พักผ่อนมาพอสมควรแล้วในสัปดาห์ที่แล้ว ถึงเวลาลุกขึ้นมาออกวิ่งอย่างเคยแล้ว แม้ที่กล้ามเนื้อเท้าขวายังคงพอมีอาการอยู่บ้างแต่ก็ไม่น่าเป็นห่วงมากนัก หากมีอาการมากขึ้นก็ใช้การแช่เท้าในน้ำเย็นทำกายภาพบำบัดพอได้

สัปดาห์นี้ต้องออกไปทำงานนอกบ้านในวันพุธ ความเหนื่อยล้ายังต่อเนื่องมาถึงวันรุ่งขึ้นจึงพักการวิ่งไปอีกสองวัน ระหว่างวิ่งไปก็ปรับเปลี่ยนเป้าหมายของสัปดาห์ไปในที่สุดมาลงที่สะสมให้ได้สี่สิบกิโลเมตรก็แล้วกัน

และก็สามารถทำได้ตามนั้น

ว่าแต่สิ่งที่น่าประหลาดใจเกิดขึ้นเช้านี้ เดินขึ้นตาชั่งครั้งแรกก็ได้เห็นตัวเลขแปดสิบแปดกิโลกรัมได้จริงๆ แล้วหรือนี่ เดินขึ้นลงอีกสองครั้งก็ยังให้ผลตามนั้น งุนงงสงสัยไม่น้อยทั้งๆ ที่มื้อดึกก็ยังคงมีอยู่เนื่องจากสภาพอารมณ์ผลักดันให้ไป

ก่อนหน้านี้พยายามตั้งนานไม่สามารถกดน้ำหนักลงไปถึงจุดนี้ได้ พอปล่อยตามสบายกลับทำได้เฉยเลย สงสัยเป็นเพราะการลดปริมาณข้าวในมื้อจะมีส่วนด้วยหรือเปล่า ส่วนมื้อเย็นก็มีลูกเดือยช่วยอีกแรง

สัปดาห์นี้คงต้องติดตามการปฏิบัติและผลต่อเนื่องอีกสักหน่อย

สัปดาห์นี้เริ่มต้นไม่ค่อยดีนัก ร่างกายยังคงอ่อนเพลียอยู่ ทำให้หยุดวิ่งไปในเช้าวันอาทิตย์ ต่อมาในเช้าวันจันทร์ก็รู้สึกติดขัดที่ข้อเข่าขวา จึงพักเสียอีกหนึ่งวัน สัปดาห์นี้จึงไม่ได้วิ่งเสียสามวันรวมวันอังคารที่ต้องออกไปทำงานนอกบ้านในสภาพที่ไม่ค่อยตื่นตัวดีนัก

วันที่เหลือของสัปดาห์จึงต้องวางแผนการว่ิงเสียหน่อย เมื่อดูจากระยะทางสะสมของเดือนก็เห็นว่าใกล้จะถึงเป้าหมายที่หนึ่งร้อยห้าสิบกิโลแล้ว จึงสามารถหยุดพักได้ตามสมควร วันที่เหลือก็วางแผนว่าจะวิ่งให้ได้ระยะทางรวมประมาณสามสิบกิโลก็น่าจะพอ

จึงเก็บระยะทางได้ตามนี้

ยังคงพอมีเวลาเหลือสำหรับเดือนนี้ จึงออกแบบไว้ล่วงหน้าว่าวันอาทิตย์นี้สมควรได้เวลาอดล้างพิษอีกครั้งหนึ่ง

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้า เข็มตาชั่งวิ่งเล่นไปเกือบถึงเก้าสิบกิโลแล้วจึงสมควรอดล้างพิษตามที่ตั้งใจไว้เพื่อปรับสภาพร่างกายให้กระชับเข้าที่เข้าทางเสียหน่อย และหากเป็นไปได้แผนการอดนี้อาจจะกลับมาอีกทุกเดือน

ส่วนแผนการอื่นๆ ก็ยังคงไม่มีอะไรใหม่ ขอให้ได้ออกกำลังกายตามกำลัง ดูแลควบคุมการกินอาหารตามเหตุปัจจัย นอกจากนี้ก็ยังไม่อยากบีบคั้นตัวเองมากนัก

สัปดาห์นี้เริ่มต้นด้วยการย้ายตัวเซนเซอร์ที่อยู่ในรองเท้าออกมาเหน็บไว้ที่เชือกรองเท้าข้างซ้ายอีกครั้ง หลังจากเฝ้าสังเกตผลการวิ่งได้ความว่าจะมีช่วงหนึ่งของการวิ่งที่ความเร็วตกลงไปอย่างผิดสังเกต พอย้ายออกมาแล้วก็ฉลองด้วยดารวิ่งเสียสิบเอ็ดกิโลเลย ทำให้คิดวางแผนไปว่าสัปดาห์นี้น่าจะสะสมได้สักหกสิบกิโล

แต่เหตุการณ์บ้านเมืองยามสงกรานต์ปีนี้ไม่น่าอภิรมย์ทำให้ต้องคิดติดตามอย่างใกล้ชิด พร้อมกับต้องบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นมาออกวิ่งในสภาพอากาศยามเช้าที่ร้อนระอุขึ้นไปกว่าเดิม เพียงแต่เจ็ดโมงกว่าก็ปาเข้าไปสามสิบองศาแล้ว วิ่งเสร็จก็เหงื่อนโทรมกายเลยทีเดียว

เช้าวันพุธจึงถือโอกาสหยุดเสียหนึ่งวัน ถือโอกาสพักฟื้นเสียหน่อย แต่พอกลับมาวิ่งในเช้าวันพฤหัสก็วิ่งได้เพียงครึ่งทาง แผนการวิ่งของสัปดาห์นี้จึงลดเป้าหมายลงสักหน่อย จะได้ไม่เครียดและไม่หักโหมเกินไป

ผลที่ได้เป็นดังนี้

ร่างกายออกอาการอ่อนเพลียเต็มขั้นตั้งแต่เมื่อวาน มีเริมปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากบนด้านซ้าย อันที่จริงก็รู้สึกแปลกๆ มากสักสองสามวันแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าสถานการณ์เพียงแค่นี้จะส่งผลให้ร่างกายอ่อนล้าถึงเพียงนี้ ผิดกับการต่อสู้ตลอดปีที่แล้วที่ไม่เคยมีอาการเช่นนี้เลย

เช้านี้เดินขึ้นตาชั่งแบบสลึมสลือก่อนที่ล้มตัวลงนอนต่ออีกสักหน่อย น้ำหนักวิ่งไปอยู่ที่เก้าสิบกิโล คงเป็นเพราะมื้อเย็นที่อิ่มหนำมากไปหน่อยแล้วกระมัง

แผนเร่งด่วนคือต้องรีบโด๊บร่างกายให้ฟื้นทันภารกิจประจำสัปดาห์หน้าที่รออยู่ จึงต้องพึ่งวิตามินซีหนึ่งพันมิลลิกรัมมื้อละสองเม็ดสามเวลาหลังอาหาร บวกกับเข้านอนให้เต็มที่ช่วยอีกแรง

สัปดาห์ต่อไปคงต้องปรับแผนอาหารเย็นให้เบาลงสักหน่อยด้วยอีกทางหนึ่ง