ตั้งใจกันใหม่ในสัปดาห์นี้ ดูเหมือนเช้าวันจันทร์จะเหมาะกับการเริ่มต้นทำสิ่งที่ควรทำอยู่ไม่น้อย แผนการวิ่งเดิม แต่พบว่ามีการวัดความเร็วผิดพลาดเกิดขึ้นอีกครั้ง

เย็นวันอังคารเริ่มมีอาการเมื่อยกล้ามเนื้อต้นขาขวาด้านหน้าอย่างมาก แรกทีเดียวคิดว่าเพราะการเร่งความเร็วในช่วงท้ายของการวิ่งในตอนเช้า ตั้งใจว่าต้องซ้ำด้วยการออกกำลังต่อเนื่องในเช้ารุ่งขึ้นให้ได้ เกือบจะถอดใจเหมือนกัน แต่เนื่องด้วยวันต่อๆ มาจะมีภารกิจของครอบครัวจนไม่ได้ออกกำลังอย่างแน่นอนในเช้าวันพฤหัสและศุกร์ ต่อเนื่องมาถึงเช้าวานนี้และวันนี้ที่ร่างกายต้องการพักผ่อนอย่างเต็มที่ สัปดาห์นี้จึงทำได้เพิ่มขึ้นจากสัปดาห์ที่แล้วอีกหนึ่งวัน

เป้าหมายที่หนึ่งร้อยกิโลเมตรค่อยๆ ใกล้เข้ามา

พิจารณาต่อจึงเข้าใจว่าที่เจ็บกล้ามเนื้อต้นขานั้นเพราะไปปืนขึ้นลงบันไดลิงในพื้นที่ก่อสร้างมา เช้าวันศุกร์ยังต้องแวะไปอีกก็ได้ของแถมกลับมาทั้งขาซ้ายและขาขวาเลยคราวนี้

นั่นเพราะน้ำหนักตัวที่มากเกินอยู่ ถ้าไม่ได้ออกกำลังและไม่ได้ฝึกลุกนั่งมาก่อน สถานการณ์คงแย่กว่านี้ก็ได้ น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่เท่ากับสัปดาห์ที่แล้วอย่างน่าประหลาด ถือว่าเป็นข่าวดีก็แล้วกัน อยากตั้งใจหักดิบนิสัยการกินแย่ๆ ที่เป็นอยู่ตลอดสัปดาห์ ก็ยังไม่สามารถทำได้ ยังไม่รู้ว่าจะมีอะไรช่วย

ฝนปลายเดือนพฤศจิกายนแม้ไม่คุ้นเคย อาจจะกระทบวิถีชีวิตบ้าง แต่ด้วยสติปัญญาคงจัดการให้เข้าที่เข้าทางได้ไม่ยาก

กำลังมุ่งมั่นต่อเนื่องจากสัปดาห์ที่แล้วกับแผนการวิ่งที่ห้าร้อยแคลอรี่ เพื่อระยะทางประมาณเจ็ดกิโลครึ่ง ต่อวันจันทร์ได้วันเดียวก็มีอาการเจ็บที่ข้อเท้าซ้ายด้านนอก คาดว่าเนื่องมาจากโรคเกาต์ที่ประจำตัวมานาน จำเป็นต้องพักไปสองวันพร้อมกับอัดยาเคมีเต็มที่เพื่อให้กลับมาปกติในเร็ววัน

เช้าวันพฤหัวรีบกลับมาอีกครั้งเนื่องจากวันที่เหลือจะมีภารกิจรออยู่ เดิมที่คาดว่าน่าจะสามารถออกวิ่งในเข้านี้ได้อีกครั้งเพื่อปิดสัปดาห์แต่ปัญหาเรื่องการนอนรบกวนจนต้องพลาดไปอีกวัน

