ต่อเนื่องจากสัปดาห์ที่แล้วแต่ไม่ได้ปล่อยผีอีกสัปดาห์เพราะปล่อยไปหมดแล้ว สัปดาห์นี้พยายามคงรูปแบบการกินอาหารแต่ละมื้อไว้อย่างเดิมเพื่อไม่ให้มื้อค่ำกลับมาอีก ก็สามารถควบคุมได้เป็นอย่างดี

จากที่ตั้งใจอยากจะวิ่งเหยาะๆ ในวันธรรมดาให้ได้สิบกิโลด้วยก็ทำได้เพียงวันพฤหัสเพียงวันเดียว สัปดาห์นี้คุณภาพการนอนไม่ค่อยดีหรือเพราะอาหารมื้อเย็นไม่ค่อยเหมาะสมก็ยังไม่ทราบ แต่ตื่นนอนขึ้นมาไม่ค่อยสดชื่นเสียเท่าไหร่ มีอาการปวดหัวเหมือนเมาค้างอ่อนๆ เสียอย่างนั้น หรืออาจจะเป็นเพราะต้องเปิดเครื่องปรับอากาศนอนแล้วก็ไม่แน่เหมือนกัน

ตื่นนอนไม่ดีจึงทำให้วิ่งได้ราวเจ็ดกิโล แย่ที่สุดก็วันศุกร์ที่แทบจะอยากหยุดสักวัน แต่ก็บังคับตัวเองให้วิ่งได้ราวครึ่งชั่วโมง รวมๆ แล้ววิ่งได้เกินห้าสิบกิโลต่อสัปดาห์ไปนิดหน่อย ไม่สามารถทำให้ถึงหกสิบได้

น้ำหนักตัวชั่งเมื่อเช้าลงมาอยู่แถวๆ เก้าสิบกิโลครึ่ง ต้องชั่งซ้ำอยู่หลายรอบเพื่อให้ได้ค่าเฉลี่ยที่ใกล้เคียงความจริงมากที่สุด

แต่ก็ใช่ว่าจะเหลิงได้ ต้องควบคุมไปเรื่อยๆ ต่อเนื่อง ไม่เช่นนั้นอาจจะเกิดการโต้กลับอย่างรุนแรงก็เป็นได้ เดี๋ยวจะเสียกำลังใจไปอีก เป้าหมายปลายเดือนนี้ที่เก้าสิบกิโลจะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยากเหมือนกัน แต่ที่ยากกว่านั้นคือรักษาไว้ไม่ได้เกินเก้าสิบขึ้นมาอีก

ยังไม่ได้คิดเรื่องการสร้างกล้ามเนื้อ เพราะแค่บังคับตัวเองให้วิ่งจนจบก็ยากลำบากขนาดนั้นแล้ว เอาเป็นว่าค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกัน

ไม่รู้เป็นอะไร พอถึงช่วงส่งท้ายปีเก่า เข้าสู่ปีใหม่ทีไร เป็นต้องสนุกกับการกินจนต้องมานั่งกุมขยับทีหลังเพราะน้ำหนักตัวเจ้ากรรมขึ้นเอาๆ อีกแล้ว

ไม่เพียงขนมที่ซื้อมาจากตลาดร้อยปีสามชุกแล้ว วันก่อนหน้านั้นก็ตุนของกินไว้สำหรับช่วงปีใหม่เหมือนกัน เพราะคิดว่าคงไม่ได้ออกไปไหน จะได้มีอะไรขบเคี้ยวเป็นมื้อหลักหรือมื้อรองได้บ้าง ที่ไหนได้ขนมนมเนยแทบจะล้นบ้าน

เอาหล่ะเป็นไงเป็นกัน คิดได้อย่างนี้ก็ตั้งใจสนุกกับการกินให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

