จากที่คิดเอาไว้ว่าสัปดาห์นี้จะลดระดับการฝึกลงนิดหน่อย จะได้ไม่หักโหมจนเกินไปนัก แต่เอาเข้าจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น

การทดลองจัดเพลงสำหรับฟังระหว่างวิ่งมีมาก่อนแล้วราวสองสัปดาห์ เพิ่งพบเพลงของวงเทียร์ส ฟอร์ เฟียร์ส วงโปรเกรสซีฟจากเกาะอังกฤษที่เป็นแฟนมานาน ว่าน่าจะเอามาใส่ไว้ด้วยจึงลองดู ปรากฏว่าช่วยยืดเวลาในการวิ่งออกไปได้อีก เพราะอยากฟังเพลงให้จบ ผลก็คือสามารถวิ่งได้วันละเก้ากิโลอยู่ดี

หักสองวันของสัปดาห์ออกไปแล้วก็ยังสามารถสะสมระยะทางได้อย่างน่าประทับใจ

ผลลัพธ์ที่ไม่ได้คาดฝันก็คือ หลังจากต้องออกไปทำงานนอกบ้านในวันอังคาร ก็สามารถยืนทำงานได้ตลอดทั้งวัน หมดวันแล้วก็ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าอย่างเคย ไม่รู้ว่าขาแข้งแข็งแรงขึ้นเพราะได้วิ่งมากหรือเปล่า ต้องสังเกตสัปดาห์ต่อไปดูอีก

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่ปริ่มแปดสิบเจ็ดกิโลค่อนไปทางเกินอยู่ ตลอดสัปดาห์ก็ยังคุมอาหารการกินต่อเนื่อง ที่ขาดไม่ได้คือขมิ้นชันแค็ปซูล ดูเหมือนอาการเจ็บที่ใต้ราวนมด้านขวาจะบรรเทา แต่พอวันพฤหัสได้กินไอศครีมมะพร้าวอ่อนเข้าไปก็มีอาการกลับมาอีก

ส่วนคุณภาพการนอนก็ดีขึ้น พอควบคุมมื้อเย็นให้เสร็จเร็วหน่อย พอดื่มน้ำหลังมื้อเย็นแล้วก็ไม่ดื่มอีก ช่วยให้ไม่ต้องลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำระหว่างนอนอีก จะมีก็แต่ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่มักจะเย็นขึ้นไปอีกราวๆ ตีสามตีสี่ ทำให้ตื่นขึ้นมาเปลี่ยนท่านอนบ้าง ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวบ้าง ไม่รู้ว่าเพราะหมอนที่หนุนหัวไปกันทางลมเข้าเครื่องหรืออย่าไร จึงทำให้ตัวจับความเย็นคลาดเคลื่อนไป เรื่องนี้คงต้องสังเกตและปรับกันอีกสักหน่อย

แผนการสำหรับสัปดาห์ใหม่คงจะลดระดับระยะทางลงให้ได้ในสัปดาห์นี้ และคงระดับนี้ไว้จงถึงวันแข่งจริง

เริ่มต้นสัปดาห์นี้พร้อมกับวันล้างพิษตับและถุงน้ำดี กระบวนการต่างๆ จะเริ่มหกโมงเย็น ระหว่างวันเป็นช่วงที่ต้องเตรียมร่างกายให้พร้อม ที่สำคัญไม่ลืมที่จะออกวิ่งเสียก่อนแต่เช้าตรู่ จากนั้นก็ดื่มน้ำแอ็ปเปิ้ลหนึ่งลิตร มื้อกลางวันเป็นโจ๊กข้าวกล้อง คืนนี้ได้ลงมือจริง

เช้าวันรุ่งขึ้นจึงต้องหยุดวิ่งหนึ่งวัน มาวิ่งต่อได้อีกสองวันก็ครบเดือนกันยายนพอดี เกือบจะทำได้เต็มหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรแล้ว

เริ่มต้นเดือนตุลาด้วยผลพวงจากพายุเข้า เริ่มวันแรกก็ไม่ได้วิ่งเลย วันรุ่งขึ้นก็ยังติดกิจอื่น เลยถือโอกาสพักเสียอีกหนึ่งวัน เริ่มวิ่งในเดือนใหม่ได้ในวันที่สามแล้ว ทั้งสัปดาห์จึงวิ่งได้น้อยว่าที่ควรอย่างนี้

หลังจากล้างพิษตับและถึงน้ำดีครั้งนี้ ไม่รู้ว่ามีขั้นตอนไหนผิดพลาดไปหรือเปล่า เกิดอาการเหมือนจะท้องอืด อาหารเหมือนจะไม่ย่อย อยู่หลายวัน และมีอาการเจ็บใต้ราวนมข้างขวาอีกครั้ง วิธีที่พอจะคิดออกตอนนี้ก็คือคุมอาหารการกินทั้งปริมาณและชนิดอาหาร และกินขมิ้นชันหลังอาหารทุกมื้อเพื่อสังเกตอาการก่อน

