สัปดาห์นี้ต้องล่ามาถึงวันจันทร์อีกครั้งเพราเมื่อวานนี้ไม่ไหวจริงๆ อาการออกมาเหลือเกิน แต่ก็ไม่ลืมที่จะชั่งน้ำหนักเพื่อจะได้เขียนวันนี้ได้ครบถ้วน น้ำหนักชั่งเมื่อวานเช้ายังไม่มีพัฒนาการ ยังคงอยู่ที่เก้าสิบหกกิโลอยู่

ต่อเนื่องจากเทศกาลตรุษจีน เมื่อวันพุธที่ผ่านมาก็ต้องบึ่งรถไปทำธุระที่หนองใหญ่และบ้านบึง ชลบุรีอีกครั้ง ข้าวปลาอาหารที่เหลืออยู่หลังพิธีกรรมการไหว้เจ้ายังคงมีอยู่บ้าง อากาศร้อนมาพร้อมกับอั่งเปาตรุษจีน

ด้วยนิสัยการกินที่เริ่มผิดเพี้ยนไปมาหล้งจากปีใหม่สากล ผลที่ได้ก็เห็นอยู่ว่าน้ำหนักตัวเริ่มเล่นตลกให้เห็นแล้ว อาการที่ข้อหัวเข้าทั้งสองข้างเริ่มส่งเสียง แถมยังมีอาการสมองไม่แล่น ปวดหัว คิดอะไรไม่ออกตามมาอีก

ในที่สุด หลังจากอ่านบทความเรื่องกาแฟในชีวจิตเล่มล่าสุด จึงเริ่มคิดจะล้างพิษอีกครั้งเมื่อวานนี้

ดีที่กาแฟซองสำเร็จกำลังจะหมด กาแฟสดดอยตุงก็เหลือน้อยแล้ว ทั้งสองจึงต้องโบกมือลาไปตั้งแต่วันศุกร์ เริ่มเช้าวันเสาร์ด้วยชาหญ้าหนวดแมวแทน

เข้าใจว่าหลายเดือนที่ผ่านมา สามารถประคองตัวให้ตื่นอยู่ได้ก็เพราะกาแฟนี่เอง เมื่อวานช่วงเที่ยงถึงบ่าย อาการปวดหัวมีค่อนข้างมาก เข้าใจว่าพิษที่สะสมอยู่เริ่มออกมา มากเสียจนไม่สามารถอ่านหนังสือได้ จึงเลือกมานั่งดู DVD เบื้องหลังการทำงานอัลบั้ม Marbles ของวง Marillion แทน ก็สบายตัวขึ้น

อาการง่วงเหงาหาวนอนมีมาตั้งแต่วันเสาร์ ก็ไม่ฝืนด้วยสารกระตุ้นอะไรทั้งนั้น เลือกที่จะล้มตัวลงนอนไปเลย อาการยังต่อเนื่องมาจนเมื่อวานเที่ยง ก็ใช้การนอนสลับกับการอ่านหนังสือไปเรื่อย

เช้านี้ก็ปิดฉากการอดล้างพิษหนึ่งวันได้อย่างดี หลังจากนี้ก็คือการควบคุมตัวเองในการกินอาหารต่อไป

สัปดาห์นี้ต้องล่าช้ามาถึงวันจันทร์จนได้ เนื่องเพราะเมื่อวานกว่าจะกลับมาจากเที่ยวตรุษจีนก็ค่ำมืด แถมยังเหน็ดเหนื่อยต่อเนื่องเป็นวันที่สองต่อจากวันไหว้ ที่ไปไหว้ตรุษจีนที่ชลบุรี ทั้งที่บ้านบึงและหนองใหญ่

วานนี้เช้าขึ้นมาก็เดินขึ้นตาชั่งก่อน เพราะอีกไม่นานก็ต้องออกจากบ้านไปสมทบกับพี่น้องอีกสองบ้าน เข็มเด้งแรงไปหยุดอยู่ที่เก้าสิบหกกิโลเสียแล้ว

