Tag Archives: nike+

my life as a runner.

สรุปภาพรวมการออกกำลังกายในปี ๒๕๕๕

Summary 2012

ภายหลังการฟื้นฟูชีวิตให้พอกลับมาดำเนินต่อไปหลังเหตุการณ์วิบัติภัยได้แล้ว ความตั้งใจแรกของปีก็คือออกวิ่งเพื่อสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ระหว่างที่ต้องหนีอย่างทุลักทุเลและยังต้องกลับมากอบกู้สิ่งที่เหลืออยู่ในช่วงท้ายของปี การเริ่มต้นหัดออกกำลังใหม่อีกครั้งเป็นส่ิงจำเป็นอย่างยิ่งในชีวิต

แต่ภารกิจต่างๆ ก็ยังไม่สำเร็จเสร็จสิ้นไปหมด มีภารกิจใหม่ๆ เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งตั้งแต่เริ่มปีใหม่นี้ด้วยเช่นกัน สองเดือนแรกของปีถือได้ว่าเป็นช่วงเริ่มต้นกลับมาออกกำลังกายให้ได้อีกครั้ง แนวโน้มเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ ในอีกสี่เดือนต่อมา โดยเฉพาะในเดือนเมษายนเป็นช่วงเวลาของการครบรอบห้าปีกับการออกกำลังด้วยไนกี้พลัส และเดือนมิถุนายนเป็นช่วงเวลาที่สามารถสะสมระยะทางได้ถึงหลักเก้าพันกิโลเมตรอย่างน่าภูมิใจ โดยมีการเขียนบันทึกเหตุการณ์ทั้งสองช่วงอย่างละเอียดเอาไว้แล้วด้วย

จนกระทั่งปลายเดือนมิถุนายนต่อเดือนกรกฎาคมเป็นช่วงเวลาสำคัญในชีวิตอีกครั้ง การย้ายถิ่นพำนักเพื่อก่อสร้าง ‘บ้านฉายากุล’ ใหม่สำหรับรองรับเหตุการณ์ต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นไปอีกอย่างน้อยสี่สิบปีได้เริ่มต้นขึ้น สภาพแวดล้อมใหม่ในอาคารชุดพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกส่วนกลางและการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมและความรับผิดชอบที่รออยู่เป็นเรื่องหนักที่สุดของชีวิต

การพาตัวเองกลับมาซ้อมวิ่งเพื่อออกกำลังกายบนลู่วิ่งไฟฟ้าเป็นสิ่งใหม่ที่ใฝ่ฝันและก็เป็นอุปสรรคด้วยในเวลาเดียวกัน มีเพียงอุปกรณ์ประกอบเท่านั้นที่พร้อมแล้ว ร่างกายและจิตใจต้องหากุศโลบายมากมายเข้าช่วย ยังไม่นับอุปสรรคจากการดำเนินชีวิตแต่ละวันที่พร้อมจะพาลงข้างทางไปสู่การบั่นทอนสุขภาพเสมอ ถึงขนาดที่เดือนตุลาคมทั้งเดือนจำต้องหยุดเขียนบันทึกการออกกำลังกายไปเลยทั้งที่ทำอย่างต่อเนื่องหลายปีดีดัก จะแย่จะทรงอย่างไรก็ยังพยายามเขียนออกมาได้แต่คราวนี้หนักหนาจนต้องขอพักอย่างเป็นทางการเลยทีเดียว

กลับมาปิดด้วยสองเดือนสุดท้ายของปีด้วยความตั้งใจครั้งใหม่ ดูเหมือนแรงผลักดันเหล่านี้จะเป็นเรื่องชั่วคราว ขนาดการเขียนบันทึกสรุปครั้งนี้ยังมีภารกิจมากมายผ่านเข้ามาบดบัง กว่าจะลงมือเขียนให้เสร็จได้ก็ล่วงเลยมาถึงกลางเดือนสองของปีใหม่เข้าแล้ว น่าเสียดายที่เว็บไนกี้พลัสไม่มีสรุปข้อมูลตัวเลขเปรียบเทียบประจำปีออกมาเช่นกัน

