ไม่มีอะไรมาก ตามที่ได้ตั้งจิตอธิษฐานไว้ว่าขอให้ได้กลับมาวิ่งต่อในวันพุธก็ได้ตามนั้นจริงๆ ทั้งสัปดาห์ออกวิ่งได้สามวัน วันจันทร์และอังคารนั้นเป็นภารกิจสารทบะจ่างของครอบครัว ติดฝนเสียหนึ่งวันก่อนวันสารท ส่วนอีกวันลุกไม่ขึ้นเลยขอนอนต่อไปอีกนิดบวกกับมีภารกิจพอดีจึงได้รีบออกจากบ้านไปโดยเร็ว
ร่างกายที่ได้พักอย่างเต็มที่จะช่วยให้คุณภาพการวิ่งเป็นปกติเหมือนเดิม แทบไม่ต้องพิสูจน์แต่ก็ยังมีปัญหาเรื่องการนอนอยู่บ้าง ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมได้เพียงเท่านี้เอง
ใกล้จะถึงหลักชัยสำคัญอีกครั้งเร็วๆ นี้ ถ้าไม่มีฝนลงมาสกัดคงได้ฉลองกัน …อะไรดี
น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังได้เห็นตัวเลขแปดสิบเจ็บกิโลอยู่เหมือนเดิม โล่งอกไปได้เยอะเพราะทั้งข้าวเหนียวพร้อมเครื่องในบะจ่าง กับข้าวที่ตั้งโต๊ะไหว้บรรพบุรุษและบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่น ต่างก็เอร็ดอร่อยแบบต่อเนื่องตลอดสัปดาห์
มีข้อสังเกตหนึ่งคือบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นเมื่อวันศุกร์กินได้นิดหน่อยก็อิ่มแล้ว ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แต่ก็ตัดใจรักษากระเพาะไว้ดีกว่าเสียดายเงินที่จ่ายไป กินแบบนี้เยอะๆ ก็ทำลายสุขภาพเหมือนกันนะ
คิดเล่นๆ ว่าได้กินจนอิ่มแปร้แล้ว ลองอดให้ท้องกิ่วเป็นการฝึกด้านกลับกันบ้างเอาไหม
…ความรู้สึกมันก็ปรารถนาอย่างนั้น แต่ใจยังแข็งไม่พอแน่นอน
