น้ำหนักตัวที่เก้าสิบเอ็ดกิโลกรัมดูเหมือนจะเป็นกำแพงยักษ์ทมึนขวางกั้นไว้อย่างแข็งแรงเสียจริง จะรอดก็ไม่ได้ จะข้ามไปก็ยิ่งลำบากยิ่งนัก เช้านี้เดินลงจากตาชั่งด้วยน้ำหนักตัวเก้าสิบเอ็ดกิโลครึ่งอย่างไม่มีอะไรให้งุนงงสงสัย จะไปให้ถึงเป้าหมายจำเป็นต้องฝ่ากำแพงยักษ์นี้ไปเสียก่อน

ถ้าไม่นับบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นมื้อกลางวันเมื่อวันจันทร์ที่กินไม่ได้มากเสียเท่าไหร่เพราะอึ่มเร็วผิดปกติ ก็จะมีเหตุการณ์วันพุธที่ไปงีบหลับเสียตอนบ่ายแก่ๆ ทำให้คืนนั้นนอนไม่หลับ พาลทำให้ต้องลุกจากที่นอนมานั่งหยิบอะไรใส่ปากอยู่นาน ที่เป็นเหตุการณ์ไม่ปกติประจำสัปดาห์ เช้าขึ้นมาจึงไม่ได้เดินออกกำลังเพราะไม่พร้อมสักเท่าไหร่ ต่อมาวันศุกร์เช้าจึงตั้งใจว่าจะเดินชดเชย ปรากฏว่าฝนก็โรยลงมาอย่างไม่ผิดจากที่คาดนัก เดินไปได้ห้ากิโลก็ต้องหยุดเพราะพื้นที่ใต้หลังคาออกจะคับแคบ ไม่เหมาะสำหรับเดินนานๆ ตกเย็นเห็นโอกาสเหมาะจึงออกเดินอีกครั้ง ได้เต็มที่เพียงหกกิโลก็ไม่ไหวแล้ว

เป็นปรากฏการณ์พิเศษที่วันเดียวเดินได้ทั้งเช้าและเย็น

เช้าวันเสาร์ ก็เดินให้มากอย่างที่ตั้งใจไว้เช่นกัน จนทำให้สถิติรวมของสัปดาห์ที่ผ่านมาดีที่สุด

เช้านี้เปลี่ยนบรรยากาศด้วยการฟังบันทึกการแสดงสดของมิสิอะ นักร้องหญิงชาวอาทิตย์อุทัยที่หาตัวนักร้องไทยสมัยใหม่เทียบได้ยากมาก หลังจากที่ฟังสตูดิโออัลบั้มล่าสุดไปเมื่อวานเย็น ระหว่างการเดินจำเป็นต้องเรียกเพาเวอร์ซองขึ้นมาช่วยถึงสองครั้งจนทีแรกจะหยุดเดินที่หลักเก้ากิโลเมตรเพราะออกอาการล้า แต่เพลงในรายการก็มาถึงเพลงที่เลือกเป็นเพาเวอร์ซองนั่นเองแต่เป็นแบบแสดงสดจึงมีแรงเดินต่อไปจนจบเพลง ผลที่ได้คือเดินได้ไกลที่สุดอีกครั้ง

ตั้งใจจะเดินให้มากในวันเสาร์อาทิตย์เพื่อสะสมระยะทางไว้อย่างที่เคยบอก เมื่อเทียบกับน้ำหนักตัวที่ลดลงช้าเหลือเกินก็ออกจะรู้สึกไม่ดีบ้างเหมือนกัน เพราะคิดเข้าข้างตัวเองว่า ตั้งใจเดินขนาดนี้แล้วยังไม่เห็นความคืบหน้าอีกหรือนี่ แต่เพื่อความก้าวหน้าที่แท้จริงจำเป็นต้องสลัดความรู้สึกด้านลบเหล่านั้นทิ้งไปให้หมด

เพราะได้เรียนรู้จากหนังชุดเรื่องจูมงว่า “หากจะทำงานใหญ่ให้สำเร็จ ต้องอดทนต่อความยากลำบากทั้งมวล”

