พอต้องหยุดพักการวิ่งไปอีกครั้ง ทั้งๆ ที่เพิ่งเปิดตัวรองเท้าคู่ใหม่ ความพยายามที่จะกลับมาวิ่งให้ได้ก็มีอยู่ตลอด ไม่มีความกังวลเรื่องสถิติของระยะทางสะสมเป็นสำคัญ แต่เป็นเรื่องน้ำหนักตัวและรองเท้าคู่ใหม่เป็นปัจจัย

เริ่มสัปดาห์นี้ก็เห็นสมควรว่าต้องวิ่งให้ได้แล้ว และนี่ไม่ใช่การกลับมาเหมือนครั้งก่อนๆ แทบจะเป็นการกลับมาหัดวิ่งใหม่อีกครั้งเลยทีเดียว

นั่นเพราะสภาพความพร้อมสำหรับวิ่งตกต่ำลงไปมาก บวกกับรองเท้าคู่ใหม่ที่ดูเหมือนจะกลายเป็นอุปสรรคใหม่อีกแล้วเหมือนกัน ทำให้การหัดวิ่งต้องมีการปรับตัวปรับใจ ปรับสภาพร่างกายสภาพเท้า และต้องปรับแผนการวิ่งด้วย

อย่างไรก็ดี ความตั้งใจที่ยังพอมีเหลืออยู่ช่วยให้สามารถพาตัวเองออกมาวิ่งได้ตลอดสัปดาห์อีกครั้ง

ส่วนน้ำหนักตัวก็ลืมชั่งเสียแต่แรก รีบเร่งที่จะออกวิ่งให้เสร็จก่อนในเช้านี้ พอเริ่มก้าวขาไปได้ไม่นานก็นึกขึ้นได้ว่าลืมชั่งน้ำหนักตัวไป

วิ่งเสร็จจึงมาเดินขึ้นตาชั่ง น้ำหนักอยู่ที่แปดสิบแปดกิโล น้ำหนักจริงน่าจะอยู่ราวๆ แปดสิบเก้าได้กระมัง

สัปดาห์ที่แล้วที่ไม่ได้ออกวิ่งเลย น้ำหนักตัวก็เด้งขึ้นไปอยู่ที่เก้าสิบอีก พอได้ออกวิ่งก็ลดลงมา แต่ยังไม่ยอมลงไปมากกว่าแปดสิบแปดกิโล เห็นที่ต้องตั้งเป้าหมายกันแล้วทีนี้

เอาเป็นว่าที่เหลือของเดือนนี้หัดวิ่งไปอีกสักระยะก่อนก็แล้วกัน

หลังจากที่ยินดีและภูมิใจกับความสำเร็จที่เพิ่งผ่านไป ก็วางแผนสำหรับเดือนใหม่ไว้ว่าน่าจะทำได้ไม่น้อยกว่าเดิม ทั้งที่ต้องหักวันอังคารที่ต้องออกไปทำงานนอกบ้านสัปดาห์ละวัน บางสัปดาห์ก็อาจต้องพักในวันพุธไปด้วยเพราะอาการเมื่อยล้ายังคงอยู่ และยังมีวาระพิเศษอื่นๆ ที่อาจจะผ่านเข้ามาบ้างเป็นครั้งคราว

สัปดาห์นี้ก็เลือกที่จะพักในวันพุธเสียอีกหนึ่งวันและตั้งใจว่าจะวิ่งเก็บระยะทางต่อในวันที่เหลือของสัปดาห์ กลายเป็นว่าต้องหยุดพักยาวเพื่อรักษาอาการเกาต์กำเริบที่หลังเท้าขวา

เสียดายที่เริ่มต้นเดือนใหม่สัปดาห์ใหม่ด้วยรองเท้าคู่ใหม่ แถมยังสามารถทำระยะทางได้ถึงสิบกิโลเมตรเสียเลยตั้งแต่เริ่ม มาเก็บที่สองครั้งเช้าเย็นในวันจันทร์จากนั้นก็พักยาว

บ่ายวันศุกร์ได้รับใบมะรุมแห้งบดใส่แคปซูลทางไปรษณีย์จากน้าสมจิตร พอดีกับที่ต้องการกินเพื่อรักษาอาการกำเริบนี้อยู่พอดี ขอทานบารมืที่น้าสมจิตรได้กระทำในครั้งนี้จะช่วยหนุนส่งให้น้าสมจิตรมีสุขภาพพลานามัยดีขึ้นยิ่งๆ ขึ้นไปด้วยเทอญ ขอบคุณน้าสมจิตรมากครับ

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าก็สะท้อนพฤติกรรมระหว่างสัปดาห์ได้เป็นอย่างดี พอไม่ได้วิ่งก็กิน พอกินมากเข้าน้ำหนักก็ขึ้น เช้านี้จึงเด้งขึ้นไปอยู่ที่เก้าสิบกิโลอีกแล้วจนได้

ระหว่างที่พักรักษาอาการอยู่นี้ก็มีความกังวลว่าจะหายทันวันอังกคารหรือเปล่า หากไม่ทันคงต้องหอบสังขารไปทำงานนอกบ้านอีก คงจะทุลักทุเลไม่น้อย

ถือเสียว่ากำลังชดใช้กรรม ยอมรับโดยดุษฎีและรักษาตัวต่อไป แต่อย่างไรก็อย่าให้เสียงานอื่นๆ ก็แล้วกัน

สัปดาห์สุดท้ายของเดือนที่สองของปีนี้มีเป้าหมายที่ตั้งใจจะทำให้สำเร็จ ทุกก้าวมีความหมาย และในที่สุดก็สามารถไปถึงเป้าหมายได้อย่างน่าภูมิใจ

