สัปดาห์นี้ยังเริ่มต้นด้วยแผนการวิ่งเพื่อให้ระยะทางสะสมของเดือนมิถุนายนเข้าเป้าเสียที เหลืออีกสองวันก็จะครบเดือน แต่ระยะทางยังขาดอยู่พอสมควร

การจะวิ่งให้ได้ตามต้องการเท่ากับต้องเพิ่มระยะทางในแผนการวิ่งแต่ละวันขึ้นอีกด้วย ดีที่เช้าวันอาทิตย์ค่อนข้างสดใส สดใสทั้งสภาพอากาศและสภาพการจราจรที่ลดลงอย่างมากในวันหยุด ทำให้สามารถวิ่งได้เกินเป้าหมายปกติไปเป็นกิโล

ภาระที่เหลือในเช้าวันรุ่งขึ้นเบาลงพอสมควร แถมสภาพอากาศยังคงเป็นใจอยู่ บวกกับแผนการวางเพลงที่ใช้ฟังช่วยให้สามารถวิ่งต่อไปได้อีกแม้จะครบระยะทางแล้ว และสามารถทำระยะทางได้ถึงสิบกิโลครึ่งเลยทีเดียว

ระยะทางสะสมของเดือนหกจึงเป็นไปสมปรารถนา ส่งท้ายเดือนด้วยการวิ่งครบหกร้อยครั้งอีกด้วยในวันนี้

เช่นเคยในวันอังคารที่ต้องออกไปทำงานข้างนอก ช่วงเช้าหลังจากที่ยืนทำงานอยู่นาน มีความผิดพลาดประการใดไม่อาจทราบได้ทำให้ข้อเท้าซ้ายด้านในเหนือตาตุ่มขึ้นมาเกิดเจ็บแปล๊บขึ้น และเป็นจุดเริ่มต้นของอาการบาดเจ็บจนไม่สามารถวิ่งได้อีกในวันที่เหลือของสัปดาห์

แม้จะสมควรอยู่เองที่จะได้พักสักหน่อยเมื่อวิ่งครบเดือน แต่นี้มีอาการบาดเจ็บมาเป็นตัวกำหนดเสียนี่ ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะกลับมาวิ่งได้เป็นปกติ เป้าหมายของเดือนใหม่ก็ยิ่งห่างไกลออกไปอีก

สัปดาห์นี้จึงทำได้เพียงสองวันแรกเท่านั้นเอง

แผนการคุมอาหารยังคงต่อเนื่องมาจากสัปดาห์ก่อน พยายามคุมมื้อเย็นจนถึงดึกให้มากกว่าเดิม จะมีก็คืนวันศุกร์ที่ตบะแตกนิดหน่อย และผลการชั่งน้ำหนักเช้านี้ก็ยังคงอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลเช่นเดิม

แต่อาการเสียดที่ใต้ราวนมขวายังคงเป็นที่น่าสังเกตอยู่อีก ไม่น่าจะเป็นอาการของกรดไหลย้อนแต่คงเข้าข่ายอาการของคนเป็นนิ่วในถุงน้ำดี เพราะหลังจากสวาปามทอดมันบ้านบึงไปจานใหญ่ราวกับฉลองที่วิ่งได้สิบกิโลอีกครั้งในมื้อเช้าของวันจันทร์ ก็เริ่มมีอาการเจ็บจี้ดขึ้นใต้ซี่โครงขวา เป็นอาการเมื่อหลั่งน้ำดีออกมาย่อยไขมัน

คนที่กินของมันมากๆ มีโอกาสที่จะเกิดนิ่วในถุงน้ำดีได้ ความพยายามที่จะหาวิธีรักษาในแบบธรรมชาติบำบัดจึงเกิดขึ้นทันที เพราะไม่ต้องการผ่าตัดเอาอะไรออกจากร่างกายแถมค่าใช้จ่ายก็ถึงกับหมดตัวได้เลยทีเดียว

ระหว่างนี้ก็ใช้ขมิ้นชันสองแคปซูลหลังอาหารสามมื้อบรรเทาอาการไปก่อนก็แล้วกัน รอหนังสือเรื่องการล้างพิษตับและถุงน้ำดีที่เพิ่งสั่งไปคืนวานส่งมาถึงจะรีบอ่านให้จบจะวางแผนเพื่อลงมือปฏิบัติดูสักครั้ง