ปัจจัยที่น่าจะมีผลมากก็คือกาแฟ ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ควรกิน แต่อาการง่วงหาวนอนมันเรียกร้องให้อยากกิน จากนี้ก็ต้องบอกตัวเองให้หยุดกินไปเลย จนกว่าจะเห็นการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าก็พบความแปลกเช่นกัน ตัวเลขที่เห็นหลังจากเดินขึ้นลงอยู่สามรอบก็คือแปดสิบหกกิโลครึ่ง แม้จะรู้จากหนังสือแล้วว่าการล้างพิษตับและถุงน้ำดีจะช่วงเรื่องน้ำหนักตัว แต่อาการแปลกที่เกิดขึ้นในครั้งนี้มันทำให้ประหลาดใจพ่วงเข้าไปอีกขนาน

ระยะนี้ต้องคุมมื้อเย็นเป็นพิเศษ แถมต้องคุมปริมาณน้ำดื่มด้วย เพราะอาการแปลกๆ ที่ว่ามันทำให้คุณภาพการนอนเสียไปเหมือนกัน หากว่าต้องลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำกลางดึกยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

อย่างไรเสียแผนการครั้งต่อไปสำหรับเดือนตุลาคมได้กำหนดไว้แล้ว ข่วงนี้ต้องอดทนให้มากๆ เข้าไว้

การทดลองครั้งใหม่สำหรับสัปดาห์นี้คือเพิ่มเป้าหมายของการวิ่งประจำวันจากเจ็ดร้อแคลอรี่ขึ้นไปเป็นแปดร้อยแคลอรี่ เพื่อให้วิ่งจนจบที่เก้ากิโลเมตรเป็นอย่างน้อย

ด้วยความตั้งใจอย่างเต็มเปี่ยมสัปดาห์นี้สามารถวิ่งได้ครบทั้งห้าวัน ขาดวันที่จำเป็นต้องหยุดวิ่งไปตามสมควร แต่เพียงเริ่มต้นวันแรกของสัปดาห์ก็ได้เรื่อง

สาเหตุจากการนอนในคืนวันเสาร์ไม่ค่อยพอ ไม่อยากตื่นเท่าไหร่ ตื่นแล้วทำภารกิจประจำสัปดาห์แล้วก็ยังอยากนอนมากกว่าออกวิ่ง ในที่สุดหลังจากประเมินแล้วว่ากลับเข้าไปนอนก็คงไม่ได้อะไร จึงเลือกที่จะออกวิ่งเบาๆ แทน

วันที่เหลือของสัปดาห์สามารถกลับมาวิ่งเต็มแผนได้ จนเมื่อวานนี้ทดลองวิ่งไปจนถึงสิบกิโลเมตรดูว่าร่างกายจะเป็นอย่างไร ข้อสังเกตแรกก็คือความสนุกในการวิ่งสู้เข้าวันพฤหัสที่ได้นอนอย่างเต็มที่ก่อนออกวิ่งไม่ได้เอาเสียเลย แต่ที่สามารถวิ่งจนจบได้แม้เมฆจะครึ้ม ฝนจะโปรยแถมปิดท้ายด้วยแดดอ่อนของวันใหม่ ก็เป็นเพราะสภาพอากาศที่ไม่ร้อนจนเกินไป หากวันแข่งขันจริงจะได้อากาศอย่างนี้ก็ไม่ปฏิเสธ

สัปดาห์นี้จึงสามารถสะสมระยะทางได้เป็นกอบเป็นกำอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้เห็นตัวเลขขนาดนี้มานาน

ร่างกายก็ต้องค่อยๆ เตรียมเพื่อความพร้อมสูงสุดในวันแข่งขัน

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้านี้อยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลครึ่ง เดินขึ้นลงตาชั่งอยู่สามรอบก็ยังได้ผลเหมือนเดิม หรือน้ำหนักกำลังเข้าสู่ขาลง ก็ไม่แน่นักอาจเป็นเพราะกำลังเตรียมตัวเพื่อล้างพิษตับและถุงน้ำดีวันคืนวันนี้ก็เป็นได้ ต้องควบคุมการกินหลายอย่างโดยเฉพาะขนมนมเนยและของทอดของมัน

สัปดาห์หน้าอาจจะผ่อนลงไปเล็กน้อยเพราะยังไม่อยากฝึกให้หนักเกินไป แม้จะต้องเตรียมความพร้อมแต่ก็ต้องรักษาสภาพร่างกายให้พร้อมด้วยเหมือนกัน

สามารถเพิ่มเป้าหมายการวิ่งประจำวันได้เป็นปกติแล้วในสัปดาห์นี้ แต่ละวันสามารถออกวิ่งจนครบเจ็ดร้อยแคลอรี่และเก็บระยะทางเลยเป้าหมายไปจนถึงแปดกิโลได้ แต่ยังมีวันศุกร์ที่ต้องออกไปธุระนอกบ้านแต่เช้า ก็ต้องเว้นวรรคได้หนึ่งวันในสัปดาห์นี้