สรุปตัวเลขเทียบกับปีที่แล้วได้อย่างนี้

  • จำนวนครั้งที่ออกกำลัง 187 / 163 ครั้ง
  • ระยะทางที่สะสมได้ 1,375.32 / 1,134.55 กิโลเมตร
  • เวลาที่ออกกำลัง 191:57:40 / 157:57:54 ชั่วโมง
  • เวลาเฉลี่ยต่อกิโลเมตร 8’ 22” / 8’ 21”
  • พลังงานที่เผาผลาญไป 115,260 / 98,376 แคลอรี

ถือได้ว่าทำสถิติได้ดีขึ้นหลังจากสิ่งร้ายๆ ผ่านไปแล้ว และอย่างน้อยเว็บไซต์ไนกี้พลัสโฉมใหม่ก็รวบรวมและนำเสนอข้อมูลมากมายอย่างละเอียดช่วยให้พัฒนาการออกกำลังต่อไปได้ ขาดก็เพียงแค่ ‘ตัวเอง’ ว่าจะสามารถเดินหน้าต่อไปได้อย่างไร

ทรุดโทรม

ผ่านภารกิจสำคัญของครอบครัวไปอย่างฉิวเฉียด พกความอึดอัดขึ้นเรือบินลงไปสุราษฎร์ฯ ในเช้ามือวันอาทิตย์เสร็จแล้วก็พกกลับมากรุงเทพฯ ในค่ำวันจันทร์ เข้าใจเป็นอย่างดีถึงภารกิจตลอดสัปดาห์นี้เพื่ออีกงานของครอบครัวในเทศกาลตรุษจีน

ตั้งใจลงไปวิ่งทันทีก่อนจะค่ำในวันอังคาร สภาพอากาศแย่เอามากๆ ทำให้หมดความตั้งใจจะเพิ่มเวลาตอนบ่ายสำหรับออกกำลังอีกหน่อยไปเลย และสิ่งที่คาดคิดเอาไว้ล่วงหน้าก็แวะมาทักทายอีกครั้ง เข้าใจร่างกายดีอยู่ว่าการออกวิ่งในช่วงบ่ายจนถึงเย็นจะมีโอกาสได้อาการบาดเจ็บแถมมามากเหมือนกัน ยิ่งน้ำหนักตัวตอนนี้สูงกว่าเดิม เท้าซ้ายได้รับผลกระทบเข้าแล้ว

ต่อมาจนหมดสัปดาห์ไม่พร้อมจะออกกำลังได้เลย ขนาดเช้านี้เอง หลังจากได้นอนพักยาวนานเพื่อชดเชยปัญหาการนอนที่พบเจอตลอดสัปดาห์ ตื่นเช้าแล้วก็ยังไม่มีความรู้สึกพร้อมจะออกไปวิ่งรวมไปถึงความรู้สึกอยากออกไปวิ่งก็ขาดหายไปด้วย

สัปดาห์นี้ทำไปได้เพียงนิดเดียวเอง

Summary Week 201306

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าเด้งขึ้นไปอยู่ที่เก้าสิบห้ากิโลครึ่งอีกครั้ง ด้วยความพยายามควบคุมอาหารการกินที่ได้ผลบ้างไม่ได้ผลบ้าง บวกกับที่ขาดการออกกำลังไปตัวเลขจึงเด้งขึ้นแรงอย่างนี้

หวังว่าสัปดาห์ใหม่จะกลับมาเริ่มต้นเบาๆ ได้อีกครั้ง ขอให้ได้ออกกำลังวันละเล็กวันละน้อยก่อนก็แล้วกัน เหมือนต้องกลับมาหัดวิ่งใหม่กันเลยก็ไม่เป็นไร

ตื่นตัว

ยังคงเรื้อรังจนโงหัวไม่ขึ้น ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นนำไปสู่คำถามทำนอง ‘ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน’ วนเวียนโลกแตกอยู่อย่างนั้นจนกระทั้งหมดเดือน

กลายเป็นว่าเริ่มต้นปีนี้ด้วยความหวังและย่ำแย่ลงตามลำดับจนไม่รู้ว่าเพราะนอนไม่ดีพอจึงไม่ได้ออกวิ่ง หรือเพราะไม่ได้ออกวิ่งจึงส่งผลให้คุณภาพการนอนไม่ดีพอ เดือนแรกสะสมระยะทางไปได้เพียงเจ็ดสิบเจ็ดกิโลครึ่งเท่านั้นเอง พลาดเป้าหมายไปพอสมควร

