การเขียน blog ในหมวดนี้กลายเป็นกิจกรรมที่ผมสามารถดำเนินอยู่ได้สม่ำเสมอเพียงอย่างเดียวแล้วหรือนี่

เช้านี้อยากรู้อีกครั้งว่าบทสุดท้ายของหน้าหนาวคราวนี้เป็นอย่างไร หลังจากออกไปปฏิบัติกิจเสร็จจึงพาเอาปรอทดิจิตอลที่บอกตัวเลข 21 องศาขณะอยู่ในบ้านที่ปิดประตูหน้าอยู่ ลดลงมาเป็น 20 องศาหลังเปิดประตูหน้าบ้านออก ไปว่าไว้กลางแจ้งอีกครั้งเพื่อเก็บข้อมูล

ด้วยใจที่จดจ่ออยู่กับอุณหภูมิทำให้ลืมเดินขึ้นตาชั่งอีก นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ไปพลางซดน้ำชามะนาวไปพลาง กว่าจะนึกขึ้นได้ก็ซดไปแล้วหมดแก้ว ความว่าน้ำหนักครั้งนี้ได้ฟ้องความล้มเหลวในพฤติกรรมออกมาอย่างชัดเจน เข็มมันวิ่งเล่นอยู่แถวเก้าสิบหกเก้าสิบเจ็ดแล้ว คราวนี้จะทำอย่างไรต่อไปดี

อุณหภูมิข้างนอกบ้านลดลงไปต่ำสุดถึง 15 องศา อ่านหนังสือพิมพ์เสร็จนึกอยากนอนต่อด้วยเพราะอารมณ์แปรปรวนคุกรุ่นด้วยเรื่องต่างๆ มากมาย

วันนี้วางแผนไว้แล้วว่าจะอดล้างพิษ แต่ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาก็ยังไม่ยอมหยุดกิบจุบจิบจนกระทั่งเมื่อคืน ไม่รู้ว่าทำไมความรู้สึกเบื่อและเซ็งถึงกลับมาเยี่ยมเยียนอีก สัญชาตญาณเดิมจึงเรียกร้องหาอะไรใส่ปากแก้เซ็ง

ถึงจะได้เริ่มออกกำลังกายตอนเย็นตามแผนที่วางไว้ก็แล้ว แต่ผลที่ได้มันฟ้องความล้มเหลวซ้ำซากจนไม่รู้จะคิดทำอะไรต่อไปได้อีก

เป้าหมายใหม่ถูกกำหนดไว้แล้ว คือใช้กำหนดการเข้าอบรมเข้มประสบการณ์วิชาชีพไทยคดีศึกษาที่จะมีขึ้นหลังการสอบไล่ภาค 2/2549 ตอนปลายเดือนเมษายนนี้ นับจากนี้ไปก็ได้ราว 12 สัปดาห์ หากสามารถลดน้ำหนักได้เพียงสัปดาห์ละครึ่งกำโล ก็จะสามารถลดได้ถึงหกกิโลกันเลยเชียว

อุปสรรคแรกตอนนี้ก็คือพฤติกรรมหลังมื้อเย็น ยังคิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรดี แม้ว่าจะกินมื้อเย็นแล้ว ก็ยังมิวายจะเสาะหาอะไรใส่ปากอีก ต้องค่อยๆ คิดไป ตอนนี้ยังคิดไม่ออก

เช้านี้อากาศเย็นลงอีกระลอกหนึ่ง ตลอดทั้งวันก็ไม่ร้อนอบอ้าวเลย อยากให้อากาศเป็นอย่างนี้ทั้งปีเลยจะประเสริฐมาก

แต่เข็มตาชั่งเข้านี้ดูท่าจะวิ่งเลยเก้าสิบห้ากิโลแล้วด้วยสิ กาแฟแก้วหนึ่งที่เพิ่งหมดไปเพราะลืมขึ้นตาชั่งก่อนนั้นคงไม่เกี่ยวกระมัง …พักนี้ต้องเพิ่มกาแฟอีกแก้วในภาคบ่าย เป็นไปตามที่คาดไว้ว่า เมื่อต้องผึ่งมัน ก็คงต้องเพิ่มมันขึ้นเรื่อยๆ ไปด้วย นี่มันยาเสพติดชัดๆ

สัปดาห์ที่ผ่านมานอกจากจะไม่ยอมออกกำลังกาย เพราะดันมีฝนตกตั้งแต่ต้นสัปดาห์ …นั่นเป็นข้ออ้าง แถมยังหยุดปากไม่ค่อยได้ตอนกลางคืน แต่ที่ตั้งใจว่าจะลุยอ่านนิตยสารที่ค้างอยู่ให้หมด ก็สามารถทำได้สำเร็จดังตั้งใจ จึงคิดว่าแผนสำหรับสัปดาห์ต่อไปไว้เหมือนกัน

ตั้งใจว่าในหนึ่งวัน ช่วงเช้า อ่านหนังสือพิมพ์ ติดตามข่าวสารทั้งหมด อ่านนิตยสาร กลางวัน ทานมื้อเที่ยงแล้วพักผ่อนและอ่านนิตยสารจนถึงบ่ายสอง ตั้งแต่บ่ายสองถึงสี่โมงเย็น อ่านหนังสือเรียนมสธ. สี่โมงเย็นถึงห้าโมงครึ่ง ออกกำลังกาย หลังพักเหนื่อยก็เป็นมื้อเย็น หัวค่ำ ติดตามข่าวสารอีกสักหน่อย ก่อนนอน อ่านหนังสือเรียนมสธ. อีก

จริงแล้วยังมีหนังสือ pocket book และหนังสือเรื่องของ programming อีกหลายเล่มรออยู่เหมือนกัน ไหนจะงานพัฒนาเว็ปทั้งเนื้อหาและระบบอีก คงต้องค่อยแบ่งเวลาเพื่อทำทั้งหมดนั่นจะได้ก้าวหน้าในทุกด้าน

วางแผนแล้วจะเป็นตามแผนหรือไม่ อยู่ๆ ก็รู้สึกขี้เกียจขึ้นมาอีกแล้วเหมือนกัน แต่ต้องเดินหน้าทั้งหมดนั่นเพื่อความก้าวห้นาให้จงได้

กางโปสเตอร์เรื่องโปรแกรม 14 วันเพื่อเปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้วก็รู้สึกอยากดำเนินการจริงๆ จังๆ เสียที สงสัยต้องรอให้สอบเสร็จเสียก่อน …เฮ้อ