เริ่มต้นด้วยเป้าหมายระยะทางวิ่งในเดือนนี้ที่สองร้อยกิโลเมตร ไม่ว่าจะวิ่งตอนเช้าหรือตอนเย็นก็ต่างมีความสำคัญทั้งนั้นเพราะหากแม้จะพลาดไปเพียงครั้งหรือสองครั้งอาจจะไปไม่ถึงเป้าหมายนี้ได้

ตามมาด้วยหมุดหลักสำคัญของการสะสมระยะทางที่สี่พันกิโลเมตร การจะคิดเพียงวิ่งให้ได้เป้าหมายของเดือนแล้วหยุดพัก ก็จะทำให้เป้าหมายสำคัญนี้ไม่สำเร็จไปด้วย

และในที่สุดก็สามารถบรรลุทั้งสองเป้าหมาย

เรื่องราวหมุดหลักสำคัญที่สี่พันกิโลเมตรจะเขียนเป็นบทความใหญ่ต่อไป เพราะมีหลายเรื่องที่น่าสนใจสมควรบันทึกเอาไว้

ส่วนน้ำหนักชั่งเมื่อเช้าชัดเจนในทันทีว่าไม่หนีแปดสิบเก้ากิโลกรัมไปไหนเลย หลังจากที่สามารถเก็บระยะทางถึงสี่พันกิโลได้สำเร็จในรอบเย็นของวันพฤหัส หลังจากที่ไปซื้อรองเท้าคู่ใหม่มารอเปลี่ยน ความกังวลต่อรองเท้าคู่ใหม่นี้เองที่ส่งผล

ในวันศุกร์เป็นวันที่ให้รางวัลกับตัวเองหลังจากทำได้สำเร็จ จึงหยุดพักการวิ่งหนึ่งวันให้กล้ามเนื้อน่องได้ผ่อนคลายเสียบ้าง เอาเข้าจริงความวิตกกังวลต่อรองเท้าวิ่งคู่ใหม่กลับส่งผลแทน ผลต่อจิตใจครั้งนี้จึงถูกกลไกอัตโนมัติพยายามเข้าบำบัดด้วยการกิน ท้องไส้หิวโหยตลอดเวลา เติมอะไรใส่ปากได้ไม่นานก็ออกอาการหิวอีก

เช้านี้ต้องบอกกับตัวเองอย่างจริงจังแล้วว่า “ปล่อยตัวปล่อยใจไปสองเดือนแล้วนะ” ถึงเวลาเดินหน้าใส่ใจเรื่องลดน้ำหนักอย่างจริงจังได้แล้ว

เป้าหมายต่อไปจากนี้คือวิ่งให้ได้เดือนละสองร้อยกิโลและมุ่งมั่นควบคุมอาหารการกินอย่างจริงจังเพื่อให้น้ำหนักตัวลดลงเสียที

ลดให้เหลือแปดสิบห้ากิโลให้ได้ในเร็ววันก็แล้วกัน

สัปดาห์นี้ยังสามารถเริ่มต้นอย่างดีด้วยระยะทางสิบกิโลเมตร สะสมล่วงหน้าไว้ก่อนเผื่อว่าระหว่างสัปดาห์จะขาดตกบกพร่องลงไป

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ หลังจากต้องออกไปทำงานนอกบ้านตลอดวันอังคาร อาการปวดเมื่อยไปทั้งตัวก็ยังตกค้างอยู่จนถึงวันพุธ ทำให้ต้องเสียโอกาสในการสะสมระยะทางไปถึงสองวัน พอคิดถึงการวิ่งตอนเย็นเพื่อชดเชยก็กลัวไปเองว่าพื้นปูนจะยังคงร้อนอยู่เพราะถูกแดดเผามาทั้งวัน

เอาเข้าจริงตอนเย็นจะมีลมหน้าร้อนพัดมาอยู่ตลอดเวลา จริงแล้วระยะนี้พัดมาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้อยู่เนืองๆ แทบทั้งวันเลยทีเดียว หากสามารถออกวิ่งในตอนเย็นได้ก็จะดีไม่น้อย

ทำเอาได้วิ่งเพียงเย็นวันศุกร์เพียงวันเดียวเท่านั้น แต่ก็ยังสามารถสะสมระยะทางได้ขนาดนี้

นอกจากไม่ได้วิ่งตอนเย็นแล้ว ยังมีขนมหวานของฝากจากเพชรบุรีและมื้อดึกที่หวนกลับมาแทบจะถาวร น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าแกว่งกลับไปอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลอีกครั้ง หลังจากที่ได้หาซื้อรองเท้าวิ่งคู่ใหม่เรียบร้อยแล้ว คงได้เวลาหาซื้อตาชั่งน้ำหนักประจำบ้านใหม่สักเครื่องต่อไป

อย่างที่บอกไว้เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ระยะนี้ไม่ค่อยได้ใส่ใจเรื่องน้ำหนักมานัก นอกจากเพราะจะไม่ทำให้เป็นกังวลมากเกินไป ก็ยังมีอีกเหตุผลคือกางเกงขายาวสามารถสวมใส่ได้ไม่คับนักอยู่อีกหนึ่งประการ จึงไม่รู้สึกเป็นกังวล แต่หากปล่อยตัวเองมากเกินไป ไม่นานคงต้องเป็นทุกข์อีกครั้งแน่นอน

เอาเป็นว่าทำเป้าหมายที่ต้องการสะสมระยะทางวิ่งของเดือนนี้ให้ได้สองร้อยกิโลเมตรให้สำเร็จ จากนั้นค่อยๆ เดินหน้าวางแผนเพื่อสร้างความคืบหน้าให้กับสุขภาพโดยรวมต่อไปก็แล้วกัน