เหลือสัปดาห์สุดท้ายสำหรับเดือนพฤศจิกายนแล้ว พยายามวางแผนให้วิ่งสนุกและทำระยะทางได้ตามสมควร อย่างน้อยเพื่อให้ทำระยะทางรวมของเดือนให้ไม่น้อยกว่าสองสามเดือนที่แล้ว แต่เอาเข้าจริงก็ทำได้เท่าที่จะไหวเท่านั้นเอง

แรกทีเดียวก็วางแผนว่าจะไม่วิ่งถึงวันละสิบกิโลเหมือนสัปดาห์ก่อนเพราะไม่อยากหักโหม และวางแผนว่าน่าจะวิ่งอย่างน้อยวันละแปดกิโลได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น มีหยุดวิ่งไปสองวันคือวันจันทร์ที่ต้องติดตามสถานการณ์การรบและวันศุกร์ที่ติดตามสถานการณ์ในคืนก่อนจนดึกดื่น

ระยะทางสะสมที่ได้ก็ไม่ถึงกับขี้เหร่ไปเสียเลย

มีการแข่งขันหนึ่งตั้งแต่วันที่สิบห้ามาสิ้นสุดเอาวันอาทิตย์ที่ยี่สิบสามตรงกับงานวิ่งมาราธอนประจำปีพอดี แต่ในระบบไนกี้พลัสสามารถให้เวลาผู้เข้าร่วมได้หลายวัน การแข่งขันนี้ไม่ได้แข่งว่าใครวิ่งได้ไกลกว่ากัน แต่เป็นการแข่งกันว่าใครจะวิ่งให้ได้สิบกิโลเมตรได้เร็วกว่ากัน

ระหว่างนี้สามารถวิ่งถึงสิบกิโลได้อยู่สี่วัน และวันที่สามก็สามารถทำสถิติได้ดีที่สุดดังนี้ แต่ก็อยู่ลำดับสุดท้ายของผู้เข้าร่วมวิ่ง

ดีกว่าการแข่งขันของไนกี้เมื่อปลายเดือนสิงหาคมที่ผ่านมานี้เสียด้วย

ส่วนสถิติรวมของเดือนพฤศจิกายนนี้ก็เป็นอย่างนี้

สำหรับน้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังคงอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลอยู่ พยายามคุมมื้อดึกอยู่ทุกวัน มีหลุดไปบ้างก็คืนวันพฤหัส ชักไม่อยากใช้แผนการอดล้างพิษหนึ่งวัน แต่อยากศึกษาเพื่อใช้หลักโภชนาการมากกว่า

แผนสำหรับเดือนหน้าก็หวังว่าจะสามารถวิ่งได้ครบทุกวัน จะหยุดก็ไม่เกินสัปดาห์ละวัน อยากวิ่งให้ได้วันละชั่วโมงหรือแปดกิโลเมตร วิ่งให้ได้สม่ำเสมอ และหากวันไหนสามารถวิ่งได้ก็จะวิ่งต่อให้ได้ถึงสิบกิโลเมตรอีกเพื่อดูสถิติอีก

เริ่มต้นสัปดาห์อย่างดีด้วยระยะทางสิบกิโลเมตรอีกครั้ง เช้าวันจันทร์ก็ยังสามารถทำระยะทางเท่านี้ได้ วิ่งไปก็คิดแผนการวิ่งของสัปดาห์นี้ไปเพื่อให้สามารถทำระยะทางสะสมของเดือนนี้ได้ดีขึ้นสักนิด

มีแผนงานอยู่แล้วว่าวันพุธต้องออกเดินทางไปชลบุรีแต่เช้าตรู่ จำเป็นต้องหยุดไปหนึ่งวันแน่นอน จึงคิดว่าสามวันแรกจะสะสมให้ได้วันละสิบกิโลก่อน วันพฤหัสค่อยผ่อนลง วันศุกร์จะต้องออกไปนอกบ้านอีกวัน ลดเวลาลงนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร จากนั้นเก็บวันเสาร์เต็มที่อีกครั้ง

และในที่สุดก็สามารถทำได้ตามแผนที่วางไว้

เช้าวันนี้ เห็นตัวเลขจำนวนครั้งที่วิ่งไปก็อมยิ้มได้อีกนิด

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าชักจะเลยเถิด เดินขึ้นลงอยู่สองสามครั้งก็ยังคงชั่งได้แปดสิบเก้ากิโล พาอารมณ์ไม่ดีได้เหมือนกัน

สงสัยตัวเองว่าพอวิ่งหนักขึ้นก็เลยกินหนักขึ้นด้วยหรือไร และมื้อดึกก็ยังคงวนเวียนมารบกวนอยู่เรื่อยๆ อีกด้วย อย่าให้เลยไปกว่านี้นะ

สัปดาห์นี้ก็ยังไม่สามารถสร้างความรู้สึกอยากวิ่งและวิ่งให้สนุกได้อยู่ แต่ด้วยสถานการณ์ประจำวันทำให้วันจันทร์ วันพุธ กว่าจะเริ่มวิ่งได้ก็สายสักหน่อย จึงตัดสินใจวิ่งให้สั้นลงเพื่อให้เสร็จในเวลา

ต่อมาในเช้าวันพฤหัส ด้วยอาการปวดไหล่ขวาอย่างแรง ทำนองว่าตกหมอน ทำให้เกือบจะหยุดวิ่งเสียให้รู้แล้วรู้รอดไปเสียหลายครั้ง พอเปลี่ยนความคิดที่จดจ่ออยู่กับความเจ็บปวดไปอยู่ที่เรื่องคอมพิวเตอร์ก็ทำให้วิ่งต่อไปได้จนจบ ต่อมาเช้าวันศุกร์ก็วิ่งอีกหน่อยก่อนจะออกไปทำธุระข้างนอก

กลายเป็นว่าสัปดาห์นี้วิ่งแบบขึ้นขึ้นลงลงเสียอย่างนั้น นั่งดูสถิติวิ่งแบบรายวันก็สนุกได้เหมือนกัน

เช้าวันเสาร์ตัดสินใจหยุดเสียหนึ่งวันเพื่อติดตามพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ รีบอาบน้ำอาบท่ามานั่งเฝ้าหน้าจอจนครึ่งค่อนวัน เต็มสัปดาห์นี้จึงสะสมระยะทางเพิ่มได้ตามนี้

ส่วนน้ำหนักชั่งเมื่อเข้านี้ออกจะปริ่มอีกแล้ว เอาเป็นว่าอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลครึ่งก็แล้วกัน แต่ที่น่าสังเกตก็คือกางเกงขายาวก็ออกจะคับอยู่

สงสัยเหลือเกินว่าปีนี้จะไม่คืบหน้าเลยหรือไร