เช่นนั้นแล…

เกิดเหตุการณ์ชวนให้งงงวยแต่เช้าเลย พอก้าวขึ้นตาชั่งครั้งแรกเข็มชี้อยู่ที่เก้าสิบเอ็ดกิโล เป็นธรรมดาอยู่เองที่ต้องชั่งซ้ำเพื่อความแน่ใจ กลายเป็นว่าครั้งที่สองขึ้นไปอยู่ที่เก้าสิบสองกิโลแทน ครั้งที่สามได้เก้าสิบสาม และครั้งที่สี่ได้เก้าสิบสี่อย่างนั้นเลย

คงเป็นเพราะสปริงในตาชั่งอายุมากกว่าสิบปีนี้มีสังขารร่วงโรยไปตามวัยอยู่เป็นแน่ แต่ที่สำคัญคือน่าจะประมาณการน้ำหนักของสัปดาห์นี้ได้ไม่ต่ำกว่าเก้าสิบเอ็ดกิโลหรอก เฮ่อ…ลดยากเสียจริง ก็สองวันที่ผ่านมาเกิดสภาพอากาศวิปริต ร้อนผิดธรรมชาติ ทำให้ช่วยบ่ายออกอาการโหยหาอาหารจนมื้อเย็นเสียกระบวนไปทั้งสองวัน

ว่าแต่สถิติการเดินออกกำลังของสัปดาห์ที่ผ่านมาดีเป็นประวัติการณ์ แม้ว่าจะหยุดวันจันทร์ไปหนึ่งวัน และเป้าหมายการเดินที่เจ็ดร้อยแคลอรี่ก็ …เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

เช้าวานนี้ไม่สามารถเดินเก็บระยะทางได้มากนักเพราะช่างทำเครื่องเรือนมาถึงแต่เช้า และเริ่มเดินช้าไปด้วย เช้่านี้จึงตั้งใจให้มากไว้ว่าต้องเดินเพื่อสำรองระยะทางเอาไว้

เข้าสู่ช่วงท้ายๆ ของการเดิน เวลาก็ใกล้จะแปดโมงเช้าแล้ว เหลือระยะอีกเป็นกิโล จึงเรียกเพาเวอร์ซองขึ้นมาแล้วตั้งหน้าตั้งตาเดินอย่างไม่คิดชีวิต มารู้ตัวอีกทีก็เก้ากิโลไปเรียบร้อยแล้ว กลายเป็นว่าเดินได้ระยะทางมากที่สุดอีกครั้ง

แต่ความเร็วยังไม่น่าพอใจสักเท่าไหร่นะ

สัปดาห์ที่สองของเพลงประกอบการเดินเพลงเดิมนั้น เริ่มไม่สนุกอีกแล้ว จึงต้องค้นหาเพลงใหม่ให้เร้าใจอีกหน่อย หวังว่าคงสร้างอารมณ์ให้ดีขึ้นได้บ้าง

คุณกั้งแห่งสยามพ็อดส่งเสื้อสีแดงของไนกี้มาให้ ไซส์แอล แต่ปรากฎว่าพอดีตัวเป๊ะเลย จึงส่งกลับคืนไป ขอบคุณคุณกั้งอีกครั้งสำหรับน้ำใจครับ

แผนการเดินใหม่ยังไม่มี หวังว่าคงจะรักษาความสม่ำเสมอไว้ได้ เป้าหมายยังเหมือนเดิมคือลดให้เหลือเก้าสิบกิโลภายในสิ้นเดือนนี้

เป็นที่แน่นอนว่าเดือนที่ผ่านมากับเป้าหมายน้ำหนักตัวที่เก้าสิบกิโลนั้นไม่สำเร็จอีกตามเคย ดีที่เช้านี้ชั่งน้ำหนักแล้วยังสามารถลดลงมาได้ครึ่งกิโลเหลือเก้าสิบเอ็ดกิโลครึ่งเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่มหกรรมอาหารจากสารทจีนนั้นมีให้ลิ้มอยู่ตลอดสัปดาห์ แถมต้องหยุดเดินออกกำลังไปสองวันคือวันจันทร์ที่เป็นไหว้แล้ววันศุกร์ที่ฝนพรำลงมาแต่เช้า