Summary 201301

บอกกับตัวเองว่าไม่ควรปล่อยจนคุ้นเคยกับการไม่ออกกำลังกาย ส่วนหนึ่งของจิตใจก็ร่ำร้องต้องการจะออกวิ่งตามเดิมโดยมีปัจจัยหลายอย่างผ่านเข้ามา จนกระทั่งมีภารกิจต้องเดินทางลงไปภาคใต้อย่างกระทันหัน ความกังวลเรื่องขนาดของร่างกายตอนนี้จะมีปัญหากับกางเกงขายาวที่ต้องสวมเกิดเป็นความตั้งใจครั้งใหม่เพื่อกำหนดการกินอาหารแต่ละมื้อให้น้อยลงในทันที

อีกใจหนึ่งก็ต้องการออกไปวิ่งเพื่อเพิ่มอัตราการเผาผลาญในร่างกายที่จะช่วยให้ปัญหาเรื่องการสวมกางเกงลดลงได้บ้าง บ่ายวันศุกร์ตั้งใจจะลงไปใช้บริการลู่วิ่งไฟฟ้าอีกครั้ง

ร่างกายที่อ่อนล้าอยู่สั่งให้ล้มตัวลงนอนเสียก่อนหนึ่งตื่น บ่ายสี่โมงเป็นเวลากลับสู่ที่ที่ต้องการอีกครั้ง แผนการวิ่งแปดกิโลเมตรไม่สามารถบรรลุได้ในทันที เห็นได้ชัดว่างสภาพร่างกายทรุดโทรมลงไปมาจากการได้ออกวิ่งครั้งนี้ ผ่านระยะห้ากิโลเมตรจึงตัดสินใจหยุดเสียก่อนเพื่อป้องการอาการบาดเจ็บที่อาจจะตามมา

เช้าวานนี้แม้จะยังตื่นสายอยู่แต่ก็ตั้งใจจะออกวิ่งให้ต่อเนื่องอีกวันและจะเป็นการปิดสัปดาห์นี้ไปในตัว อาการดูเหมือนจะไม่ยังค่อยดีขึ้นจากวันศุกรณ์เท่าไหร่ ฝืนอีกนิดจนได้ระยะหกกิโลเมตรมาสะสม

ดูราวกับร่างกายต้องมีการเตรียมความพร้อมเพื่อกลับสู่สภาพที่คุ้นเคยอีกครั้ง ขณะที่คุณภาพการนอนยังไม่ผ่านการแก้ไขจนสำเร็จ สิ้นสัปดาห์กับการเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เป็นการเริ่มต้นเดือนใหม่ไปพร้อมกัน สามารถเริ่มสะสมระยะทางไปได้เท่านี้

Summary Week 201305

ช่วงนี้คงต้องกลับมาวิ่งในระยะสำหรับผู้เริ่มต้นกันก่อน วิ่งน้อยลงแต่ให้สม่ำเสมอเหมือนเดิมย่อมดีกว่าวิ่งยาวแล้วพักนานไปเลย สิ่งสำคัญยังคงเป็นความต่อเนื่องอยู่ดี

น้ำหนักชั่งเช้านี้ลดลงมาได้ครึ่งกิโล ดีที่เห็นผลทันตาและต้องพยายามลดลงไปให้ได้เรื่อยๆ เมื่อสามารถกลับมาออกกำลังได้สม่ำเสมออีกครั้งคงมีความก้าวหน้าให้สัมผัสหน่อย

กลับจากภารกิจที่ภาคใต้แล้วก็มีเทศกาลตรุษจีนรออยู่อีก ทั้งต้องสร้างร่างกายที่พร้อมรับภารกิจสำคัญในอนาคตและต้องควบคุมอาหารการกินไม่ให้ล้นเกินไปพร้อมกัน หวังว่าจะค่อยๆ ก้าวหน้าไปได้ด้วยดี

วิ่งแย่ยังดีกว่าไม่ได้ออกวิ่ง

พยายามลุกขึ้นมาวิ่งต่อได้อีกวันก็ต้องพบกับอุปสรรคอีกครั้ง ทั้งร่างกายที่มีอาการแปลกๆ ขณะวิ่งและเรื่องราวอื่นๆ ที่ผ่านเข้ามาตลอดอีกหลายวัน พยายามกลับมาวิ่งอีกครั้งในเช้าวันศุกร์ด้วยความคิดว่าสะสมให้ได้มากที่สุดเท่าที่โอกาสจะอำนวยและก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

