจนได้ นอกจากไม่ได้ออกกำลังแล้ว เมื่อวานยังเป็นวันทำแซนด์วิชกับหลานจึงสนุกกับการกินมาเป็นพิเศษ ยังไม่นับบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นอีกครั้งในวันพุธ

มันเป็นวัฏจักรที่ไม่ต้องการให้เกิดจริงๆ เริ่มที่ ยิ่งเครียด ยิ่งกิน – ยิ่งกิน ยิ่งอ้วน – ยิ่งอ้วน ยิ่งเครียด และยังคงดำเนินอยู่ต่อไปเรื่อยๆ ไม่รู้จะทำใจอย่างไรให้ดีกว่านี้อีกแล้ว หวังก็เพียงได้ออกกำลังทุกวันอย่างสม่ำเสมอไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน อะไรๆ คงจะเข้าที่เข้าทางได้เอง

…

กิจทำบุญประจำปีของครอบครัวรออยู่ในวันแรกของสัปดาห์ ต้องเตรียมตัวเดินทางไปบ้านบึง ชลบุรี ตั้งแต่ยังไม่สว่าง ไม่ห่วงว่าจะไม่ได้ออกวิ่งเสียหนึ่งวัน แต่ห่วงอาหารการกินที่รอให้เลือกกินเมื่อเสร็จการเลี้ยงพระเพล

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าสามารถควบคุมให้กินน้อยได้สำเร็จหรือเปล่า เช้ารุ่งขึ้นยังรู้สึกเหนื่อยตกค้างอยู่นิดหน่อย จึงออกวิ่งระยะสั้นก่อนเดินทางออกจากบ้านไปในภารกิจของครอบครัวประจำตลอดทั้งสัปดาห์นี้

วันต่อๆ มาก็สามารถปรับขึ้นไปที่แผนการวิ่งหกร้อยแคลอรี่ได้เหมือนเดิม ทำระยะทางเจ็ดกิโลเมตรได้อย่างต่อเนื่อง และปิดท้ายในเช้าวานนี้อย่างสดชื่นด้วยระยะทางแปดจุดสี่กิโลเมตรเหมือนงานที่กำลังจะมีขึ้นเร็วๆ นี้

ทั้งสัปดาห์สามารถทำระยะถึงสี่สิบกิโลได้อีกครั้ง

หลังงานทำบุญเลี้ยงพระก็จำเป็นต้องเพิ่มยาโรคเกาต์ขึ้นอีกเม็ดในตอนเย็นเพื่อเฝ้าระวังอาการมิให้กำเริบมารบกวนแผนการฝึกซ้อมเพื่องานที่กำลังจะมาถึง ส่วนน้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลครึ่งเหมือนเดิม

สัปดาห์นี้รู้สึกเหมือนร่างกายกำลังพยายามจุดไฟในเตาเผาพลังงานที่ค่อยๆ หรี่ลงตลอดช่วงสามเดือนจนดับไป น้ำหนักตัวยังไม่เปลี่ยนแปลงก็ไม่อยากจะเป็นกังวลให้มากนัก ความสนใจยังอยู่เรื่องเดิมคือพยายามออกกำลังกายให้ได้สม่ำเสมอทุกวัน

แผนการฝึกซ้อมเพื่องานเดินวิ่งเฉลิมพระเกียรติที่กำลังจะมาถึงจะคงเดินหน้าต่อไป นอกจากใช้เสริมสร้างความพร้อมให้ร่างกายแล้วยังต้องเฝ้าดูข้อต่อต่างๆ ว่าจะรับภารกิจนี้ได้ดีแค่ไหน

ภารกิจของครอบครัวในสัปดาห์นี้แน่นเอียดทุกวันรวมถึงวันอังคารที่ต้องเดินทางไปถึงอำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี แน่นอนว่าจะไม่ได้ออกวิ่งไปหนึ่งวัน ส่วนความตั้งใจจะรักษาความสม่ำเสมอของการออกวิ่งยังมีอยู่เต็มเปี่ยม

กลับจากต่างจังหวัดด้วยร่างกายที่อ่อนล้า เช้ารุ่งขึ้นจึงขอวิ่งสั้นเสียหนึ่งวัน ต่อมาก็มีเพื่อนในกลุ่มเพื่อนนักวิ่งบนเว็บไซต์เฟซบุ๊คพาข้อมูลการวิ่งเฉลิมพระเกียรติช่วงปลายเดือนนี้มาแนะนำ น่าสนใจมากด้วยเป็นการวิ่งเฉลิมพระเกียรติ ระยะทางแค่แปดจุดสี่กิโลเมตร ไม่เสียค่าใช้จ่าย ได้ของที่ระลึกจากการร่วมงานและที่สำคัญคืออยู่ใกล้บ้านมาก ทำให้รู้สึกถึงความเป็นไปได้หากจะเข้าร่วม นอกจากร่างกายที่ต้องเตรียมแล้วยังคงมีเรื่องการลงทะเบียนและการกิจการรอบๆ ตัวให้เข้าที่เข้าทางสำหรับวันนั้น ที่สำคัญหวังว่าจะไม่มีอาการบาดเจ็บอะไรรบกวนก่อนเวลา