สาเหตุมาจากอาหารมื้อที่ 4 ที่แทบจะเป็นปกติวิสัยไปเสียแล้ว นั่นเพราะรู้สึกเหลิงไปว่าได้ออกกำลังกายตอนก่อนมื้ออาหารเย็นไปแล้ว คิดไปเองว่าเตาเผาไขมันไปงานเต็มที่แล้ว

นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า ต้องเคร่งครัดทั้งการออกกำลังกายและการควบคุมอาหารไปด้วยกันเพื่อให้เห็นผล ต้องเลิกการกินจุบจิบตอนกลางคืนอย่างเด็ดขาด ต้องทำให้ได้

ถึงวันนี้ก็ยังขอพักเหนื่อยอีกหนึ่งวัน แขนก็ล้าเพราะได้อุ้มเจ้าหลานรักเดินไปสักการะที่วิหารมงคลบพิตรแล้วก็อุ้มกลับ ไม่อยากปล่อยให้เดินเองเพราะคนมากมายจะทำให้ดูแลลำบาก ถือว่าเป็นการออกกำลังไปในตัวก็แล้วกัน ลุงไม่ได้บ่นนะ…

ความรู้สึกหลังได้ออกกำลังกายด้วยการเดินประมาณสี่สิบถึงห้าสิบนาที ต่อด้วยการลุกนั่งสามชุด ชุดละยี่สิบครั้ง และปิดท้ายด้วยการยกน้ำหนักห้าชุด ชุดละสิบสองครั้ง เป็นไปค่อนข้างดี ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะได้สัมผัสกับสารเอนดอร์ฟินหลังออกกำลังกาย หรือภูมิใจที่สามารถลุกนั่งได้มากขึ้น แต่ผลรวมๆ ก็ดี จะได้มีกำลังใจออกกำลังกายต่อไป

เช้านี้รีบเดินขึ้นตาชั่งเพื่อไม่ให้เผลอไปทำอะไรอย่างอื่นเสียก่อนอย่างสัปดาห์ก่อนๆ ที่ผ่านมา ผลปรากฏว่ามันไม่ได้พุ่งขึ้นไปเป็นเลขสามหลักอย่างที่หวั่นใจ เข็มวิ่งขึ้นไปหยุดอยู่ที่เก้าสิบห้ากิโลราวๆ นั้น

สัปดาห์นี้สติแตกถึงขั้นที่ต้องควาญหาอะไรมาขบกินตอนดึกแทบทุกวัน มันเป็น emotional eating ล้วนๆ สัญญาณอันตรายก็ส่งออกมาจากหัวเข่าทั้งสองข้าง จิตใจก็ว้่าวุ่นคิดหาวิธีลดน้ำหนักสำเร็จรูปที่คิดว่านั่นจะทำให้น้ำหนักลดได้เร็วที่สุด

ดีที่ยังสามารถบังคับตัวเองให้ออกกำลังกายตามอัตภาพได้สามวัน นั่นคงช่วยเร่งไฟในเตาเผาไขมันได้บ้าง

วันนี้ต้องรับปฏิบัติกิจตอนเช้าให้เสร็จโดยเร็วเพราะนัดพี่แนนไว้ว่าจะมารับไปช่วยกันจัดงาน Freemac meeting vol.2 ที่ร้าน Opening Soon เอกมัย ซอย 10

งานวันนี้ช่วยฟื้นพลังชีวิตให้ได้พอสมควร ได้สนทนาเรื่องราวต่างๆ กับเพื่อนสมาชิก ได้เรียนรู้เรื่องราวดีๆ จากประสบการณ์ของแต่ละท่าน

หวังว่านั่นจะช่วยให้ความรู้สึกกลับมาเป็นปกติได้บ้าง การลดน้ำหนักจะได้เดินหน้าต่อไป