เนื่องด้วยสภาวะทางกายกาพอื่นๆ ทำให้สัปดาห์นี้จบที่การวิ่งด้วยความรู้สึกย่ำแย่ที่สุดก็ว่าได้ในชีวิต บอกกับตัวเองในทุกก้าวที่ผ่านไปว่า “วิ่งแย่ยังดีกว่าไม่ได้ออกวิ่ง” จนสามารถถึงเป้าหมายได้ จากนั้นก็หมดสภาพต่ออีกในวันที่เหลือของสัปดาห์ ผลก็คือดังนี้

Summary Week 201304

กลับมาดูเป้าหมายที่ตั้งใจตั้งแต่ต้นเดือนก็ทราบว่าเหลืออีกเพียงสามครั้งก็บรรลุแล้ว และก่อนหมดเดือนก็เหลือโอกาสอีกเพียงเท่านั้นเช่นกัน หวังว่าจะลุกขึ้นมาทำให้สำเร็จได้อีกเดือนหนึ่ง

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังอยู่ที่เดิม นับว่าน่าแปลกไม่น้อย อย่างไรเสียก็ยังดีกว่าต้องทนดูตัวเลขที่ตั้งท่าจะพุ่งขึ้นอย่างเดียวแล้วกัน เดือนแรกของปีนี้ยังไม่สามารถเร่งความเร็วของทุกอย่างได้ตามที่หวัง ก็คงปลอบตัวเองไปก่อนให้ยอมรับความจริง อย่าหลงแต่ด้านที่สวยงามจนถึงกับหลอกตัวเองไปวันๆ

ที่สำคัญคือต้องบอกตัวเองเสมอว่าภารกิจที่รออยู่ข้างหน้าต้องการร่างกายที่แข็งแรงกว่านี้

พัก ฟื้น

วิ่งชนกำแพงแบบเบาไปเมื่อเสาร์ที่แล้วกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการพักยาวเป็นสัปดาห์เลยทีเดียว ความพยายามปรับปรุงคุณภาพการนอนแฝงด้วยความเข็ดขยาดกับสภาพหมดเรี่ยวหมดแรงที่ว่าเป็นคู่ตรงข้ามที่เกิดขึ้นจริง บอกกับตัวเองว่าเมื่อไหร่ที่มันจะพร้อม มันก็พร้อมของมันเองนั่นแหละ คิดมากไปก็พาจะเครียดเสียเปล่าๆ

เครียดแล้วก็จะพาอารมณ์งุ่นง่านและออกหาของกินใส่ปาก ทั้งที่เรียนรู้ครั้งแล้วครั้งเล่าว่าร่างกายจะทำงานได้ไม่ดียามนั้น ภารกิจต่างๆ ก็นำความเครียดมาให้มากพอแล้ว น่าจะเอาเวลาไปพักผ่อนกายและใจดีกว่า

ว่าแต่ละปล่อยเลยตามเลยก็ดูจะไร้อนาคตสิ้นดี เช้านี้ตั้งใจจะลุกขึ้นมาใช้หน้าหนาวให้คุ้มอีกครั้ง ถึงจะพักมาเป็นสัปดาห์ก็ขอสั่งตัวเองให้ทำระยะสิบกิโลเมตรให้สำเร็จ ตามนี้

Summary Week 201303

เหมือนจะฟิ้นกลับมาได้ พยายามกลับมาวิ่งออกกำลังตอนเช้าอีก วันไหนมีภารกิจก็ผลัดไป อย่าปล่อยให้พักจนฝืดจนเฉื่อย น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าขึ้นมาอีกครึ่งกิโลกว่าอยู่ที่เก้าสิบสี่จุดสี่กิโลกรัมแล้ว ผลจากการงดออกกำลังเห็นได้ชัด

หากฟื้นแล้วคงได้ทำสิ่งดีๆ เพื่อสุขภาพต่อไป ย้ำกับตัวเองอีกครั้งว่าภารกิจสำคัญที่รออยู่ข้างหน้าต้องการร่างกายที่แข็งแรงมากพอ