น่าเสียดายที่ได้ออกวิ่งในเช้าที่อากาศเย็นอย่างนั้นเพียงแค่วันเดียว เช้าวันเริ่มสัปดาห์นี้เป็นวันสิ้นสุดโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีพอดี จำเป็นต้องหยุดวิ่งไปอีกวัน ส่วนเช้าต่อมาก็เตรียมตัวออกเดินทางไปทำธุระของครอบครัวที่อำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี

เช้าวันอังคารควรจะได้ออกวิ่งตามปกติ แต่เหตุการณ์ที่ได้ขับรถยางแบนตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ปรากฏไปจนรู้ตัวอีกทีก็แวะพักที่อำเภอบ้านบึง ชลบุรี คิดเป็นระยะทางกว่าร้อยห้าสิบกิโลเมตรนั้นทำให้ไม่สามารถข่มตาลงนอนได้ตามปกติอีกแล้ว หลังจากแก้ปัญหาเพื่อให้ทำธุระเสร็จเรียบร้อย ระหว่างทางกลับกรุงเทพก็มีความคิดที่ว่ายางล้อหลังด้านซ้ายอาจจะแบนมาตั้งแต่ที่บ้านแล้วก็ปรากฏขึ้นลางๆ

กลับมาถึงบ้านก็มีหลักฐานให้เห็นชัดเจนว่าเป็นอย่างที่คิดจริงๆ แล้วจะให้หลับตานอนได้เหมือนคืนที่ผ่านๆ มาได้อย่างไร สมองก็เอาแต่ทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นเพื่อจะได้เพิ่มความระมัดระวังก่อนการเดินทางให้ดีที่สุดในครั้งต่อๆ ไป

นอนไม่หลับไปเสียสองคืน และต้องพักการวิ่งไปถึงสี่วันติดต่อกัน มาบังคับตัวเองได้อีกครั้งก็เพราะหากไม่รีบกลับมาวิ่ง เป้าหมายที่ควรสำเร็จก่อนปีใหม่ก็จะไม่เป็นจริง

วิ่งตามปกติเสียสองวัน คืนวันศุกร์ก็มีอาการเจ็บที่ข้อเท้าซ้ายขึ้นมาอีก กลัวว่าจะวิ่งไม่ได้ก็เลยต้องพึ่งยาแผนปัจจุบันกันเอาไว้ เช้าวันเสาร์ก็ว่ิงให้ช้าลงเพื่อสังเกตอาการต่างๆ จนสามารถทำระยะได้ถึงเก้ากิโลโดยไม่สนใจว่าจะต้องใช้เวลาเพิ่มขึ้นอีก

น้ำหนักกลับมาสู่สภาพเดิมอีกครั้ง น้ำหนักชั่งเม่ือเช้าอยู่ที่แปดสิบห้ากิโลอีกแล้ว ทั้งที่พยายามพิจารณาอาหารการกินแต่ละมื้อ แต่ก็ไม่สามารถรักษาตัวเลขเอาไว้ที่เดิมได้ บอกตัวเองว่าอย่าไปห่วงกังวลมากนัก หากเครียดไปเดี๋ยวสถานการณ์จะแย่ลงไปอีก

สัปดาห์สุดท้ายของปีจะต้องมีวันที่ไม่ได้วิ่งตอนเช้าอีกเพราะยังมีกิจของครอบครัวที่ต้องทำอยู่ แต่จะพยายามทำให้เป้าหมายที่ตั้งไว้สำเร็จ เป็นรางวัลส่งท้ายปี เป็นกำลังใจที่พาตัวเองผ่านช่วงเวลาเลวร้ายครั้งล่าสุดมาได้

รับสัปดาห์ของการล้างพิษตับและถุงน้ำดีด้วยการนอนแบบไม่ค่อยเต็มคุณภาพสักเท่าไหร่ เริ่มมาก็ไม่ค่อยพร้อมจะออกวิ่งดีนัก เมื่อก้าวขาออกไปแล้วก็เลือกที่จะหยุดก่อนจนโปรแกรมการวิ่ง