เช้าวานนี้จึงทดลองทำระยะแปดกิโลเมตรอีกครั้งเพื่อสังเกตร่างกาย ผลก็คือคงต้องเตรียมกล้ามเนื้อด้วยการซ้อมอีกมากเลยทีเดียว อย่างไรก็ยังคงพอมีเวลา

สัปดาห์นี้สามารถสะสมจนได้เห็นตัวเลขสี่สิบกิโลเมตรอีกครั้ง

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลครึ่งเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเหมือนกับตัวเองน้ำหนักไม่ต่ำกว่าเก้าสิบกิโลเห็นจะได้ ดูจากเอวกางเกงที่คับจนน่ารำคาญ ทำให้ต้องพิจารณาเรื่องอาหารการกินในชีวิตประจำวันอย่างคร่ำเคร่งอีกครั้ง ถึงตอนนี้ยังคิดไม่ออกว่าจะเอาอย่างไรดี จะอดหนึ่งวัน จะอดหรือจะลดมื้อเย็น แล้วจะรับมือกับช่วงค่ำอย่างไร หนทางยังค่อนข้างมืดบอดอยู่ แต่รอบเอวดูเหมือนจะพองขึ้นทุกวัน

พยายามบริหารหน้าท้องก่อนนอนก็กลายเป็นยิ่งตื่นตัวจนนอนไม่หลับ จะเพิ่มการออกกำลังช่วงเย็นก็ยังไม่เสร็จงานหรือมีกิจต่อเนื่องอยู่ พยายามไม่กังวลให้มากเกินไปเพราะเดี๋ยวจะพาไปหาอะไรกินแก้เครียด กลับเข้าสู่วงจรอุบาทว์ อ้วน-เครียด-กิน ไม่รู้จบได้อีก

ความก้าวหน้าที่พอจะทำได้คือปรับแผนการวิ่งจากสี่สิบห้านาทีขึ้นเป็นแผนการวิ่งหกร้อยแคลอรี่ที่จะใช้เวลาเกือบหกสิบนาที เริ่มต้นทันทีในวันแรกของสัปดาห์ได้ระยะทางหกจุดแปดกิโลเมตรเป็นพื้นฐาน

ยังคงต้องดูอาการที่จะตามมาจากระยะทางนี้ แม้ว่าจะดูน้อยเมื่อเทียบกับระยะที่เคยทำได้มาก่อน แต่สภาพร่างกายในช่วงเวลานั้นๆ ก็เป็นปัจจัยสำคัญอยู่มากเหมือนกัน ที่เกรงก็คือข้อเท้า ข้อเข่าและกล้ามเนื้อหลังว่าจะเกิดบาดเจ็บขึ้นได้ เนื่องจากนอกเหนือการวิ่งแล้วไม่ได้มีการเสริมสร้างความแข็งแรงด้วยวิธีอื่นๆ เพิ่ม ซ้ำยังมีโรคเกาต์เป็นโรคประจำถิ่นอีกด้วย

ไม่ผิดจากแผนสำหรับภารกิจของครอบครัวในวันจันทร์และวันอังคารจนต้องพักการวิ่งไป อย่างน้อยก็ได้แวะไปซื้อน้ำตาเทียมแบบไม่มีสารกัดเสียตามคำแนะนำของเพื่อนนักวิ่งมาลองใช้หยอดด้วยหวังจะช่วยให้สามารถนั่งทำงานได้นานขึ้นหน่อย มาออกวิ่งต่อในเช้าวันพุธและปิดเดือนหกในเช้าต่อมา

เดือนมิถุนายนกลายเป็นเดือนที่สะสมระยะทางได้น้อยที่สุด แต่ก็ได้สำนึกถึงสาเหตุต่างๆ แล้ว หวังว่าต่อไปนี้จะสามารถสร้างสุขภาพอย่างต่อเนื่องได้อีก

แต่พอเริ่มเดือนใหม่ก็มากับฝนที่ตกมาตั้งแต่เย็นวันพฤหัส เข้าวันศุกร์จึงอดวิ่งทันที มาปิดสัปดาห์อีกครั้งด้วยการทำระยะให้เต็มเจ็ดกิโลได้แล้ว

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังคงอยู่ที่เดิมแปดสิบหกกิโลครึ่ง ทั้งบุฟเฟต์สลัดให้รางวัลกับตัวเองและบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นเบาๆ คงไม่ถึงกับเพิ่มน้ำหนักได้ อุปสรรคสำคัญอยู่ที่มื้อดึกมากที่สุด