แต่ก็ไม่ถึงกับไม่รู้จักประมาณในการกิน เพราะเหมือนจะเป็นระบบอัตโนมัติไปแล้ว อาหารมื้อเช้าและมื้อเที่ยงจึงไม่ได้อิ่มหนำจนสำราญ มื้อเย็นก็ไม่ถึงกับจำกัดจำเขี่ยเหมือนเคย มีทั้งผักสลัด แครอทหั่น บีตรูทฝาน ราดด้วยน้ำสลัดเทาซันไอร์แลนด์ราวกับเททิ้ง …งวดนี้น้ำสลัดมันรสชาดแปลกๆ เปรี้ยวเหลือเกิน วิธีนี้ช่วยให้กินหมดได้อย่างรวดเร็ว

…ส่วนผักสลัด แครอทและบีตรูท ก็ได้มาจากงานศิลป์แผ่นดินครั้งที่ห้า เป็นร้านค้าของมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพที่ราคาย่อมเยามากๆ เลย

เท่านั้นยังไม่พอ ยังตามนมถั่วเหลืองพาสเจอร์ไรส์ ขนมปังโฮลวีตทาเนยถั่วบ้าง ทาแยมราสเบอรี่บ้าง ไม่มากไม่มาย แค่แผ่นสองแผ่น และปิดท้ายด้วยขนมที่ตุนไว้

ผลที่ได้ก็คือมื้อเย็นที่อิ่มหน่ำและยังส่งผลให้มื้อค่ำหายไปในบัดดล ฤานี่จะเป็นวิธีแก้ปัญหานั่นเอง

และที่ขาดไม่ได้คือความตั้งใจวิ่งเหยาะๆ ออกกำลังกายอย่างไม่หยุดหย่อน วิ่งให้ได้มากๆ เข้าไว้ จะเจ็ดกิโล แปด เก้่า สิบกิโล ได้หมด ขึ้นอยู่กับเวลาและภารกิจของวันนั้น ทำให้ตลอดสัปดาห์ทำระยะทางได้มากถึงหกสิบกิโลเลยทีเดียว …ไม่มีรูปให้ดูเพราะข้อมูลจากเว็บไซต์ไนกี้พลัสเกิดสรุปผลผิดพลาดอีกแล้ว เซ็งจนเลิกเซ็งไปแล้ว

คราวแรกก็กลัวเหมือนกันว่าเอวกางเกงขายาวต้องรัดติ้วอีกครั้งเป็นแน่ ผลปรากฏว่าเมื่อวันศุกร์ที่ต้องออกไปข้างนอกก็สามารถสวมใส่ได้อย่างสบายเป็นปกติดี

รวมเหตุปัจจัยทั้งหมดข้างบนนั้นแล้วทำให้น้ำหนักตัวที่ชั่งเมื่อเช้านี้ผลก็คือน้ำหนักลงมาิิปริ่มอยู่ที่เก้าสิบเอ็ดกิโลได้อีกครั้ง ค่อยสบายใจหน่อย เป็นอันว่าถ้าสามารถคงแผนการกิน-ออกกำลังไว้อย่างนี้ คงไม่ทำให้อ้วนขึ้นได้แน่

ร่างกายคงช่วยคุมจิตใต้สำนึกให้ระวังเรื่องพลังงานรวมที่รับเข้าไปในหนึ่งวันได้อีกทางหนึ่งเป็นแน่ แต่ถ้าสามารถลดมื้อเย็นลงได้อีกนิดคงจะดีไม่น้อย

ถ้าอย่างนั้นขอตั้งเป้าหมายระยะสั้นเอาไว้ว่าภายในสิ้นเดือนนี้ขอน้ำหนักตัวลงไปอยู่ที่เก้าสิบกิโลให้ได้ก็แล้วกัน

และถ้าร่างกายพร้อม แผนการวิ่งวันละสิบกิโลจะเป็นแผนการออกกำลังหลักไปเรื่อยๆ อีกด้วย…