ผมกำลังนั่งชมรายการสารคดีของไทยพีบีเอสอยู่ครับ

เมื่อสักครู่สารคดีอธิบายความต่างต่างนานาเกี่ยวกับ “ดอกเชอรี่บาน” ขณะที่หน้าจอกำลังแสดงภาพของ “ดอกซากุระ” อยู่

พลันในความคิด ปกติแล้ว “ดอกซากุระ” มีชื่อภาษาอังกฤษว่า “Cherry Blossom” ไม่น่าเชื่อว่าสารคดีชุดนี้จะแปลผิดครับ

ขอบอกว่าผิดอย่างร้ายกาจ อย่างไม่น่าให้อภัย เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่ากลัวมากครับ เพราะนอกจากรูปแบบของรายการที่ดีแล้ว เนื้อหาข้อมูลในรายการต้องถูกต้องครบถ้วนด้วยครับ ไม่ใช่ผิดๆ ถูกๆ หรือบอกความจริงเพียงครึ่งเดียวที่สื่อกระแสหลักยึดเป็นสรณะ

อยากให้ตรวจสอบเรื่องนี้อย่างเข้มแข็งจริงจังด้วยครับ

ข้อมูลเพิ่มเติม
➡ http://en.wikipedia.org/wiki/Cherry_Blossom

💡 💡 💡

กระทู้ที่ Friendtv.org ➡ ดอกเชอรี่บานมีที่ไหน?

คงไม่ผิดหรอก โลกวิปริต สัตว์วิปลิต คนวิปริต แล้วทำไมอากาศจะวิปริตไม่ได้

บ่ายวันนี้ลงจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ อันเป็นลมประจำถิ่นหรือลมประจำฤดูร้อนของสยามประเทศพัดต่อเนื่องอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้พระอาทิตย์จะยังคงอ้อมทิศใต้อยู่ไม่เปลี่ยน แต่อากาศวันนี้ร้อนถึงจุดเริ่มต้นของฤดูร้อนเสียแล้ว ไหนจะความชื้นสัมพันธ์ที่ทำให้เนื้อตัวเหนอะหนะอีก

คงต้องปล่อยวางให้มากที่สุด โดยเฉพาะเรื่องการบ้านการเมือง สังคมที่ถดถอยทางศึลธรรมเยี่ยงปัจจุบันนี้ หาอะไรเป็นแก่นสาระมาจรรโลงจิตวิญญาณได้เล่า แล้วใยจะไปร้อนรุ่มกับความวิปริตของคนที่กำลังเบ่งบานในอำนาจอย่างไม่ลืมหูลิมตา มีมุสาวาทเป็นแก่นเยี่ยงนั้น

ตั้งหน้าตั้งตาพัฒนาปัญญาของตัวให้เพิ่มพูนขึ้นเถอะ อากาศมันร้อนก็ต้องค่อยๆ แก้ไขกันไป หลบเข้ามุมบ้านที่เย็นกว่าบ้าน ยืดพัดลมเป็นสรณะบ้าง ก็คงไม่ทำให้ต้องสร้างโรงฟฟ้าพลังนิวเคลียร์มาป้อนไฟให้กระมัง ใครที่หมกมุ่นกันเรื่องพลังงานนิวเคลียร์ อยากถามว่าให้ไปตั้งไว้ข้างบ้านคุณจะเอาไหม ก็เห็นสนับสนุนกันดีนักนี้ หากคุณมุ่งมั่นในปณิธานจริง ก็ต้องแสดงออกมาให้ชาวโลกประจักษ์เสียครั้งหนึ่ง อย่ามัวหลบมุมนั่งนับผลประโยชน์ที่จะได้จากโครงการของรัฐอยู่เลย

เสียงโมบายดินเผายามลมพัด คละเคล้ากับนกการเขนบ้าง นกกระจอกบ้าง นกเขาเล็กบ้างผลัดกันเป็นที่น่าอภิรมย์ยิ่งนัก อย่าเผลอเอาโสตประสาทได้จับอยู่ที่เสียงของผู้แทน ตัวแทนหรือนอมินีชั้นสูงพวกนั้นเชียว เรามันเป็นเพียงพวกชั้นต่ำในสายตาพวกมัน เอ้ย…พวกท่าน ฉลาดนักเดี๋ยวก็ถูกเก็บ

ความตั้งใจหลายอย่างเริ่มเดินหน้าอย่างเชื่องช้าไปแล้ว ความต่อเนื่องเท่านั้นที่จะเป็นหนทางไปสู่ความสำเร็จ องค์ประกอบของความต่อเนื่องนี่ซับซ้อนยิ่งนัก

เป้าหมายที่ปลายทางคือการยืนได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องพึ่งกลไกของรัฐ ไม่ต้องพึ่งแม้กระทั่งกติกาสนับสนุนใดของฝ่ายรัฐเลยอีกด้วย พวกมันไม่มีเวลามาทำอะไรให้ประชาชนหรอกกำลังหน้ามือตามัวกันอยู่