ตลอดสัปดาห์ทำได้เพียงเท่านี้

ปัญหาเรื่องนิสัยการกินยังคงเรื้อรังต่อไป กลัวก็กลัวว่าจะทำให้เสื้อผ้าที่แขวนอยู่มีปัญหาสวมใส่ไม่ได้ คงเหลือวิธีเดียวคือหักดิบแต่ต้องการสภาพจิตใจที่เข้มแข็งจริงๆ

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าลงมานิดหน่อยอยู่ไม่ถึงเก้าสิบห้ากิโลได้เล็กน้อย คงต้องติดตามดูอย่างใกล้ชิดกันต่อไป ยังไม่รู้เลยว่าอะไรคือสาเหตุให้ลงมา

อาการที่เข้าเท้าทั้งสองยังไม่น่าไว้วางใจ อย่างไรเสียก็ต้องพยายามกลับมาออกวิ่งให้ได้อีก สัปดาห์หน้ายังมีภารกิจรออยู่เหมือนกัน หวังว่าวันที่เหลือจะเข้ารับการทดสอบได้ต่อไป

เป็นการทดสอบทั้งจิตใจและทดสอบสภาพร่างกาย รวมถึงอีกหลายๆ อย่างว่าจะสามารถกลับมาออกกำลังได้อย่างที่ควรจะเป็นอีกครั้งหรือไม่ เนื่องจากยังคงมีหลายปัจจัยเป็นตัวดึงให้ชีวิตแย่ลงไปอีกครั้งโดยเฉพาะเรื่องอารมณ์

พยายามปรับแผนการวิ่งจากที่เคยตั้งความเร็วของลู่วิ่งไฟฟ้าเอาไว้แล้ววิ่งไปเรื่อยๆ จนจบมาเป็นตั้งระยะเวลาไว้ที่หกสิบนาทีและเริ่มด้วยความเร็วที่น้อยกว่าที่เคยใช้แต่คุ้นเคยดีเมื่อครั้งวิ่งอยู่บนพื้นปูนหน้าบ้าน จากนั้นค่อยๆ เพิ่มความเร็วของลู่วิ่งทีละน้อยเมื่อเวลาผ่านไป จนสุดท้ายจบด้วยความเร็วระดับที่เคยตั้งไว้เพื่อวิ่งรวดเดียว

อย่างน้อยวิธีนี้ก็ช่วยปรับร่างกายที่อ่อนแอลงให้ไม่รู้สึกเข็ดขยาดกับความยากลำบากมากนัก ส่วนการเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ก็เป็นการชดเชยความเร็วที่จะค่อยๆ ลดลงเมื่อเวลาผ่านไปหากวิ่งเอง ถึงกระนั้นก็ยังพบว่าความเร็วที่วัดได้ค่อนข้างแกว่ง ส่วนอัตราการเต้นของหัวใจก็ไม่ถึงกับหนักจนเกินไป

หักเช้าวันพุธที่ขาดไปเพราะคืนก่อนมีปัญหาการนอนนิดหน่อยกับเช้าวันศุกร์ที่มีภารกิจนอกบ้าน วันที่เหลือสามารถบังคับตัวเองให้ไปออกกำลังกายได้ โชคดีที่ไม่มีใครใช้เครื่องอยู่ก่อน และวานนี้ก็เห็นเป้าหมายใหม่ที่ห้าร้อยแคลอรี่แล้ว ตลอดสัปดาห์ทำได้เท่านี้

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังแสดงผลของปัญหาการกินอยู่ ปัญหานี้เชื่อมโยงกับสภาพจิตใจอย่างปฏิเสธไม่ได้ เป็นเรื่องยากมากที่จะจัดการเรื่องนี้เนื่องจากเริ่มสะสมเรื้อรังแล้ว ตัวเลขเก้าสิบห้ากว่าๆ เพิ่มขึ้นจากสัปดาห์ที่แล้วสองขีดเห็นแล้วทั้งดีใจและเสียใจ