ระหว่างวิ่งก็พยายามเตรียมความพร้อมของร่างกายและจิตใจเพื่อให้พร้อมกับการแข่งขัน จนถึงเช้าวานนี้สามารถวิ่งต่อไปอีกเล็กน้อยจนถึงเก้ากิโล น่าสังเกตว่าในช่วงท้ายๆ ของการวิ่ง ร่างกายออกจะเข้าที่เข้าทางสามารถก้าวขาออกไปได้อย่างเป็นธรรมชาติ หากจะวิ่งไปอีกเล็กน้อยก็น่าจะวิ่งได้

การเตรียมร่างกายเพื่อวิ่งนี่มีความสำคัญจริงๆ สัปดาห์นี้ก็สามารถสะสมระยะทางได้เพิ่มอีกดังนี้

น้ำหนักตัวที่ขึ้นชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่ปริ่มแปดสิบแปดกิโลอยู่ แต่เป็นปริ่มไม่ถึงไม่ใช่ปริ่มเกินอย่างที่เคย ก็น่าสนใจไม่น้อย

ตลอดสัปดาห์มีบ้างที่เกิดอาการหน่วงๆ ที่อกด้านซ้าย ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวอะไรกับหัวใจหรือเปล่า กลัวจนต้องระวังอาหารการกินให้มาก กลัวว่าระดับไขมันในเลือดจะมีปัญหา แต่ปัญหาเฉพาะหน้าอีกอย่างก็คือคุณภาพในการนอน

กิจกรรมอีกอย่างหนึ่งที่ภูมิใจเป็นอย่างมากก็คือสามารถตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือพ็อดเก็ตบุ๊คได้จบถึงสองเล่ม ตามด้วยนิตยสารอีกหนึ่งเล่ม แผนการอ่านหนังสืออย่างต่อเนื่องก็ยังคงต้องเดินหน้าต่อไปเช่นกัน

สัปดาห์หน้าจะเริ่มดื่มน้ำแอ็ปเปิ้ลเพื่อเข้าสู่การล้างพิษตับและถุงน้ำดีอีกครั้ง เริ่มวันอังคารเพื่อล้างพิษในคืนวันอาทิตย์หน้า เป็นช่วงเวลาที่รอคอยจริงๆ

หลังจากวางเป้าหมายระยะสั้นครั้งใหม่ด้วยการเข้าร่วมมหกรรมวิ่งเพื่อมนุษยชาติที่กำลังจะมาถึงในอีกราวเจ็ดสัปดาห์ข้างหน้า ก็รู้สึกตื่นตัวขึ้นอีกครั้ง เวลาช่วงนี้จึงต้องเตรียมร่างกาย

ปกติแล้วก็ต้องตัดเช้าวันอังคารและเช้าวันพุธออกไป แต่สัปดาห์นี้ต้องตัดเช้าวันพฤหัสออกไปอีกวันเพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับจึงเลือกมานั่งดูงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับช่วงเทศกาลของขวัญสิ้นปี แอ็ปเปิ้ลมักจะเลือกเปิดตัวไอพ็อดใหม่ช่วงนี้เสมอ

นับรวมสี่วันที่สามารถเพิ่มระยะทางการวิ่งประจำวันขึ้นอีกได้จนใกล้เคียงแผนการวิ่งปกติแล้ว

เช้านี้มานึกขึ้นได้ว่าลืมชั่งน้ำหนักก็ออกวิ่งไปแล้ว …อีกครั้ง ช่วงนี้กำลังจดจ่ออยู่กับหนังสือ “ผู้ชายคนที่ตามรักเธอทุกชาติ พิมพ์ครั้งที่ แปดสิบห้า” โดยวินทร์ เลียววาริณ อยู่ จะลุกจะนั่งตรงไหนก็ติดตามอ่านอยู่ไม่วาง

คาดว่าน้ำหนักสำหรับสัปดาห์นี้คงจะยังอยู่ราวๆ แปดสิบแปดกิโลเหมือนเดิม เพราะน้ำหนักที่ชั่งหลังจากวิ่งไปชั่วโมงกว่าอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลครึ่ง แม้จะได้ไปนั่งกินปุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นอีกครั้งเมื่อเที่ยงวันพุธและปิดท้ายด้วยเอสเปรสโซร้อนหนึ่งแก้ว

ช่วงสัปดาห์นี้จิตใจยังวนเวียนอยู่กับแซลมอนซาซิมิ มื้อเที่ยงวันพุธจึงเน้นไปที่เมนูในฝัน จึงไม่ได้เน้นกินให้คุ้มแบบฟาดทุกอย่างที่ขวางหน้าเพราะเน้นเฉพาะเป้าหมาย เสร็จจากนั้นก็ยังคงมีแซลมอนซาซิมิวนเวียนอยู่ในความรู้สึก

กล้วว่ามันจะพัฒนาไปมากจนเสียนิสัย และกลายเป็นการกินบำบัดอีกครั้ง

แผนการต่อเนื่องช่วงนี้ก็คือวิ่ง วิ่ง และก็วิ่ง เพื่อเตรียมความพร้อมสู่การวิ่งครั้งสำคัญ