ถือเสียว่าเป็นวันหยุดสิ้นเดือนก็แล้วกัน เริ่มต้นเดือนใหม่กันในเช้าต่อมา

สถิติการเดินของเดือนสิงหาคมก็ดีขึ้นเล็กน้อย ทั้งเวลา ระยะทาง และความเร็วในการเดิน

เดืิอนใหม่เริ่มตั้งแต่เมื่อวานนี้ เพลงที่ฟังตลอดการเดินยังเป็นเพลงชุดเดิม แม้ความรู้สึกจะไม่สนุกเหมือนสัปดาห์ที่แล้ว แต่ก้าวต่อไปของการเดินในเดือนนี้คือการขยับโปรแกรมในการเดินจากหกร้อยแคลอรี่ขึ้นเป็นเจ็ดร้อยแคลอรี่ เช้านี้จึงอยากเดินให้มากกว่าวันอาทิตย์ที่แล้ว แต่ความเร็วยังสู้ไม่ได้

ขอคั่นรายการด้วยการแข่งขันของเดือนที่แล้วสักหน่อย นี่คือการแข่งขันของเพื่อนสมาชิกในเว็บไซต์สยามพ็อด คราวนี้สามารถครองอันดับหนึ่งได้

หลังจากเดินเสร็จเช้านี้ก็มีอาการระบบเท้าอยู่เหมือนกัน ที่ต้องขยับเป้าหมายในการเดินขึ้นไปนั้น แน่นอนว่าเพื่อต้องการลดน้ำหนักให้ได้ ในเดือนนี้ยังคงเป้าหมายของน้ำหนักตัวอยู่ที่เก้าสิบกิโล ต้องลดให้ได้

จึงตั้งใจไว้ว่าเช้าวันเสาร์อาทิตย์ที่สภาพอากาศดีกว่าวันธรรมดา สมควรที่จะเดินให้มากเข้าไว้ ส่วนวันธรรมดาคงจะเดินเท่าที่ตั้งเป้าหมายในไอพ็อดไว้ อาจจะเกินสักนิดหน่อย ไม่อยากให้เท้ามีปัญหาหากหักโหมมากเกินไป

ระหว่างสัปดาห์อาจจะต้องมีวันหยุดบ้างก็คงไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลงุ่นง่านมาก ส่วนการควบอาหารมื้อเย็นไปตลอดจนเช้านั้น ก็ต้องเคร่งครัดต่อไป การจะงดมื้อเย็นเสียเลยยังคงเป็นเรื่องมากขณะนี้ เพราะเพียงแค่บ่ายสี่โมงก็เริ่มออกเดินหาตู้เย็นตู้กับข้าวเสียแล้ว ต้องคอยดูเรื่องอาหารการกินตอนพระอาทิตย์ขึ้นให้ดี

มีคนเคยบอกผมว่า “หากเรามุ่งเอาแต่เป้าหมาย หากไปไม่ถึงก็อาจจะรู้สึกไม่ดี น่าจะตั้งเป้าหมายไว้ แล้วมองดูความก้าวหน้าที่ได้จากความพยายาม ก็น่าจะมีความสุขกว่า” ผมก็จะก้าวไปข้างหน้าเพื่อให้ถึงเป้าหมายสักวัน ไม่ว่าต้องเริ่มต้นใหม่อีกกี่ครั้ง ก็ต้องทำให้ได้

จริงแล้วเช้านี้เริ่มต้นด้วยความรู้สึกตกใจไม่น้อยเหมือนกันกับน้ำหนักที่เด้งหลับขึ้นไปอยู่ที่เก้าสิบสองกิโล ไม่ได้คิดถึงเลยว่าเช้านี้จะเป็นการเดินออกกำลังครั้งที่หนึ่งร้อยพอดี