แน่นอนว่าต้องเสียใจที่น้ำหนักขึ้นแต่ก็ต้องดีใจกับตัวเองที่ได้ออกกำลังแล้วสามารถรักษาไม่ให้มันเด้งแรงไปกว่านี้ ถึงจะยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ ขอให้ได้ออกกำลังเอาไว้ก่อนเป็นสิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้

แผนการวิ่งที่ห้าร้อยแคลอรี่น่าจะเข้าประจำการแทนได้ ขอให้สามารถพาตัวเองออกไปทดสอบได้ตลอดสัปดาห์หน้าก็แล้วกัน

ห่างหายจากการออกกำลังกายและการบันทึกประจำสัปดาห์ที่ทำมาต่อเนื่องยาวนานหลายปีไปหนึ่งเดือนเต็มเนื่องจากหมดไฟ มีความขัดข้องต่างต่างนานาประดังเข้ามาทำให้ไม่สามารถจัดสรรชีวิตให้กลับมาออกกำลังด้วยการวิ่งอย่างที่เคยกระทำติดต่อกันมาห้าปีกว่าปีได้

เป็นประสบการณ์ใหม่ของชีวิตที่ขาดแคลนการออกกำลังกายมากขนาดนี้ สภาพจิตใจตกต่ำย่ำแย่ไปด้วย ตลอดทั้งเดือนตุลาคมฮึดขึ้นมาออกำลังได้สัปดาห์ที่สองของเดือนสองวัน และสัปดาห์ก่อนหมดเดือนอีกสองวัน ดูเหมือนร่างกายกำลังสะสมความอ่อนแอแทน เห็นได้จากสถิตินี้

พยายามรวบรวมกำลังใจและความสนใจครั้งใหม่เพื่อให้กลับมาวิ่งได้อีกครั้ง เดือนสิบเอ็ดนี้ติดภารกิจตั้งแต่เริ่ม กลับมาออกกำลังได้อีกครั้งเมื่อวานนี้พร้อมกับแผนการวิ่งใหม่

ตั้งใจใช้แผนการวิ่งหกสิบนาทีกับความเร็วของลู่วิ่งไฟฟ้าที่ช้าลงกว่าเคย ดีที่ได้เพลงประกอบการวิ่งความยาวประมาณหนึ่งชั่วโมงมาช่วยอีกแรง เริ่มจากช้าๆ แล้วปรับเพิ่มขึ้นทีละน้อยเมื่อเวลาผ่านไป อย่างน้อยร่างกายคงรับรู้ว่านี่คือระดับความเร็วที่คุ้นเคยเพียงแต่เปลี่ยนมาวิ่งอยู่บนลู่ไฟฟ้าแทน

สัปดาห์นี้เริ่มต้นไปได้สองครั้ง

นอกจากนี้ยังตั้งเป้าหมายว่าต้องสะสมระยะทางให้ได้หนึ่งร้อยกิโลเมตรภายในสี่สัปดาห์ อาจจะน้อยเมื่อเทียบกับที่ผ่านๆ มา แต่สถิติระยะหลังที่ย้ายมาพักอยู่ที่คอนโดนี้ยังไม่สามารถทำระยะทางได้เกินแปดสิบกิโลเลย ระยะนี้จึงค่อนข้างท้าทายอยู่

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่เก้าสิบห้ากิโลกรัม ขึ้นจากสัปดาห์ก่อนมากพอสมควร เนื่องจากมื้อดึกกลายเป็นมื้อประจำที่มี ‘ความอยาก’ ควบคุมอยู่ ไม่รู้จะแก้อย่างไร ก็หวังว่าจะค่อยๆ ลดลงบวกกับพอได้ออกกำลังเพิ่มขึ้นสุขภาพโดยรวมคงดีขึ้น

ติดตามดูกับต่อว่าจะสามารถรักษาความสม่ำเสมอเอาไว้ได้อีกครั้งหรือไม่ ช่างท้าทายจริงๆ