เช้ารุ่งขึ้นก็ทั้งมีฝนและทั้งนอนไม่ดีนัก ก็หยุดไปอีกวัน มาพร้อมวิ่งอีกครั้งแกมต้องบังคับตัวเองให้ออกวิ่งด้วยก็เช้าวันพุธแล้ว เพราะยังมีเช้าวันศุกร์ที่ต้องทำกิจของครอบครัวและต้องหยุดวิ่งอีกครั้ง

ปิดท้ายสัปดาห์ด้วยอากาศเย็นเป็นพิเศษ ใจหนึ่งก็วางแผนไว้ อีกใจหนึ่งก็ต้องดูอาการของข้อต่างๆ ว่าจะรับไหวหรือเปล่า และความพร้อมก็ครบถ้วน และตั้งใจออกวิ่งให้ถึงสิบกิโลเมตรได้อีกครั้ง เสียตรงที่วิ่งนานเข้าก็มีอาการสะท้อนไปที่หลัง แม้จะวิ่งต่อไปอีกก็ทำได้ ใจต้องสั่งหยุดเพื่อรักษาสุขภาพโดยรวมเอาไว้ก่อน

ทั้งสัปดาห์สะสมระยะทางไปได้อย่างดี

เริ่มในวันจันทร์เป็นการเริ่มโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งสุดท้ายตามที่วางแผนไว้ ที่พิเศษกว่าครั้งก่อนๆ ก็คือ พยายามจะบรรจุสลัดอีกจานไว้ก่อนข้าวในแต่ละมื้อ โดยแม้ว่าจะไม่มีน้ำสลัดราดไว้ก็ไม่มีปัญหา

เสร็จโปรแกรมเมื่อคืนที่ผ่านมาต่อเช้าวันนี้ ปริมาณนิ่วในถุงน้ำดีที่ถ่ายออกมายังไม่หมดไป ทำให้ต้องพิจารณาอาหารการกินสำหรับหลังจากนี้ต่อไปอย่างเคร่งครัดขึ้นอีกหรือเปล่า ยังเป็นโจทย์ที่ต้องขบให้แตก

ส่วนน้ำหนักชั่งเช้านี้ลงมาอยู่ที่แปดสิบสามกิโลครึ่ง สังเกตได้เหมือนกันจากเมื่อต้องออกไปทำกิจครอบครัวเมื่อวันศุกร์พบว่าเอวกางเกงหลวมสบายขึ้นจากเดิม

แม้จะยังอยากกินโน่นกินนี่ให้เต็มทีอีกครั้ง ก็จะพยายามวางสลัดเอาไว้ก่อนข้าวจากหลักในแต่ละมื้อ ดีที่ผัดสำหรับสลัดหน้านี้มีราคาลงมามาก กลางสัปดาห์​ที่ผ่านมาก็ได้แวะไปร้านโครงการหลวงในจังหวะที่ผักของโครงการยังมีให้เลือกอยู่มาก เว้นแต่เสารสที่ไม่มีให้เลือกแล้ว ทำให้มีความสุขกับการจัดเตรียมสลัดไว้กินทุกมื้อ กินแล้วก็มีความสุขตามไปอีก

การศึกษาเรื่องไขมันพอกตับยังไม่เสร็จ และยังต้องรวบรวมข้อมูลสำหรับวางแผนการเลือกกินสิ่งที่จะช่วยให้สุขภาพตับดีขึ้นต่อไปอีกเช่นกัน สุขภาพดีต้องทำด้วยตัวเอง

ปีใหม่จะได้มีสุขภาพใหม่

เริ่มสัปดาห์ใหม่ในวันหยุดยาวของปี วันที่คนไทยผู้จงรักภักดีตั้งใจจดจ่อเพื่อพระบารมีปกเกล้าปกกระหม่อม

ตั้งใจว่าสัปดาห์นนี้น่าจะสามารถออกวิ่งได้ทุกวันเพราะไม่ต้องออกไปทำงานนอกบ้านแล้ว แต่กิจอื่นๆ ของครอบครัวยังคงมีอยู่แน่นปฏิทินฯ