ไม่มีความรู้สึกหดหู่อะไร ไม่ได้โกรธเคืองอะไร เพราะเข้าใจว่าคงเป็นเพราะสละทรงเครื่องที่กินต่อเนื่องมาจากสัปดาห์ก่อนคงออกฤทธิ์แล้วเป็นแน่ ไม่เป็นไรเพราะคำสุดท้ายจะหมดลงวันนี้ ต่อไปคงขอเป็นผลไม้สดๆ ก็น่าจะดีที่สุด

ไม่ได้ฉุนเฉียวจนถึงกลับต้องรีบแก้ตัวแต่อย่างใด แต่เช้านี้สดชื่นมากหลังจากที่ได้นอนตั้งแต่สองทุ่มเมื่อคืน ตั้งใจหนักแน่นว่าต้องเดินออกกำลังให้มากๆ มากแค่ไหน อย่างน้อยก็ให้ได้เท่าวันพุธที่ผ่านมา

เหตุการณ์ในเช้าวันพุธคือหลังจากมีอาการแพ้อากาศอย่างรุนแรงหลังการเดินออกกำลังในเช้าวันจันทร์ ทำให้เช้าวันอังคารไม่สดชื่นมากพอที่จะเดิน จึงถือโอกาสพักเสียวันหนึ่ง จนเช้าวันพุธตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกว่าต้องออกเดินแล้ว ประจวบกับได้เพลงจากพ็อดรันเนอร์พ็อดคาสต์ที่ความเร็วถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าบีทต่อนาที ความยาวถึงเจ็ดสิบแปดนาที มาช่วย อารมณ์และความรู้สึกในการเดินสามารถรักษาให้ต่อเนื่องยาวนานได้จนเป็นสถิติใหม่ที่แม้เสร็จสิ้นการเดินแล้วก็ไม่มีความรู้สึกอ่อนล้าแต่อย่างใด

เป็นประสบการณ์ใหม่ในการเดินที่สามารถเพิ่มระยะเวลาให้นานขึ้น คงความเร็วที่สูงไว้และรักษาอารมณ์ในการเดินให้ไม่ตกลงไปได้ ทำให้การเดินเพียงหกวันได้ระยะทางเท่ากับเจ็ดวันของสัปดาห์ก่อนๆ นี้

จนเช้านี้ เช้าวันหยุดที่จะมีควันรถที่แล่นผ่านถนนหน้าบ้านเข้ามารบกวนน้อยกว่าวันธรรมดาพอสมควร บวกกับความสดชื่น จึงสามารถรักษาอารมณ์ในการเดินได้ยาวนานเป็นพิเศษจนระยะทางเกินกว่าแปดกิโลเมตรได้สำเร็จ

ด้วยความที่สามารถเริ่มเดินได้เช้ากว่าวันอื่น เพราะตื่นแต่เช้าออกไปใส่บาตร ทำให้สบายใจที่จะเดินไปจนกว่าจะแปดโมงเช้า ชั่วโมงที่กลายเป็นหลักเวลาในการเริ่มต้นวันใหม่ไปแล้ว และมีความรู้สึกอีกเรื่องหนึ่งคือต้องการเดินสะสมเอาไว้เผื่อว่าพรุ่งนี้เช้าอาจจะไม่ได้เดินเพราะจะมีการจัดพิธีไหว้ตามประเพณีของคนไทยเชื้อสายจีนในวันสารทจีนอยู่ด้วย

อย่างที่ว่าหากสามารถเริ่มต้นเดินได้เช้าขึ้น ก็จะมีเวลาเดินจนกว่าจะแปดโมงได้นานขึ้น ยิ่งถ้าได้เพลงที่ช่วยเสริมอารมณ์ในการเดินก็ยิ่งวิเศษ

จนกระทั่งเดินเสร็จ ส่งข้อมูลเข้าระบบไนกี้พลัส จึงได้เห็นตัวว่าเช้านี้เป็นการเดินออกกำลังกายครั้งที่หนึ่งร้อย รู้สึกเหมือนกับว่านี่คือของขวัญที่ได้ให้กับตัวเองในวันพิเศษนี้ ต่อไปจะได้พยายามรักษาความรู้สึกดีๆ ในการเดินเอาไว้ เพื่อให้ก้าวเดินได้ยาวนานยิ่งๆ ขึ้นไป