หลังจากออกวิ่งก่อนเริ่มอดล้างพิษหนึ่งวันในวันอาทิตย์เริ่มต้นของสัปดาห์ วันรุ่งขึ้นก็ต้องพักเพื่อทำตามขั้นตอนในการออกจากการอดล้างพิษ

ส่วนวันอังคารก็ออกไปทำงานข้างนอกตามเคย วันรุ่งขึ้นกลับมีอาการล้าจนขอหยุดวิ่งเสียอีกหนึ่งวัน

วันที่เหลือของสัปดาห์จึงต้องคำนวณระยะทางเพื่อวางแผนการวิ่งอย่างระมัดระวัง เพราะไม่เพียงจะหมดสัปดาห์ แต่กำลังจะหมดเดือนมิถุนายนอีกด้วย สมควรจะให้เป้าหมายระยะทางหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรของเดือนนี้เป็นไปตามที่ตั้งใจ

แต่เอาเข้าจริงก็ยังสามารถวิ่งได้เพียงวันละแปดกิโลกว่านิดหน่อย เพราะขณะบางวันที่วิ่ง หากว่าลมสงบ ควันรถโดยเฉพาะรถมอเตอร์ไซค์จะลอยเข้ามารบกวนการวิ่งอย่างแรง ขณะที่ร่างกายต้องการออกซิเจนมากเป็นพิเศษหากได้ควันรถเข้าไปแทนมิกลายเป็นวิ่งเพื่อทำลายสุขภาพตัวเองไปแล้วหรือ

แต่แม้จะหยุดวิ่งไปถึงสามวันก็ยังคงสะสมระยะทางได้พอสมควร

ส่วนน้ำหนักที่ชั่งเมื่อเช้าปรากฏตัวเลขแปดสิบแปดกิโลให้เห็นอีกครั้ง เรื่องนี้มีเบื้องหลังนิดหน่อย

ระหว่างสัปดาห์ยังคงเฝ้าสังเกตอาการแปลกๆ ที่ใต้ราวนมด้านขวาอยู่ สงสัยว่าจะเป็นอาการของกรดไหลย้อนหรือเปล่าจึงพยายามควบคุมการกินตอนเย็นไปจนถึงก่อนนอนเป็นพิเศษ

ผลที่ได้เป็นลำดับแรกคือสามารถตื่นเข้าได้โดยไม่งัวเงียปวดหัวอีก แต่อาการที่ติดตามยังพอมีอยู่บ้าง จนกระทั่งเมื่อวานนี้ตัดสินใจว่าคงต้องเปลี่ยนแปลงมื้อเย็นหลังจากลูกเดือยต้มที่นิยมกินตอนเย็นหมดไป

ตั้งใจถึงขั้นจะงดมื้อเย็นไปเลย แต่หากมีอาการหิวรบกวนอย่างหนักอาจถึงขั้นตบะแตกได้อีก อาจเปลี่ยนไปกินผลไม้เพื่อให้ท้องไม่ต้องทำงานหนักมาก เริ่มต้นที่เย็นวานนี้เลยได้เห็นผลในการขึ้นชั่งน้ำหนักในเช้านี้ทันที เดินขึ้นลงอยู่ถึงสามรอบก็ยังได้ผลเหมือนเดิม สงสัยต้องเดินตามแนวทางนี้อย่างเคร่งครัดก็เป็นได้

สัปดาห์นี้ดูเหมือนว่าจะเริ่มต้นได้เป็นอย่างดี เช้าวันอาทิตย์ก็สามารถวิ่งได้เต็มระยะทางอย่างที่ตั้งใจ จากนั้นก็ใช้เวลาทั้งวันนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ทำงานมากมายจนตาแทบเหล่

เช้าวันจันทร์ก็เกิดเหตุให้ต้องเอาเวลาไปซ่อมและทำความสะอาดพัดลมตลอดช่วงเช้าจนไม่เป็นอันได้วิ่งอีกแล้ว พอกลับมานั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ได้สักระยะก็เริ่มปวดหัว น่าจะเป็นเพราะใช้สายตามาเกินไปก็เป็นได้