ทำไปทำมากลายเป็นว่าวิ่งวันหยุดวัน แต่ก่อนหมดสัปดาห์ก็ถึงวันที่สามารถสะสมการวิ่งได้ครบเก้าร้อยครั้งเป็นที่เรียบร้อยแล้วในเช้าวันพฤหัสฯ

มาวิ่งปิดสัปดาห์ได้ในวันศุกร์ ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก เหมือนวิ่งไปพักไปวิ่งกระนั้น ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางได้ตามนี้

การวิ่งในแต่ละเช้าจึงพยายามทำตามเป้าหมายระดับเจ็ดร้อยแคลอรี่ที่เพิ่งปรับขึ้นได้อีกครั้งแล้ว แต่ด้วยกิจนอกบ้านของครอบครัวและบางค่ำที่ยังสนุกปากกับการกินทำให้ผลการชั่งน้ำหนักเช้านี้อยู่ที่แปดสิบหกกิโลกรัม

ดูเหมือนน่าผิดหวัง และดูเหมือนมีความต้องการทำอะไรสักอย่างอีกครั้งเพื่อกดน้ำหนักนี้ลงไปให้ได้ แต่ก็ไม่มีความพยายามมากพอที่จะไปถึงจุดนั้นได้อีก

สัปดาห์ใหม่จะเริ่มโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งสุดท้ายของปีนี้ ส่วนการศึกษาเรื่องไขมันพอกตับยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง แต่สุขภาพสายตาเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ภารกิจที่ควรจะเดินหน้า ยังไม่ก้าวหน้า แถมนี่ยังเป็นตัวเพิ่มความเครียดในใจให้มากขึ้นเสียอีก

การจัดการจิตใจเป็นกิจกรรมที่ต้องจัดมาด้วยความจำเป็นอย่างเร่งด่วน จะทำได้ดีแค่ไหนก็คงได้แต่ลองตามดูกัน

เริ่มออกวิ่งวันเดียวก็ปิดเดือนก่อนสุดท้ายของปีไปด้วยเลย เพราะต้องออกไปทำงานนอกบ้านสองวันสุดท้ายของเดือนต่อจากนั้น น่าเสียดายที่เดือนพฤศจิกายนนี้ยังทำไม่ถึงสถิติของเดือนตุลาคม แต่ก็ไม่ได้เสียใจอะไรมากมาย

สองวันที่ต้องออกไปทำงานดีที่กล้ามเนื้อน่องคงเข้าที่เข้าทางพอสมควร ทำให้ไม่มีตะคริวกลางดึกระหว่างนอน ไม่ต้องทาครีมนวดเพื่อให้กล้ามเนื้อคลายตัว แต่ก็ยังต้องการวันพุธเป็นวันพักสักหนึ่งวันอยู่ดี

ทำไปทำมาพักยาวไปจนถึงวันศุกร์เลย บังคับตัวเองให้ออกวิ่งปิดสัปดาห์ให้ได้เมื่อวานนี้ อย่างน้อยก็จะได้เพิ่มระยะทางในเป้าหมายใหม่ที่ตั้งเอาไว้ แม้จะไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก แต่การวางเป้าหมายก็เพื่อให้การทำอะไรสักอย่างไม่ได้ทำไปอย่างไร้จุดสิ้นสุด

ส่งท้ายและเริ่มต้นใหม่อีกครั้งอย่างนี้

ถ้าสามารถสะสมระยะทางจนถึงเป้าหมายหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรภายในห้าสัปดาห์ที่เพิ่งตั้งล่าสุดนี้ได้จะทำให้ถึงจุดหมายระยะทางสำคัญครั้งใหม่ที่เจ็ดพันกิโลเมตรไปด้วยในคราวเดียวกัน

