ภารกิจของครอบครัวรออยู่ข้างหน้าในสัปดาห์นี้ จึงพยายามสะสมเอาไว้ตั้งแต่สองวันแรกของสัปดาห์ เมื่อภารกิจสองวันติดต่อกันผ่านไปก็พยายามกลับมาออกกำลังกายอีกครั้งตามปกติ

แต่คืนวันพุธนั่งกับพื้นติดตามสถานะการแผ่นดินไหวแถวหัวเกาะสุมาตราจนหวั่นเกรงกันว่าจะมี ‘ซึนามิ’ เข้าชายฝั่งอันดามันทางภาคใต้ของประเทศ ผลก็คือการกลับมาออกวิ่งอีกครั้งในเช้าวันพฤหัสต้องสิ้นสุดลงอย่างกระทันหันเนื่องจากมีอาการเจ็บที่เข่าซ้ายขึ้นมาเมื่อผ่านระยะทางสองกิโลกว่าๆ ไปเล็กน้อย พยายามฝืนวิ่งต่อไปด้วยหวังว่าอาการจะหายไปเองเหมือนอย่างเคยกับส่วนอื่นของขา

แต่กลับไม่เป็นอย่างนั้น จำเป็นต้องหยุดวิ่งทันทีเพราะไม่สามารถเดินหน้าต่อไปได้อีก ต้องพึ่งยาเคมีช่วยโดยพลันเพื่อวันข้างหน้า เช้าต่อมา สามารถออกกำลังได้ตามปกติแล้วจึงเดินหน้าแผนการวิ่งเลขตองแปดตามที่เพื่อนนักวิ่งถามถึงไว้ เรื่องสำคัญอีกอย่างคือเช้าวันศุกร์นี้เป็นวันครบรอบห้าปีกับการวิ่งด้วยไนกี้พลัสอีกด้วย นับว่าได้ฉลองไปในตัว

ปิดท้ายสัปดาห์ด้วยระยะที่ลดลงมานิดหน่อยเนื่องจากมีภารกิจของครอบครัวอีกครั้ง ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางได้พอสมควรตามนี้

ตลอดสัปดาห์นี้ต้องสู้กับอากาศที่ร้อนจัด พยายามบรรเทาด้วยน้ำเย็น น้ำชาผลไม้เย็นๆ อีกทั้งยังไม่สามารถควบคุมพฤติกรรมไม่ดีหลังมื้อเย็นได้ ทำให้น้ำหนักที่เห็นเช้านี้อยู่ที่เก้าสิบเอ็ดกิโลกรัมไปแล้ว กลัวอย่างเดียวว่าความหดหู่จะกลับมาครอบงำและวงเวียน อ้วน-กิน-เครียด จะหวนกลับมาอย่างเป็นทางการแน่

ถึงเวลาต้องลงมือเปลี่ยนแปลงอะไรต่ออะไรที่ดำเนินมาหลายเดือนหลังน้ำท่วมบ้านนี้ จริงแล้วระหว่างวิ่งตอนเช้าก็มีความคิดจะปรับเวลาการตื่นนอน การออกกำลังกาย จนถึงต้องจัดเวลาเพื่อเก็บข้าวของมากมายที่เก็บย้ายไปก่อนน้ำท่วม คิดต่อไปว่าจะต้องปรับการกินมื้อเย็นและบังคับตัวเองไม่ให้กินอะไรอีกหลังจากนั้น ยังไม่รู้ว่าจะทำได้แค่ไหน

เจ้าความเคยชินนี่มีฤทธิ์น่ากลัวจริงๆ จะสู้กับมันอย่างไรดี

สัปดาห์ใหม่กับเดือนใหม่ของปีนี้ กังวลไม่น้อยว่าความร้อนของอากาศจะส่งผลกระทบกับแผนการวิ่งมากน้อยขนาดไหน กลายเป็นว่าหน้าร้อนของปีนี้มีฝนเข้ามาแทรกเป็นระยะ

หลังจากวิ่งในวันแรกของเดือนเสร็จก็เป็นเวลาของการตั้งเป้าหมายใหม่โดยเพิ่มระยะทางสำหรับเดือนนี้ขึ้นเป็นหนึ่งร้อยยี่สิบห้ากิโลเมตรแล้ว ถ้าสามารถรักษาแผนการวิ่งได้อย่างสม่ำเสมอก็มีความเป็นไปได้สูง

เช้าต่อมามีภารกิจของครอบครัวบวกกับตื่นสายจึงเลือกปรับลดแผนการวิ่งลงครึ่งหนึ่ง ดีกว่าไม่ได้ออกกำลังเลย พักไปอีกสองเช้าเนื่องจากนอนไม่หลับวันหนึ่งและฝนหน้าร้อนแวะมาทักทายอีกวัน ที่เหลือจึงพยายามออกกำลังให้เป็นปกติตามสมควร

ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางได้อย่างดีตามนี้

ตลอดสัปดาห์ยังไม่สามารถจัดการมื้อดึกได้อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งยังต้องแบ่งความพยายามอีกส่วนไปควบคุมเวลาการนอนให้เหมาะสม ดูเหมือนจะหลุดออกจากเส้นทางสายสุขภาพไปนานเหมือนกัน น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังคงอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลกรัมเหมือนเดิม ปัญหาคือความรู้สึกในการสวมกางเกงขายาวยังคงคับแน่น ไม่รู้สึกดีขึ้น นี่คือความจำเป็นเร่งด่วนที่ต้องจัดการลดน้ำหนักให้สำเร็จจริง

แผนการวิ่งยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เป็นไปได้ว่ามีบางวันต้องไปทำภารกิจถึงต่างจังหวัด อาจต้องพักการออกกำลังไปบ้าง อย่างน้อยวันที่เหลือก็คงจะได้ออกวิ่งตามปกติ

อีกส่วนที่ต้องจัดการคือตัวเอง คงต้องใช้กำลังจิตมากพอสมควรเพื่อเดินหน้า ว่าแต่จะหามาจากไหน

เช้าแรกของสัปดาห์ไม่สามารถออกวิ่งได้เนื่องจากมีโจทย์ให้ต้องตื่นขึ้นมาขบคิดกลางดึกจนเกือบเช้า เป็นเงื่อนไขของความพร้อมจริงๆ วันต่อๆ มาจึงต้องพยายามกระตุ้นตัวเองให้ออกกำลังได้เหมือนเดิม ขาดอีกทีในเช้าวันพฤหัสด้วยภารกิจของครอบครัว

เช้าวันศุกร์เกือบจะถอดใจพักการวิ่งไปอีกหนึ่งเช้าเนื่องจากความพยายามปรับเวลาการเข้านอนให้เข้าที่เข้าทางยังทำได้ไม่สำเร็จ จึงยังนอนไม่หลับในหัวค่ำอยู่จนกว่าจะถึงเที่ยงคืน เมื่อต้องตื่นตามเวลาปกติทำให้รู้สึกว่านอนไม่พอและไม่พร้อมจะออกกำลัง หลักจากลุกขึ้นมาปฏิบัติกิจในวันพระแล้วมีความรู้สึกเปลี่ยนไปอีกทางจึงลองออกวิ่งดูจนเสร็จสิ้นอย่างปกติสุข

นั่นเป็นการวิ่งปิดสัปดาห์และปิดเดือนสามของปีนี้ เช้าวันเสาร์ไม่สามารถทำได้เนื่องจากมีอาการเจ็บที่เอ็นด้านหน้าซ้ายของข้อเท้าขวาขึ้นมาตั้งแต่กลางดึก สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือพักและกินยา

สัปดาห์นี้สะสมระยะทางไปได้อย่างน่าพอใจ

เนื่องจากไม่ต้องการบีบคั้นตัวเองมากจนเกินไป แต่ก็พยายามปรับจิตใจให้ออกกำลังอย่างสม่ำเสมออีกครั้ง ทำให้สามารถผ่านเป้าหมายที่หนึ่งร้อยกิโลเมตรได้แต่เนิ่นๆ จนเกือบมาถึงระยะหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรในเดือนสามนี้

เดือนใหม่ต้องเพิ่มเป้าหมายขึ้นอีกเพื่อความท้าทาย

ปัญหาเรื่องเวลาการนอนทำให้ร่างกายพักผ่อนไม่เต็มที่ แถมยังมีมื้อดึกแทรกเข้ามาด้วยหวังในผลลัพธ์ให้นอนหลับได้เร็วๆ นั่นเป็นวิธีที่ไม่ดีแต่ไม่สามารถแก้ไขได้จริงๆ

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังอยู่ที่เดิมแปดสิบเก้ากิโลกรัม ทั้งได้ออกกำลังและกินมื้อดึก ไม่รู้ว่าฝ่ายสร้างกับฝ่ายทำลายสุขภาพจะผลัดกันรุกผลัดกันรับอย่างในหนังเรื่องเดอะฟร้อนท์ไลน์ที่เพิ่งดูจบไปอีกนานแค่ไหน

สิ่งที่รออยู่คือการเดินหน้าเข้าสู่ปีที่หกของการออกกำลังกับไนกี้พลัส มันต้องมีอะไรที่ดีกว่าเดิมบ้าง หวังไว้อย่างนั้น