ผมลืมเป้าหมายระยะสั้นไปแล้วหรือนี่ ไหนว่าจะลดให้เหลือเก้าสิบกิโลภายในเดือนแรกไง ที่ไหนได้เช้านี้ชั่งแล้วน้ำหนักขึ้นไปอีก อยู่ที่เก้าสิบสองกิโลแล้ว หลังจากวันตรุษจีนผ่านไป

ลำพังมื้ออาหารหลังการไหว้บรรพบุรุษทันทีนั้นไม่ใช่เหตุ แต่มื้อหลังจากนั้นต่อมาสิ เพราะยังเหลือทั้งอาหารคาวและหวานอีกมากมายที่เก็บอยู่

แผนการออกกำลังของสัปดาห์นี้ผ่านการไตร่ตรองอย่างหนักเหมือนกันเพราะรู้แล้วว่าต้องขาดวันพุธไปหนึ่งวัน แต่พอเริ่มสัปดาห์เท่านั้น ฝนก็ตกเอาจนไม่สามารถออกกำลังได้ตั้งแต่วันอาทิตย์

ทำให้เหลือวันที่ออกำลังได้เพียงห้าวันเท่านั้นเอง จึงตั้งใจอย่างดีว่าจะวิ่งให้ได้วันละสิบกิโลเลย เพราะหวังว่าจะชดเชยวันที่ขาดสองวันนั้นได้

เช้าวันอังคารก่อนวันไหว้อากาศเย็นเป็นใจอย่างดี ช่วยให้ทำความเร็วได้จนเป็นสถิติใหม่อีกครั้ง และตลอดทั้งสัปดาห์สะสมระยะทางได้เข้าเป้า

แต่น้ำหนักไม่ลด แถมยังขึ้นเสียอีก

มีสาเหตุหนึ่งเกิดจากความพยายามจะควบคุมมื้อเย็น ลดปริมาณมื้อเย็นลง กลายเป็นว่าพอค่ำหน่อยก็ต้องเดินไปเปิดตู้เย็นตู้กับข้าวจนได้ เป็นอย่างนี้อยู่สองวัน คงจะทำให้พลังงานที่รับเข้าไปยังเกินกว่าที่ใช้ออกไปไม่น้อยเลย

แถมการวิ่งวันละสิบกิโล แม้จะรู้สึกดีมาก แต่หัวเข่าเริ่มส่งสัญญาณเตือนแล้วเหมือนกัน เริ่มมีอาการเมื่อยล้าทำให้กลัวไปถึงว่าอาจจะบาดเจ็บได้ หากสัปดาห์หน้าสามารถวิ่งได้ปกติทุกวันแล้ว คงต้องลดระยะทางในวันธรรมดาลงสักหน่อย

เป้าหมายของเดือนแรกจะต้องเลื่อนมาเป็นเดือนที่สองนี้โดยปริยาย หากไม่มีความคืบหน้า เป้าหมายปลายปีนี้ที่แปดสิบกิโลคงจะเลือนลางลงไปเรื่อยๆ

สัปดาห์นี้เริ่มต้นไม่ค่อยสวยเสียเท่าไหร่ เพราะคืนวันเสาร์เกิดตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วนอนไม่หลับแล้ว จึงตัดสินใจนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ราวสองชั่วโมง เข้าไปนอนต่อสักพักก็ต้องรีบตื่นขึ้นมาทำภารกิจประจำอีก ในที่สุดก็ไม่ได้ออกกำลังเพราะไม่อยากฝืน และต้องนอนเก็บแรงไว้เดินทางไกล กรุงเทพ-หนองใหญ่ ชลบุรี ในตอนเที่ยงอีก ไปกลับในครึ่งวันเพื่องานศพโดยเฉพาะ

การวิ่งจึงเริ่มจริงในวันจันทร์ต่อมา ก็พยายามปรับแผนให้สถิติตลอดสัปดาห์ยังพอจะเทียบกับสัปดาห์ก่อนได้ แต่ก่อนจะจบสัปดาห์ก็จบเดือนมกราคมปีใหม่นี้ไปอย่างรวดเร็วในวันพฤหัสบดี

สถิติของเดือนมกราคมนี้ก็ดีขึ้นกว่าเดือนที่แล้ว เพราะสามารถออกกำลังได้ต่อเนื่อง หยุดไปเพียงไม่กี่วัน

พอเริ่มวันศุกร์เป็นเดือนใหม่ ก็คิดอยากจะเริ่มต้นด้วยระยะสิบกิโลเมตรเสียหน่อย วิ่งไปวิ่งมาระยะทางไม่ก้าวหน้าอย่างผิดสังเกต อุตสาห์ตื่นแต่เช้ามาออกกำลังรับเดือนใหม่นะนี่ กลายเป็นว่าหนึ่งชั่วโมงวิ่งได้แค่แปดกิโล หายไปตั้งสองกิโล งานนี้มีลุย

จึงตัดสินใจกู้ระบบในไอพ็อดกลับไปเหมือนตอนออกจากโรงงาน เป็นการล้างเครื่องนั่นเอง จากนั้นจึงเริ่มกันใหม่ในวันเสาร์

เริ่มต้นด้วยความกังวลว่าเจ้าตัวเซนเซอร์จะมีปัญหา จึงต้องฉวยเอาไอพ็อดมาคอยดูข้อมูลอยู่เรื่อยๆ ระยะสองกิโลแรกก็ออกจะน่าเป็นห่วง จึงเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นเพื่อสังเกตการทำงานอีก จนเลยระยะสี่กิโลไปพร้อมกับช่วงเพลงประกอบการวิ่งเปลี่ยนจังหวะ ณ เวลาที่กำหนด เป็นอันว่าเข้าใกล้สถานการณ์ปกติแล้ว จึงรักษาความเร็วเอาไว้ให้สม่ำเสมอ

ดีที่อากาศเช้าวันเสาร์ที่ไม่ค่อยมีรถวิ่งผ่านหน้าบ้านจะไม่ค่อยมีควันรถรบกวน จึงไม่รู้สึกแย่เหมือนวันอื่นๆ ระหว่างสัปดาห์ ในที่สุดก็สามารถทำสถิติใหม่ให้กับระยะทางสิบกิโลด้วยเวลาไม่ถึงห้าสิบเก้าวินาที

ยังคงต้องสังเกตอาการของเซนเซอร์ต่อไปอีก อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปเลย ยังไม่อยากเสียเงิน แถมน้ำหนักก็ยังไม่ยอมลดจากเก้าสิบเอ็ดกิโล ยิ่งต้องการการเผาผลาญไขมันอีกไม่น้อย แต่ระหว่างสัปดาห์ยังอิ่มหนำกับมื้อเย็นอยู่ไม่ยอมเปลี่ยน

อย่าปล่อยให้ความกังวลทั้งหลายมากดดันก็แล้วกัน เดี๋ยวต้องกลับสู่วังวงเดิมๆ อีก