วันรุ่งขึ้นออกไปทำงานนอกบ้านพร้อมกับอาการมึนๆ ที่ยังไม่หมดไปแม้จะตั้งใจเข้านอนพักผ่อนอย่างเต็มที่ตลอดคืน ระหว่างวันที่ทำงานก็มีอาการปวดหัวอยู่บ้างแต่ก็ต้องตั้งสติทำงานต่อไปจนสำเร็จเสร็จสิ้น ปัญหามาเกิดเอาตอนค่ำที่ตบะแตกอย่างที่ควบคุมไม่อยู่ แทนที่จะพักผ่อนกลับตั้งหน้าตั้งตาหาของกินจากตู้กับเข้าใส่ปาก เพื่อตอบสนองสัญญาณจากร่างกายที่ส่งออกมาเรื่อยๆ ว่าเหนื่อยกับงานวันนี้มาก ขอกินอะไรชดชเยเสียหน่อย

เช้าขึ้นมาจึงได้อาการสลึมสลือไม่สดชื่นเป็นการตอบแทนในทันที ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกแล้วว่าการกินอะไรก่อนนอนจะทำให้ร่างกายไม่ได้พักผ่อนตอนกลางคืนอย่างเต็มที่และจะมีปัญหาตามมาเมื่อตอนตื่นนอน ไม่ได้วิ่งอีกหนึ่งวัน

วันพฤหัส พอจะออกวิ่งตอนเช้าให้เหมือนเดิมก็มีสายฝนโปรยลงมาไล่ พยายามฝืนวิ่งต่อไปแต่ความหนักเห็นทีจะเพิ่มขึ้น จึงตัดสินใจว่าคงต้องหยุดโดยเร็ว วิ่งได้เพียงสองกิโลเท่านั้น พอหยุดวิ่งได้ไม่นานฝนก็หยุดตาม แต่สิ่งที่ยังอยู่ตลอดวันคืออาการไม่สดชื่นที่ยังคงตามมาหลอกหลอนอยู่ และเริ่มมีอาการแปลกๆ ที่ใต้ราวนมด้านขวาจนถึงแถวๆ ขายโครง ไม่รู้ว่าเป็นอะไรทั้งๆ ที่ดูเหมือนอาการนี้จะหายไปได้สักพัก แต่ก็ยังกลับมาอีก หัวก็ตื่อๆ ตลอดวัน

จนเช้าต่อมาถึงได้ออกวิ่งจนเต็มระยะอีกครั้ง ทุลักทุเลเป็นอย่างยิ่ง ร่างกายก็ยังไม่สดชื่นอยู่เหมือนเดิม แต่ก็ฝืนวิ่งได้เพื่อสังเกตร่างกาย เช้าวันเสาร์ก็ยังไม่แตกต่าง จนสะสมระยะทางได้น้อยไปหน่อยอย่างนี้

แต่ก็ได้วางแผนล่วงหน้าเอาไว้นานแล้วเหมือนกันว่าสัปดาห์นี้จะได้อดล้างพิษอีกครั้ง เช้านี้เดินขึนตาชั่งได้ผลอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลอีก บ่ายเมื่อวานก็ยังไม่ยอมยั้งปากเพราะคิดว่าอาการเจ็บหน้าอกด้านขวาคงหายแล้ว ที่ไหนได้พอตกเย็นก็กลับมาอีก

ตลอดทั้งวันนี้ที่ต้องกินเพียงแอปเปิ้ลอย่างเดียวแทนอาหาร ก็มีชาหญ้าหนวดแมวเป็นเครื่องเคียง อาการเสียดหน้าอกขวาก็ยังไม่หมดไปสนิท การวิ่งใช้เช้าวันอดโดยไม่มีอะไรรองท้องเหมือนปกติยิ่งเพิ่มความยากลำบากในการวิ่งเข้าไปอีก ดีที่ยังสามารถลากไปจนเสร็จได้

ยังคงต้องสังเกตอาการอีกหน่อยว่าอาการเสียดเจ็บแบบนี้เป็นเพราะอะไร ปัจจัยน่าสงสัยแรกๆ ก็คือชนิดของอาหารการกิน ตามมาด้วยปริมาณและเวลาที่กิน ใจหนึ่งก็ยังเชื่อว่าธรรมชาติจะสามารถบำบัดอาการนี้ได้ แต่อีกใจหนึ่งก็คิดหวังพึ่งการแพทย์สมัยใหม่รักษาให้หายไปโดยเร็ว