ทั้งสัปดาห์ต้องออกจากบ้านทุกวันก็สังเกตได้ว่าเอวกางเกงเริ่มจะคับขึ้นเสียแล้ว อย่างไรก็ตาม ยังได้รับกำลังใจจากเพื่อนนักวิ่งว่าขอให้ออกกำลังต่อไปเถิด แล้วน้ำหนักตัวจะลดลงเอง ก็จะพยายามรักษาแผนการออกกำลังกายเอาไว้ให้ได้ ส่วนเรื่องอาหารการกินก็ต้องพยายามระมัดระวังให้ดี

ทุกอย่างจะต้องเริ่มที่จิตใจ ทั้งหมดนี้คงต้องค่อยๆ ออกแบบในหัวจนเห็นภาพชัด จะได้นำมาทำให้เป็นจริงตามหวัง

อารมณ์อยากห่างจากการวิ่งไปพุ่งถึงขีดสุดในสภาพร่างกายที่แปลกๆ เหมือนจะไม่อยู่ในสภาพที่พร้อมพอจะทำอะไรทั้งกายและใจ ไม่ได้วิ่งเพราะฝนตกบ้างนอนไม่พอตื่นไม่ไหวบ้างสารพัดจะมีจะเป็น ก็เลยไม่ออกวิ่งเสียอย่างนั้น ถึงกับไม่มีความรู้สึกอยากวิ่งเหลืออยู่กันเลยทีเดียว

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วจึงวางแผนอดล้างพิษแบบหนึ่งวันขึ้นในวันเริ่มสัปดาห์ เป็นการล้างพิษขั้นอนุบาลที่กินเพียงมะละกอสุกแทนอาหาร มาติดตรงคืนนั้นกว่าจะนอนได้เล่นเอาเกือบเที่ยงคืน คืนต่อมาก็เลยยังทำเวลานอนให้เร็วขึ้นไม่ได้เหมือนร่างกายมันคุ้นกับเวลานั้นแล้ว

ระหว่างนั้นก็มีเพื่อนนักวิ่งเอารูปจากการแข่งขันในเว็บไซต์ไนกี้พลัสได้ความว่าอาจจะถูกแซงหน้าเข้าแล้ว บวกกันความต้องการกลับมาวิ่งเริ่มขึ้นอีกครั้ง เช้าวันพุธเป็นเช้าที่ได้ออกไปเก็บระยะทางอย่างเต็มใจด้วยความตั้งใจอีกครั้ง

เมื่อความพอใจกลับมาแล้ว ทุกอย่างก็เหมือนจะดูดีขึ้น และแล้วเช้าวันศุกร์ก็มาถึง ตั้งใจวิ่งในแผนการวิ่งสี่สิบห้านาทีเหมือนเดิมแต่เมื่อผ่านระยะสี่กิโลแล้ว นกพิราบเจ้ากรรมเหมือนจะตั้งใจเกาะบนสายไฟหน้าบ้าน จากนั้นก็ปล่อยของเสียให้เฉียดหัวไปเลอะรองเท้าและกางเกง กำลังมีความสบายในการวิ่งอยู่เลย จะให้วิ่งต่อไปก็ทำได้แต่มันเลอะลงไปถึงถุงเท้าแล้ว รีบล้างออกก่อนน่าจะดีกว่า จึงได้ฉลองการวิ่งครบครั้งที่หนึ่งพันด้วยประการฉะนั้นแล

สิ่งใหม่ที่ได้พบจากเว็บไซต์ไนกี้พลัสคือมีตัวเลือกให้แล้วข้อมูลสถิติของการวิ่งครั้งนั้นๆ ทั้งหมดเพิ่มมากให้้ด้วย สามารถตามดูได้อย่างละเอียดทั้งหมด

เสร็จสิ้นสัปดาห์ไปอย่างไร้ปัญหา การฉลองให้กับการวิ่งครบหนึ่งพันครั้งคงมีขึ้นก่อนสิ้นเดือน ตั้งใจจะไปกินบุฟเฟต์สลัดอีกครั้ง

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้านี้อยู่ที่แปดสิบเจ็บกิโลครึ่ง ที่ยังไม่ลงไปถึงไหนก็เพราะมื้อค่ำที่กลับมาอย่างสม่ำเสมอตลอดสัปดาห์ ราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ คิดว่าทางแก้ก็คือพยายามเข้านอนให้เร็วขึ้น แต่ทางเวทีที่มัฆวานก็มีเรื่องราวให้ติดตามจนยากจะเข้านอนเร็วได้

แถมเมื่อวานก็กินข้าวเหนียวไปถึงสองมื้อจึงเตรียมการเรื่องผักสลัดและอื่นๆ ไว้กินเพิ่มมากขึ้นจากสิ่งที่คุ้นเคยอย่างที่ผ่านๆ มา ส่วนแผนการวิ่งจะพยายามปรับเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อยเพื่อดูสภาพร่างกายทั้งหลัง ขา เข่าและข้อเท้าว่าจะรับได้แค่ไหน อย่างไรก็ดีสัปดาห์หน้ามีภารกิจนอกบ้านเสียสองวัน จะได้กลับมาออกวิ่งอีกครั้งในวันพุธ ขอให้อากาศเป็นใจด้วยก็แล้วกัน