แล้วผลลัพธ์ที่ได้ก็ควรจะเป็นน้ำหนักที่ลดลงนั่นเอง

ไม่ใช่เพิ่งจะเห็นผลในเช้านี้ที่ชั่งน้ำหนักแล้วได้ความว่าลดลงไปครึ่งกิโลคือเหลือเก้าสิบกิโลแล้ว การหยุดมื้อดึกเห็นผลตั้งแต่สัปดาห์ก่อนมาแต่แรกแล้ว

ฉะนั้นความรู้สึกที่เริ่มจะหดหู่ว่าน้ำหนักไม่ลงเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว นั่นเพราะยังไม่เห็นมรรคเห็นผลอย่างรอบด้านจริงๆ

ผลงานที่ว่านั้นปรากฏตั้งแต่วันจันทร์หลังจากชั่งน้ำหนักแล้วไม่ลงแม้แต่ขีดเดียว แต่สามารถรัดเข็มขัดได้เต็มที่แล้ว วันอังคารจึงลองใส่กางเกงขายาวออกไปธุระดู ก็ได้ความรู้สึกดีๆ กลับมาบ้าง มั่นใจอีกครั้งเมื่อได้ออกไปธุระอีกครั้งในช่วงเช้าของวันศุกร์ จนกระทั่งเช้านี้ได้ผลเป็นน้ำหนักที่เริ่มก้าวหน้าบ้างแล้ว

หมายความว่าหนทางหรือมรรคสายนี้ถูกต้องเหมาะสมแล้ว แต่ความไม่แน่นอนคือนิรันดร์ หากวันหนึ่งเกิดมีอารมณ์หดหู่ใจเข้าครอบงำอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลกลใด มื้อดึกอาจกลับมาอีกก็ได้

การหยุดมื้อดึกในช่วงสัปดาห์แรกนั้น มีอาการทางร่างกายอยู่ไม่น้อย พอถึงสัปดาห์ที่สอง สถานการณ์ก็ดีขึ้น ถ้าไม่มีปัจจัยอื่นเข้าแทรก ร่างกายควรจะปรับตัวได้ดีขึ้นไปอีก

ใจหนึ่งคิดถึงขนาดว่า ถ้าสามารถหยุดมื้อเย็นได้ด้วยเลยก็จะวิเศษ เป็นการบำเพ็ญศีลข้อ “วิกาลโภชนา” นั่นเอง เอาหละ…ตั้งใจไว้ก่อนเป็นเรื่องดี

ตลอดสัปดาห์นั่นเริ่มรู้สึกไม่ค่อยสนุกกับการเดินออกกำลัง ไม่ถึงกับเบื่อหน่าย แต่ต้องการอะไรมาช่วยสร้างความสนุกสนานบ้างเหมือนกัน จึงไม่เคร่งเครียดนักหากว่าจะต้องหยุดเดินบ้างสักวันหรือสองวันในสัปดาห์ เช้าวันอังคาร มีกิจธุระจึงหยุดไป ตามด้วยเช้าวานนี้เกิดมีฝนพรำลมาเล็กน้อยก่อนจะหยุดก็ตัดสินใจไม่เดินอีกหนึ่งวัน เพื่อสะสางกิจบางอย่างแล้วเปิดเวลาที่เหลือสำหรับดำเนินงานที่เข้ามาให้ได้มากที่สุด รวมความว่าผ่านไปอีกหนึ่งสัปดาห์

เช้านี้จึงคิดจะเดินเก็บระยะทางเอาไว้ทำประดับสถิติรวมของสัปดาห์ใหม่ จึงเดินทบต้นจากสถิติเจ็ดกิโลเดิมเข้าไปอีกหน่อย

ตั้งใจต่อไป ขณะที่ข้างหนึ่งเห็นความคืบหน้า อีกข้างหนึ่งดูเหมือนจะก้าวไม่ออก ด้วยความมุ่งมั่นเท่านั้น ที่จะทำให้เดินต่อไปได้ อย่างหยุดยั้ง