เช้านี้ลืมชั่งน้ำหนักอีกแล้ว มานึกได้ก็ตอนออกวิ่งไปแล้ว ความคิดไปจดจ่ออยู่กับการอบอุ่นร่างกายเพราะกลัวว่าถ้าเตรียมตัวไม่พอจะทำให้บาดเจ็บระหว่างที่วิ่ง ไม่อยากให้มีอุปสรรคมาขัดขวางเป้าหมาย

วิ่งเสร็จก็มาเดินขึ้นตาชั่งได้ตัวเลขปริ่มแปดสิบห้ากิโลในทางขาด น้ำหนักจริงก็คงอยู่ที่แปดสิบห้ากิโลเหมือนเดิมเป็นแน่

ช่วงนี้กำลังอ่านหนังสือที่สั่งมาจากเมืองนอกเรื่องไขมันพอกตับ ระหว่างนี้คงต้องค่อยรักษาวินัยในการกินให้อยู่ในแนวทางสุขภาพ และวางแผนสุขภาพแบบที่สามารถปฏิบัติได้จริงไปด้วย

เดินหน้าสะสมระยะทางเพื่อให้ถึงเป้าหมายที่กำหนดไว้ คาดว่าอีกเพียงไม่กี่วันก็จะทำสำเร็จอีกครั้ง

แต่สัปดาห์นี้ไม่มีงานนอกบ้าน มีแต่กิจของครอบครัวสามวันทำให้ต้องพักการวิ่งไว้ก่อน วันที่เหลือก็พยายามออกวิ่งอย่างสม่ำเสมอแม้จะเริ่มคุ้นเคยกับความสบายที่ไม่ต้องออกวิ่งบ้างเสียแล้ว

ทั้งสัปดาห์จึงออกวิ่งได้สี่วัน สะสมระยะทางไปได้ไม่มากไม่น้อยเท่านี้

และพอดีกับวานนี้วิ่งปิดสัปดาห์ก็เป็นวันที่สามารถสะสมระยะทางได้ครบหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรเรียบร้อยแล้ว สำเร็จก่อนวันสิ้นสุดช่วงเวลาห้าสัปดาห์ถึงหนึ่งสัปดาห์เลยทีเดียว ดีที่ช่วงแรกๆ รีบสะสมไว้ก่อน ช่วงท้ายแม้มีกิจใดแทรกก็ไม่มีผลกระทบเท่าไหร่

หลังจากเสร็จโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีก็กดน้ำหนักลงไปได้หนึ่งกิโล จากนั้นก็ค่อยๆ ปรับการกินเข้าสู่ปกติแต่ก็ยังระมัดระวังอาหารต่างๆ อยู่บ้าง อาการเจ็บที่ใต้ราวนมขวายังไม่หมดไปเสียทีเดียว ยังต้องสังเกตและปรับพฤติกรรมของตัวเองอยู่ตลอดเวลา

แต่พอกินปกติ น้ำหนักตัวก็ขึ้นเป็นปกติเช่นกัน เช้านี้ลืมชั่งน้ำหนักก่อนออกวิ่ง วิ่งเสร็จแล้วมาชั่งได้ผลอยู่ที่แปดสิบห้ากิโล สงสัยว่าก่อนวิ่งจะมากกว่านี้กี่ขีด

ตลอดสัปดาห์พยายามจัดสลัดคู่เข้าไปกับข้าวจานหลักพร้อมความหวังว่าจะกินอะไรได้น้อยลง แต่เมื่อคืนที่กลับจากงานฟรีแม็คมีตติ้ง พอมื้อเย็นไม่ได้กินอะไรให้หนักนัก ก่อนนอนก็ใช้บริการขมิ้นชันแค็ปซูลเสียสี่เม็ด กลับช่วยให้คุณภาพการนอนดีกว่าเดิมเสียอีก แม้จะนอนน้อยกว่าที่เคย พิสูจน์ผลได้จากการวิ่งของเช้านี้

น่าสนใจว่าถ้าสามารถปรับมื้อเย็นให้เบาลงได้โดยไม่รู้สึกหิวโหยตอนค่ำจนถึงเวลานอน ก็น่าจะช่วยให้ร่างกายได้พักผ่อนอย่างมีคุณภาพไม่น้อย